Φωτεινή Βελεσιώτου - Κική Μαυρίδου, «Με κυνηγούν οι Μέλισσες»: μια μουσικο-θεατρική παράσταση στο Κύτταρο
Η βαθιά φωνή της μίας έχει ταυτιστεί με την αλήθεια του λαϊκού, του ρεμπέτικου και του έντεχνου τραγουδιού, η πένα της άλλης διεισδυτική, χιουμοριστική και ευφυής. Η Φωτεινή Βελεσιώτουσυναντά την Κική Μαυρίδου και το αντάμωμά τους γεννά μια απρόβλεπτη παράσταση, όπου η μουσική και ο λόγος μπλέκονται σε ένα ανατρεπτικό παιχνίδι. Δυο γυναίκες που μετέφεραν τον κοινό κώδικα επικοινωνίας τους στη σκηνή δημιουργώντας μια συνωμοσία γέλιου και συγκίνησης. Τα τραγούδια γίνονται αφορμή για μικρές ιστορίες, οι ατάκες μετατρέπονται σε κοινωνικό προβληματισμό και ο αυτοσαρκασμός γίνεται η γέφυρα για να έρθει το κοινό πιο κοντά στις δύο δημιουργούς.
— Πώς προέκυψε η ιδέα για αυτή τη συνεργασία; Είναι η μεταφορά μιας φιλίας στη σκηνή;
Κ. Μαυρίδου: Μέσα από την παρέα και την αγάπη που έχουμε, η Φωτεινή μού πρότεινε να κάνουμε κάτι μαζί. Και πώς να το αρνηθείς σε ένα τόσο αξιαγάπητο πλάσμα;
Φ. Βελεσιώτου: Την Κική τη γνωρίζω αρκετά χρόνια και είμαι ευτυχής γι’ αυτό. Την έχω μέσα στην καρδιά μου, μου αρέσει η αμεσότητα του χαρακτήρα της και, επειδή είμαι κι εγώ έτσι, έχουμε καλή επικοινωνία. Αυτή η αγάπη και η εκτίμηση έφεραν τη συνεργασία.
— Κούμπωσαν αμέσως οι καλλιτεχνικές σας ταυτότητες;
Κ.Μ.: Έχουμε και οι δύο τον ίδιο τρόπο σκέψης, τους ίδιους προβληματισμούς, τον ίδιο συναισθηματισμό. Οπότε, ναι, κολλήσαμε αμέσως.
— Το στοιχείο που εκτιμάτε περισσότερο η μία στην άλλη ποιο είναι;
Κ.Μ.: Εκτιμώ πολύ το χιούμορ της Φωτεινής. Αλλά και το γεγονός ότι είναι άνθρωπος συναισθηματικός, μα και πολύ επαγγελματίας. Με συγκινεί βαθύτατα ο τρόπος που ερμηνεύει. Υπάρχουν κάποια τραγούδια που πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ να τα λέει άλλος.
Φ.Β.: Εκτιμώ την Κική ως άνθρωπο και ως αγωνίστρια της ζωής. Πάνω στη σκηνή μού προσφέρει γαλήνη και ασφάλεια. Καθώς δεν είμαι ηθοποιός αλλά σε αυτή την παράσταση καλούμαι να παίξω έναν ρόλο, η Κική με βοηθάει να είμαι ο εαυτός μου.
— Υπάρχει κάποιο βασικό στοιχείο του κώδικα επικοινωνίας σας που μεταφέρετε στη σκηνή και μπροστά στο κοινό;
— Γιατί σας κυνηγούν οι μέλισσες; Πείτε μας δυο λόγια για την παράσταση.
Φ.Β.: Εμένα με κυνηγούν εδώ και χρόνια (γέλια). Είναι μια μουσική παράσταση στην οποία η ερμηνεία της Κικής έρχεται να σφραγίσει αυτό που λένε τα τραγούδια, πολλά από τα οποία έχουν γραφεί σε καιρούς δύσκολους.
Κ.Μ.: Ο λόγος εδώ είναι μικρά κείμενα, ατάκες, κίνηση. Μια πρόζα «σπασμένη» μέσα στο πρόγραμμα. Ο σχολιασμός ενός ανθρώπου για όσα συμβαίνουν γύρω του.
— Φωτεινή, έπειτα από τόσα χρόνια στη σκηνή, τι είναι αυτό που σου προσφέρει η παρουσία της Κικής που δεν το είχες βρει σε προηγούμενα μουσικά σχήματα;
Φ.Β.: Συνήθως ήταν αμιγώς μουσικές οι παραστάσεις μου και την πρόζα την έκανα μόνη μου. Με αυτή την παράσταση επανέρχομαι έπειτα από απουσία ενός έτους από τη σκηνή κι αυτή τη φορά ήθελα προκλήσεις, ανατροπές, νέες ιδέες και νέους ανθρώπους. Η Κική ήταν ανάμεσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους.
