Eurovision 2026: Οδηγός επιβίωσης για τον Α' Ημιτελικό

Ο 70ός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision θα πραγματοποιηθεί στις 12 Μαΐου (Α’ Ημιτελικός), 14 Μαΐου (Β’ Ημιτελικός) και στις 16 Μαΐου (ο μεγάλος τελικός) στο Wiener Stadthalle στη Βιέννη της Αυστρίας. Οι χώρες που απέχουν φέτος είναι: Ιρλανδία, Ισλανδία, Ισπανία, Ολλανδία, Σλοβενία. Ο λόγος που αποσύρθηκαν είναι κοινός και ξεκάθαρος: η απόφαση της European Broadcasting Union να επιτρέψει τη συμμετοχή του Ισραήλ. Οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς των χωρών αυτών δήλωσαν ότι η κατάσταση στη Γάζα και οι ανθρώπινες απώλειες καθιστούν τη συμμετοχή «ηθικά προβληματική». Ο διαγωνισμός δυσκολεύεται να διατηρήσει τον ουδέτερο, πολιτιστικό του χαρακτήρα. Ενώ υπήρξαν και ενστάσεις για τη διαφάνεια της ψηφοφορίας τα προηγούμενα χρόνια. Η απόφαση της EBU να μην προχωρήσει σε ψηφοφορία για τη συμμετοχή του Ισραήλ λειτούργησε ως σημείο καμπής και οδήγησε αυτές τις χώρες σε μποϊκοτάζ.

Eurovision 2026 - Τα τραγούδια του Α' Ημιτελικού (12 Μαΐου)

Μολδαβία: Satoshi - Viva, Moldova!

Φολκλορικό rave chant εθνικής υπερηφάνιας, κατάλληλο για προ-εκλογική καμπάνια ή για γάμο που διαλύθηκε γιατί όλοι οι χούλιγκανς καλεσμένοι έφυγαν για το γήπεδο, και ο γαμπρός μαζί. Οι στίχοι, με συγκινητική ευρυμάθεια, μπλέκουν ισπανικά με αγγλικά, ιταλικά με μολδαβικά (;) και όλα αυτά για ένα χαμένο ματς. Έχει πλάκα πάντως.

Σουηδία: Felicia - My System

Η Felicia, στο βίντεο τουλάχιστον, τραγουδάει με φερετζέ γιατί πιθανόν δεν έμαθε καλά τα λόγια στο lip-sinc. Δεν πειράζει όμως γιατί όλοι οι στίχοι είναι σε αυτά τα corporate αγγλικά των 30 λέξεων, ενώ το τραγούδι είναι σαν soundtrack για χωρισμό που γράφτηκε σε open-plan γραφείο της Στοκχόλμης στο κλασικό μοτίβο: κουπλέ–ρεφρέν–drop. Dead.

Κροατία: Lelek – Andromeda

Αν οι «Κόρες του Φωτός» (τις θυμάστε στον εθνικό μας τελικό; με τις χλαμύδες) ήταν Κροάτισες, θα ήταν οι Lelek σε αυτό το έθνικ μνημόσυνο με beat, φωνητικά που ανεβαίνουν σε πολεμική κραυγή και βλέμματα καρφωμένα στον ορίζοντα, λες και περιμένουν εισβολή από τους Ντοθράκι. Ενδυματολογικά αυτή η πανωλεθρία δίνει βαλκανική ιέρεια meets φεστιβάλ cosplay.

Ελλάδα: Ακύλας – Ferto

Λυσσασμένο, διψασμένο για επιτυχία, αξιαγάπητο αρκούδι (έτοιμο να γίνει λούτρινο), με απίστευτο knack, ασυναγώνιστο body language και εγκληματία στιλίστα, σε ένα τραγούδι που γίνεται τέλεια εμμονικό και με γέφυρα που δείχνει το φωνητικό του ταλέντο και, επιτέλους, βγάζει τα γυαλιά του. Αν η Σάτι έδινε αναίδεια και γλώσσα έξω, ο Ακύλας δίνει αγάπη.

Πορτογαλία: Bandidos do Cante – Rosa

Η Πορτογαλία συνεχίζει το δικό της μονοπάτι: σεμνό, πεισματικά εκτός αγοράς, με πέντε τύπους που μοιάζουν να βγήκαν από καφενείο του Αλεντέζου σε μια πολυφωνία παραδοσιακή, σχεδόν εκκλησιαστική, χωρίς beat για να κρατηθείς από κάπου. Κοστούμια καθημερινά, ύφος ταπεινό, σαν να βλέπεις ντοκιμαντέρ. Πάω στοίχημα ότι φορούν ακρυλικές κάλτσες, αλλά το κομμάτι μού αρέσει.

