Cabin in The Sky: Οι De La Soul ξαναγράφουν το manual του hip‑hop

Αρχιτέκτονες ενός μουσικού σύμπαντος όπου το χιούμορ, η αφροκεντρική συνείδηση και τα samples συμβίωναν αρμονικά, οι De La Soul ανέκαθεν υπήρξαν οι βασιλιάδες του παιγνιώδους hip‑hop.

Με το εμβληματικό 3 Feet High and Rising, το 1989 οι De La Soul επαναπροσδιόρισαν το DNA της ραπ κουλτούρας: Το Me Myself and I έγινε ύμνος αυτοδιάθεσης, το The Magic Number μανιφέστο λεκτικής δεξιοτεχνίας, το Eye Know απέδειξε πως η τρυφερότητα έχει θέση στη μάτσο κοσμοθεώρηση του hip-hop.

Στο ντεμπούτο τους, οι De La Soul έστησαν έναν κόσμο όπου τα samples από εκπαιδευτικά τηλεοπτικά προγράμματα συνυπήρχαν με τους Funkadelic, όπου το χιούμορ ήταν όπλο και η ευαισθησία δεν ήταν αδυναμία. Δεν είναι τυχαίο ότι το άλμπουμ εισήχθη στο Εθνικό Μητρώο Ηχογραφήσεων της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου: Ήταν κλασικό από την απαρχή του.

Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά, το νέο άλμπουμ Cabin in The Sky έρχεται ως το πιο δύσκολο κεφάλαιο της διαδρομής τους. Δέκατος δίσκος, πρώτος χωρίς την πλήρη παρουσία του Dave «Trugoy the Dove» Jolicoeur, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 2023. Από τα 20 κομμάτια, ο Dave ακούγεται μόνο σε έξι κουπλέ. Η παρουσία του ωστόσο διαπερνά κάθε αυλάκι του LP.

Το εισαγωγικό Cabin Talk στέλνει προσκλητήριο, με τον Giancarlo Esposito (τον περίφημο Gus Fring του Breaking Bad ή Moff Gideon του Mandalorian, για τους fans του Star Wars) σε ρόλο οικοδεσπότη. Όταν φτάνει στο όνομα του Dave, η παύση είναι εκκωφαντική. Ο Posdnuos και ο Maseo καλούνται να σηκώσουν το βάρος. Και το κάνουν με αξιοθαύμαστη ερμηνευτική δεινότητα.

Θεματικά, ο δίσκος κινείται γύρω από την απώλεια, τη μνήμη, τη συμφιλίωση με το αναπόφευκτο. Οι «καμπίνες στον ουρανό» του τίτλου λειτουργούν ως μεταφορά για τους συμπολεμιστές που έφυγαν. Υπάρχει πένθος, υπάρχει και αποδοχή. Ο Pos παλεύει με την ενοχή της επιβίωσης, με τη μοναξιά που αφήνει πίσω της η απουσία. Και ταυτόχρονα, αφήνει χώρο για φως: Το Will Be μετατρέπει μια κλασική σόουλ αναφορά σε ντισκόβια έξαψη, το Different World ισορροπεί ανάμεσα στη θλίψη και την ευγνωμοσύνη.

Στο σκέλος της παραγωγής, το Cabin in The Sky αποτελεί άλλο ένα δείγμα της αλάνθαστα χαρακτηριστικής σχολής του East Coast. Pete Rock και DJ Premier χαρίζουν τη γνώριμη, βελούδινη boom-bap θαλπωρή. Ο Supa Dave West, με γκόσπελ καταβολές, φιλοτεχνεί το άλμπουμ με ευρηματικά πλήκτρα και κρουστά. Τα beats είναι ζεστά, ανέφελα, σχεδόν παστέλ: Μια σύγχρονη επαναπροσέγγιση του Buhloone Mindstate, αλλά με κρυστάλλινη μίξη.

Οι εκλεκτοί καλεσμένοι (Nas, Common, Black Thought, Q-Tip) δεν έρχονται για να κλέψουν την παράσταση, αλλά για να αποτίσουν φόρο τιμής. Και όταν ο Dave εμφανίζεται στο φινάλε του Don’t Push Me, η αίσθηση είναι γλυκόπικρη: «Yeah, if I don't say it, then who will?».

Οι De La Soul υπήρξαν πάντοτε εξελικτικοί. Από το D.A.I.S.Y. Age ως τις πιο εσωστρεφείς στιγμές τους, δεν έμειναν στάσιμοι. Το Cabin in The Sky δεν είναι απλώς φόρος τιμής, είναι επαναπροσανατολισμός. 38 χρόνια μετά τη σύστασή τους, οι De La Soul δεν σκοπεύουν να σταματήσουν να ριμάρουν.