— Στην παράσταση μιλάτε για την κοινωνία μας. Ποιο είναι το πιο παράλογο πράγμα που βλέπετε γύρω σας σήμερα; Τι σας ενοχλεί;
Φ.Β.: Με ενοχλεί η βία σε κάθε της μορφή, ειδικά αυτή η ύπουλη βία που εισβάλλει στην καθημερινότητά μας, κανονικοποιείται και προσπαθεί να μας επιβληθεί. Είναι παράλογο να ζούμε σε μια εποχή που οι άλλοι αποφασίζουν ερήμην μας για τη δική μας ζωή, λες και είμαστε θεατές στην ίδια μας την ύπαρξη. Αυτή η έλλειψη σεβασμού στην προσωπικότητα και στην ελευθερία του ανθρώπου με θυμώνει.
Κ.Μ.: Από μικρό παιδί δεν μπορώ να συμβιβαστώ μ’ αυτό το ανθρωποφαγικό μοντέλο ανθρώπου. Μου είναι δύσκολο να ζω σε έναν κόσμο δίπλα σε ανθρώπους χωρίς ίχνος ενσυναίσθησης. Και το πιο παράλογο απ’ όλα; Να νιώθω ότι δεν έχω τη δύναμη, ότι δεν είναι στο χέρι μου ν’ αλλάξω κάτι. Ότι η φωνή μου δεν ακούγεται.
Φ.Β.: Όμως δεν μπορούμε να παραδοθούμε αμαχητί. Πρόσφατα συμμετείχα μαζί με άλλες τραγουδίστριες και τραγουδιστές σε συναυλία αλληλεγγύης στον Κοσμά Αρκαδίας. Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν εναντιωθεί στην περιβαλλοντική καταστροφή του Πάρνωνα. Δεν ξέρω αν τελικά σταματήσουν να καταστρέφουν την περιοχή για να εγκαταστήσουν ανεμογεννήτριες, όμως δεν μπορούσα να μην αντιδράσω σε κάτι τέτοιο.
— Μπορεί το γέλιο να γίνει ο πιο σύντομος δρόμος για να μιλήσει κανείς για πολύ σοβαρά και σκοτεινά θέματα όπως αυτά που αναφέρατε;
Κ. Μ.: Μέσα από το αστείο περνάει πιο εύκολα το σοβαρό. Ο Αριστοφάνης αυτό ακριβώς έκανε. Σατίριζε τα κακώς κείμενα για να περάσει μηνύματα υποδόρια, χωρίς να σε βάζει σε θέση άμυνας.
Φ.Β.: Και εξακολουθεί να γίνεται αυτό σήμερα από σύγχρονους καλλιτέχνες. Ο Τζίμης Πανούσης μέσα από τη σάτιρα περνούσε τα πιο σοβαρά μηνύματα. Χαίρομαι που βλέπω και νέα παιδιά να το κάνουν. Αυτό μου δίνει δύναμη και ελπίδα.
— H μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε σε αυτή την παράσταση ποια ήταν;
Φ.Β.: Πρόκληση για μένα ήταν το να πω τραγούδια που δεν έχω ξαναπεί στη ζωή μου. Τραγουδάω 26 χρόνια και κάποια από τα τραγούδια της παράστασης τα λέω για πρώτη φορά. Επίσης, φέτος θα παίξω πρώτη φορά με πιο ηλεκτρικό ήχο και σύγχρονες ενορχηστρώσεις. Είναι πρόταση, αξίζει να το γευτείτε.
Κ.Μ.: Για μένα και μόνο το να βρίσκομαι σε ένα μουσικό σχήμα είναι πρόκληση. Είναι διαφορετικές συνθήκες δουλειάς για έναν ηθοποιού από αυτές σε ένα θεατρικό σχήμα.
— Ο Δημήτρης Μπασδάνης, ο μαέστρος σας, πόσο συνεισέφερε στην επίτευξη ισορροπίας μουσικής και πρόζας;
Φ.Β.: Ο Δημήτρης είναι ένας ευφάνταστος μουσικός, εμπνευσμένος, με ιδέες και διάθεση. Είναι αυτός που με την πραότητά του και τη σχέση που έχει με τους υπόλοιπους στην παρέα κατάφερε να δημιουργήσει κάτι πολύτιμο. Τη νιώθω αυτή τη φροντίδα του και είμαι πολύ συγκινημένη που μου συμβαίνει όλο αυτό.
— Οι μουσικοί γίνονται μέρος της αφήγησης;
Κ.Μ.: Οι μουσικοί συμμετέχουν με τη δική τους μοναδική πρόζα, αλλά αυτό να έρθετε να το δείτε από κοντά. ( γέλια)
Η Δανογροιλανδοελληνίδα τραγουδίστρια μιλάει με τον Black Athena για το πρώτο της ελληνόφωνο single «Medusa», την κουλτούρα των Ινουίτ, τη μουσική και τη ζωή της
17°