Γεωργία: Bzikebi - On Replay

Επικό βαλκανικό pop με πολεμικά φωνητικά γηπεδικής διάθεσης από ένα αγόρι και δύο κορίτσια με κοστούμια που δείχνουν να πήγαν τραγικά λάθος στα πατρόν, ενώ το μπαλετάκι το βόλεψαν απλώς με αδιάβροχα. Το κομμάτι, σαν ζαχαρωμένο jingle, δεν σταματάει ποτέ — hook που επαναλαμβάνεται μέχρι να χαθεί η έννοια του χρόνου μέσα σε ένα ολόψυχο «σκάστε πια».

Φινλανδία: Linda Lampenius x Pete Parkkonen – Liekinheitin

Η κυρίαρχη κατάρα της Eurovision είναι τα τραγούδια κατηγορίας «Λυπημένο Αλλά Χορεύεται». Εδώ έχουμε κλιμάκωση, παύση, έκρηξη — όλα με χειρουργική ακρίβεια. Ο Parkkonen τραγουδά σαν Έλληνας σκυλο-ποπ, ενώ η Lampenius σε ανεμοδαρμένα ύψη, παίζει βιολί σαν να ανοίγει την Ερυθρά Θάλασσα στα δύο. Αυτά συγκινούν πολύ τις επιτροπές, ξέρετε.

Μαυροβούνιο: Tamara Živković - Nova Zora

Βαλκανικό πολεμικό chorus με φωνητικές κορώνες και empowerment αφήγημα με θέμα μάλλον τη γυναικεία απελευθέρωση, circa 1960, γιατί στο βίντεο όλες σιδερώνουν και ζυμώνουν. Η Tamara τραγουδά με βλέμμα «θα σας αλλάξω τον αδόξαστο», ενώ σε κάποιο σημείο αποκτά και φωνή από τον Εξορκιστή Νο.1. Το styling φωνάζει drama queen επαρχιακού talent show.

Εσθονία: Vanilla Ninja - Too Epic To Be True

Τρεις τόταλ ξανθές με styling ροκ-σταρ από κατάλογο, και ένας ντράμερ που τον έχουν για να κουβαλάει τα νεσεσέρ και τα πεκινουά, σε pop-rock κομμάτι έτοιμο για διαφημιστικό jingle χρωμοσαμπουάν. Οι Vanilla Ninja έχουν εκπροσωπήσει τη Σουηδία στη Eurovision το 2005 ενώ στην πατρίδα τους έχουν λανσάρει δικό τους παγωτό. Το οποίο έχει αρχίσει και λιώνει.

Ισραήλ: Noam Bettan – Michelle

Λεβεντοκλάψας βασανισμένος από αγάπη χτυπιέται (αλλά γουστάρει και λίγο) ενώ ρίχνει και μια δόση γαλλικά και αγγλικά για ξεκάρφωμα. Βιολιά, κούνημα γοφών (αυθόρμητο) και φωνές πόνου. Πάντως το σίγουρο είναι ότι στο κοινό δεν θα ακουστούν μόνο χειροκροτήματα. Ο σκηνοθέτης θα είναι έτοιμος να πατήσει mute στα γιούχα. Μακάρι να το έκανε και για ολόκληρο το κομμάτι.

Βέλγιο: Essyla – Dancing on the ice

Πριν προλάβεις να πεις «α, να κι ένα καλό» γιατί σου θυμίζει Billie Eilish που έχει πάρει Ladose, αρχίζει η Essyla τα γιουροβιζιονικά φωνητικά του φωταγωγού, διχασμένη αν κρυώνει ή ζεσταίνεται, μήπως τρελαίνεται, πράγμα που το έχει πει Βίσση από τα 90s. Μέχρι που πέφτει σε σύνδρομο μουεζίνη κλείνοντας το μάτι στους βαλκάνιους ψηφοφόρους που γουστάρουν τον αμανέ.

Λιθουανία: Lion Ceccah - Sólo Quiero Más

Urban μοναχικός ήρωας με λαμπερό καρίτζαφλο, υπέρμαχος της drag κουλτούρας (λέει το βιογραφικό) εξ ου και η μικρή κρίση ταυτότητας: ισπανικός τίτλος, βαλτική ψυχή, ποπ παραγωγή που, όταν σκάει το beat, αμέσως μετά τα βιολιά και την κορώνα, θυμίζει παρέλαση pride. Επειδή ο τίτλος λέει «Απλώς θέλω κι άλλο», αυτός το εκμεταλλεύεται και το τραγούδι έχει τον ατελείωτο.

Σαν Μαρίνο: Senhit – Superstar

To Σαν Μαρίνο κάνει συχνά μια μπαγαποντιά στις συμμετοχές που στέλνει: διαρρέει τη φήμη ότι κάποιος σούπερσταρ θα βγει στη σκηνή μαζί με τον εκάστοτε ερμηνευτή (το είχε κάνει με τον Flo Rida το ‘21) και τώρα με τον Boy George ο οποίος απέσυρε το όνομά του από τα credits αν και «συνυπογράφει» (whatever) αυτό το κουρελέ ντίσκο. Κάτι σαν τη γάτα του Schrödinger: ή θα είναι ή δεν θα είναι.

