Μουσικη

40 χρόνια Μωρά στη Φωτιά και ο θρύλος της Πολυκατοικίας Τσιγαρίδα

Η Θεσσαλονίκη των τελών της δεκαετίας του ογδόντα ήταν μια Πόλη στις Φλόγες

Στέφανος Τσιτσόπουλος
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Τα Μωρά στη Φωτιά συμπληρώνουν 40 χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου και το γιορτάζουν με μια συναυλία στην Τεχνόπολη

Κοφτερό μπάσο, σκέτη λάμα. Και ουρλιαχτό, «Θέλω ένταση, την θέλω τώρα, τώρα αμέσως/ θέλω ένταση, την παίρνω τώρα, τώρα αμέσως». Κάποτε, στην οδό Ολυμπίου Διαμαντή, Άνω Λαδάδικα. Τέλη δεκαετίας του ογδόντα αλλά και τώρα, μιας και οπότε με βγάλει από εκεί ο δρόμος, βοούν στα αυτιά μου οι απόηχοι όχι μόνο του «Third Uncle» και των περισσότερων ρεφρέν από την «Πιπίλα» του Σαλβαντόρ και των Μωρών στη Φωτιά.

Μαζί τους επιστρέφουν και ένα κάρο αναμνήσεις, όπου πρωταγωνιστούν τεράστιοι αρουραίοι που καμιά γάτα δεν τολμούσε να τους πάρει στο κατόπι· παρενδυτικοί και Πεταλούδες, σώματα και επιθυμίες αμολυμένες στα στενά και τις διακλαδώσεις τους που έφταναν ως την Πολυτεχνείου για το μεροκάματο. Η τότε χλωρίδα και η πανίδα της Ολυμπίου Διαμαντή στα Λαδάδικα circa 1987: δεν υπάρχουν μπεργκεράδικα, ούτε στούντιο για πιλάτες, ορθοδοντικές κλινικές, νεομπαρμπέρικα και ντελικατέσεν, μόνο σφαλιστά κεπέγκια από τα χρωματοβαφάδικα και τα βοτανομάγαζα της Βίκτωρος Ουγκώ και της Εδέσσης.