Οι Spiritualized ζωντανά στον Λυκαβηττό: Ladies and Gentlemen, We Are Floating to the Hill

Κάποτε κάποιος είπε ότι η μουσική των Spiritualized δεν ακούγεται, βιώνεται. Ότι δεν πρόκειται για τραγούδια, αλλά για κοσμικές λειτουργίες, ψυχεδελικές λιτανείες και ηλεκτρισμένα ερωτικά παραμιλητά για όσους αρνούνται πεισματικά να προσγειωθούν.

Ε λοιπόν, ετοιμάσου: την Πέμπτη 29 Μαΐου, οι Spiritualized του Jason Pierce, ή αλλιώς του J. Spaceman, ανεβαίνουν στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, φέρνοντας μαζί τους όλη τη λάμψη, την παραφορά και την αιωνιότητα του πιο φαρμακευτικού space rock που γράφτηκε ποτέ. Αν πιστεύεις στην αστρόσκονη, τώρα είναι η ώρα σου.

Το όνομα Spiritualized έσκασε σαν υπερκαινοφανής αστέρας το 1990, πάνω από τις στάχτες των Spacemen 3, εκείνης της παραστρατημένης ιεραποστολής του ηχητικού ηδονισμού που έγραψε ιστορία με το δόγμα «Taking Drugs To Make Music To Take Drugs To». O Jason Pierce, αθεράπευτα ρομαντικός, απόλυτα εμμονικός και γλυκά μελαγχολικός, πήρε το φλεγόμενο τιμόνι της ψυχεδέλειας και το οδήγησε σε νέες, συμφωνικές τροχιές.

Jason Pierce: Ο αιώνιος Spaceman και οι νυκτωδίες του διαστήματος

Από το ντεμπούτο «Lazer Guided Melodies» (1992), μέχρι το θεόρατο «Ladies and Gentlemen We Are Floating in Space» (1997), δημιούργησε έναν ήχο που είναι ταυτόχρονα βαθιά προσωπικός και παγκόσμιος, λυτρωτικός και διαλυτικός, γεμάτος από ερωτικά μανιφέστα, gospel αναβάσεις, καμπάνες, χορωδίες και κραυγές που σπάνε την ατμόσφαιρα σαν κομήτες.

Η κυκλοφορία του «Ladies and Gentlemen…» υπήρξε για το βρετανικό ροκ ότι και το Sgt. Pepper για την προηγούμενη γενιά: μια εκκωφαντική απόδειξη ότι το ροκ μπορεί ακόμη να είναι μεγαλεπήβολο, συγκινητικό και επαναστατικό χωρίς να χάνει ούτε ψήγμα από την ανθρώπινη, εύθραυστη φύση του. Η εμβληματική συσκευασία του άλμπουμ σε κουτί φαρμάκων, τα σινγκλ «I Think I’m In Love» και «Electricity», η ενσωμάτωση ολόκληρης ορχήστρας, gospel χορωδίας και ηλεκτρονικών παρεμβάσεων, απογείωσαν το συγκρότημα από το cult στο στάτους του μύθου.

Ο ίδιος ο Pierce, σαν χαρακτήρας βγαλμένος από κάποιο αδημοσίευτο κεφάλαιο του «Τζάνκι» του Burroughs, πέρασε μέσα από τα φίλτρα της εξάρτησης, του έρωτα και της ασθένειας για να φτάσει ως εδώ. Το 2005 παραλίγο να πεθάνει από διπλή πνευμονία. Επέζησε, και το αποτέλεσμα ήταν ο δίσκος «Songs in A&E» (2008), ένα έργο τόσο εύθραυστο, που μοιάζει να έχει γραφτεί σε εντατική.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, μας χάρισε το "Sweet Heart Sweet Light" (2012), την ψηφιακή χειροτεχνία του "And Nothing Hurt" (2018) και το αδελφό του άλμπουμ "Everything Was Beautiful" (2022), που ολοκλήρωσε μια διλογία για το τέλος του κόσμου —και για την ανάγκη να συνεχίσουμε να ζούμε εντός του, με όση αγάπη και θόρυβο αντέχουμε.

Μέσα σε όλα αυτά, ο ήχος των Spiritualized δεν έπαψε να είναι αυτός ο στροβιλιζόμενος μανδύας από fuzz κιθάρες, αιθέριες μελωδίες, καμπανιστά πλήκτρα και μια φωνή που φέρει τη γνώση της καταστροφής αλλά επιμένει να ψιθυρίζει «I will love you any way I can». Τα τραγούδια τους μοιάζουν με ταξίδια σε απέραντους ηχητικούς γαλαξίες, όπου το pop, η ψυχεδέλεια, η gospel και το blues συναντιούνται υπό την ευλογία του Phil Spector, του Lou Reed και του Brian Wilson.