Πολωνία: Alicja – Pray

Μπαλάντα που ξεκινά σαν εξομολόγηση με styling Madonna 90s και εξελίσσεται σε r’n’b φωνητική επίδειξη-ασανσέρ χωρίς όροφο. Τσεκ όλα τα στοιχεία της συνταγής power ballad: build-up, παύση, big note, τσιρίδα, — repeat μέχρι να λυγίσει το κοινό και να φωνάξει μαζί με την ανυπόφορη Alicja «Someone come get me out of here» (Νιεχ κτος μνιε σταντ ζα-μπιέ-ζε).

Σερβία: Lavina - Kraj Mene

Τεράστιο ΛΟΛ για την αγαπημένη Σερβία που στέλνει γκοθ-μέταλ συμμετοχή Νοσφεράτου meets Κοργιαλάς meets Γκόλουμ meets Βραχυκύκλωμα, και ερμηνευτή που μόλις ανακάλυψε τα τρουκς και το υγρό πυρ. Κιθάρες σε overload, θεματική «σε άφησα αλλά θα καταστραφώ με αξιοπρέπεια», ενώ στο τέλος καίγονται όλοι στην κόλαση και του τραγουδιστή παθαίνουν τα λαιμά του.

Eurovision 2026 | Οι Big 5: Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία και η διοργανώτρια Αυστρία

*Η Ισπανία αποφάσισε να απέχει φέτος από τον διαγωνισμό, λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ

Αυστρία: Cosmó - Tanzschein

Τευτονικό κράουτ ηλεκτρονικό steady beat και ολίγον τρανς που σου δίνει μια ανατριχίλα στην πλάτη, είναι αλήθεια. Μπορεί να παίζει ρόλο και η γλώσσα που φτύνει  ακατάληπτες λέξεις, εάν κατάλαβα καλά, αποδομώντας την πανίδα σε ένα κλαμπ, εξορίζοντας τους γορίλες που κάνουν όλες τις φασαρίες, ενώ τα ελαφάκια χορεύουν αγαπημένα και non binary μέχρι να φέξει.

Γαλλία: Monroe – Regarde!

Σινεμάτικ αναζήτηση της αγάπης στο νυχτερινό Παρίσι, όπου όπερα meets ποπ σαν να σηκώνεται η αυλαία στην Palais Garnier. Η οπερετική τσιρίδα όμως εδώ, αποκτάει επιτέλους νόημα με τα επικά έγχορδα που τη συνοδεύουν ενώ μία allure γαλλικού νοσταλγικού τραγουδιού από τα 60s ελαφρύνει ελαφρώς (sic) την ιλιγγιώδη έπαρση της ορχήστρας. Νομίζω βρήκα το 12άρι μου.

Γερμανία: Sarah Engels – Fire

Εδώ έχουμε Κριστίνα Αγκιλέρα βάιμπ, τόσο παλιό και ξεπερασμένο δηλαδή που ούτε η Κύπρος δεν θα το έστελνε πια. Το «I’m on fire, fire, fire» που επαναλαμβάνει η Σάρα με τον κορσέ, είναι τόσο corporate σλόγκαν που θα μπορούσε να βάλει μόνο αυτό στο βιογραφικό της στο LinkedIn. Μήνυμα του τραγουδιού: κι εμείς οι Γερμανοί είμαστε φλογεροί εραστές.

Ηνωμένο Βασίλειο: Look Mum No Computer - Eins, Zwei, Drei

Tech pop freak εφευρέτης (έχει φτιάξει ένα μουσικό όργανο κατασκευασμένο από λούτρινα Furby, μια ορχήστρα ρομπότ από το Star Wars και το δικό του ποδήλατο-συνθεσάιζερ) κλείνει το μάτι στην Ευρώπη, ζητά επιστροφή στο ευρώ και λιγουρεύεται μια πίτσα γιατί βαρέθηκε τα baked beans on toast. Ό,τι να 'ναι αρκεί να συγκινηθεί η γαϊδούρα η Ευρώπη που σνομπάρει μόνιμα τους Βρετανούς.

Ιταλία: Sal Da Vinci - Per Sempre Sì

Η Ιταλία ποντάρει στη μέση ηλικία και στέλνει έναν Ναπολιτάνο μπατζανάκη (που τον λάτρεψε το φετινό Σαν Ρέμο) με τραγούδι, κυριολεκτικά, για την ανανέωση όρκων γάμου ενός ζευγαριού. Κολλητικό ντίσκο κομμάτι με πανέξυπνη ενορχήστρωση και γερό ρεφρέν που, εκεί που δεν το περιμένεις, μπορεί να παίξει δυνατά στις βαθμολογίες. Και στα δικά σας, τα λεύτερα.