Όταν κυκλοφόρησε το «And Nothing Hurt», ο Pierce είχε δηλώσει ότι ίσως να ήταν και το κύκνειο άσμα του. Το έφτιαξε μόνος του στο σπίτι, με Pro Tools, παίζοντας όλα τα όργανα, μοντάροντας τα πάντα σαν αστροναύτης σε διαστημικό εργαστήριο. Η αντίδραση της κριτικής ήταν ενθουσιώδης, όχι μόνο για την ακουστική μαγεία του δίσκου, αλλά και για τη συγκινητική του ειλικρίνεια. Ο δημιουργός δεν προσποιείται ότι είναι ο ίδιος νέος που κονιορτοποιούσε το σολφέζ με τους Spacemen 3 — είναι ένας άλλος άνθρωπος, σπασμένος, ώριμος, αλλά ακόμη ερωτευμένος με τη μουσική σαν να είναι η πρώτη φορά.

Το «Everything Was Beautiful» ήρθε για να επεκτείνει αυτή την αίσθηση λύτρωσης. Ένα υπερφιλόδοξο έργο, φτιαγμένο σε έντεκα στούντιο και με τη συμμετοχή πάνω από τριάντα μουσικών, το άλμπουμ ανατινάζει τα όρια του ήχου του συγκροτήματος, φέρνοντας ταυτόχρονα όλα τα αγαπημένα του μοτίβα: το reverb που πάλλεται σαν αναστεναγμός, τις εναλλαγές από μινιμαλισμό σε μαξιμαλιστική ορχήστρα, τα στίχοι που σε νανουρίζουν πριν σε διαλύσουν. Ο τίτλος του άλμπουμ, δανεισμένος από το «Σφαγείο Νούμερο 5» του Βόνεγκατ, έρχεται σαν ειρωνικό μάντρα σε έναν κόσμο που καταρρέει. Και όμως, ακούγοντας το, νιώθεις ότι ίσως, για μια στιγμή, όλα να ήταν πραγματικά όμορφα.

Στον Λυκαβηττό με όλα τα φώτα αναμμένα: Spiritualized live στην Αθήνα

Σήμερα, οι Spiritualized βρίσκονται σε ένα νέο κύμα αναγνώρισης. Οι πρόσφατες επανεκδόσεις των πρώτων τεσσάρων άλμπουμ τους (με το ανυπέρβλητο “Pure Phase” να κυκλοφορεί επιτέλους όπως το ήθελε ο δημιουργός του, με πράσινο φωσφορίζον βινύλιο και stereo flip) υπενθυμίζουν πόσο ανθεκτικός υπήρξε αυτός ο ήχος: ένας ήχος που μιλά σε μοναχικούς ταξιδιώτες, ρομαντικούς αποστάτες και εραστές της παραίσθησης.

Και τώρα, έρχονται επιτέλους στην Αθήνα. Ο Λυκαβηττός, με τον ουρανό του να αγκαλιάζει την πόλη και τον αέρα να μοιάζει λίγο πιο διαστημικός εκεί ψηλά, είναι ίσως το ιδανικό σκηνικό για να ανθίσει ξανά η μαγεία των Spiritualized. Το live αυτό δεν είναι απλά μια συναυλία – είναι μια μυσταγωγία, ένα τελετουργικό που στήνεται στον σταυροδρόμι του rock, της ψυχής και της πίστης στην κάθαρση του ήχου. Ο Jason Pierce δεν είναι εδώ για να μας διασκεδάσει. Είναι εδώ για να μας διαλύσει με ομορφιά.

Κράτα σημείωση: Πέμπτη 29 Μαΐου, Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, Spiritualized live στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Αν είσαι από εκείνους που κάποτε αγάπησαν το «Broken Heart», που άκουσαν το «Soul on Fire» και δάκρυσαν, που χόρεψαν μεθυσμένοι στο «Come Together», τότε αυτή η βραδιά είναι για σένα.

Στο τέλος, θα μείνουμε μόνοι κάτω από τον ουρανό, με ένα σύννεφο feedback να μας κρατά συντροφιά και τον Jason Pierce να ψιθυρίζει ξανά: «I think I’m in love».

View this post on Instagram

A post shared by Goodheart Productions (@goodheartproductions)

Spiritualized
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού
Πέμπτη 29/5/2025 | 21:00
Προπώληση εισιτηρίων εδώ