Νικ Κέιβ: Τι αποκάλυψε για τη συνάντησή του με τον Τζόνι Κας στην εκπομπή του Στίβεν Κόλμπερτ
Καλεσμένος στο The Late Show του Στίβεν Κολμπέρ ήταν ο διάσημος τραγουδοποιός Νικ Κέιβ, την περασμένη Τρίτη 13 Αυγούστου. Μεταξύ άλλων μίλησε για το βιβλίο του “Faith, Hope and Carnage”, το οποίο συνέγραψε με τον δημοσιογράφο Sean O'Hagan και κυκλοφόρησε το 2022. Το βιβλίο καταπιάνεται με θέματα όπως η αντιμετώπιση της θλίψης, η δημιουργικότητα και η δύναμη της μουσικής.
Ο Νικ Κέιβ εξέφρασε την ανησυχία του για τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στη μουσική βιομηχανία, φοβούμενος για την επίδραση που θα έχει στο δημιουργικό κομμάτι: «Η μουσική είναι κάτι που κάνει τα πράγματα καλύτερα. Νομίζω πως είναι ένα από τις τελευταίες θεμιτές ευκαιρίες που έχουμε για μια κάπως ανώτερη εμπειρία. Πρέπει να προσέχουμε ωστόσο. Υπάρχουν δυνάμεις που έχουν σχεδιαστεί ώστε να αφαιρέσουν το δημιουργικό κομμάτι από εμάς, κυρίως με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Να κυκλοφορούν μουσική ως ένα απλό προϊόν. Με τη δημιουργικότητα να θεωρείται ως εμπόδιο, στο δρόμο για το προϊόν καθαυτό.»
Νικ Κέιβ: Η εξομολόγησή του στην εκπομπή του Στίβεν Κόλμπερτ για τη συνάντησή του με τον Johnny Cash το 2000
Στη συνέχεια ο Κολμπέρ έδειξε στο κοινό μια σπάνια φωτογραφία του Κέιβ να πειραματίζεται στο studio με τον Τζόνι Κας, υπό το βλέμμα του παραγωγού Rick Rubin. Φανερά συγκινημένος, ο Νικ Κέιβ μίλησε εκτενώς για τη συνάντηση του με το θρύλο της country: «Μακάρι να είχα τραβήξει περισσότερες φωτογραφίες. Για να είμαι ξεκάθαρος, ο Τζόνι Κας είναι ο ήρωάς μου. Τον παρακολουθούσα ως παιδί στην Αυστραλία. Τον έβλεπα και υπήρχε κάτι στη φωνή του που με ακολουθούσε σε όλη μου τη ζωή. Κατέληξε να ηχογραφήσει ένα από τα τραγούδια μου, το “Mercy Seat”. Τότε ήταν που με προσκάλεσε ο RickRubin ώστε να πάω να τραγουδήσω με τον Κας, συγκεκριμένα ένα τραγούδι του Hank Williams το “I'm So Lonesome ICould Cry”. Ήταν μια πανέμορφη στιγμή αλλά είχα τρομοκρατηθεί που θα τραγουδούσα με τον ήρωά μου, είχε ένα πολύ μεγάλο ειδικό βάρος. Φοβόμουν ότι δεν θα τα πάω καλά. Όταν τον είδα δυστυχώς ήταν στα τελευταία του.»
Η διασκευή στο “I'm So Lonesome I Could Cry” βρίσκεται στο θρυλικό album “American IV: The Man Comes Around”, το οποίο περιέχει μεταξύ άλλων τις διάσημες διασκευές στα “Hurt” των Nine Inch Nails και “Personal Jesus” των Depeche Mode. Ήταν το τελευταίο album που κυκλοφόρησε όσο ζούσε ο Τζόνι Κας, μέχρι και το θάνατο του το Σεπτέμβριο του 2003. Αποτελεί και αυτό προϊόν συνεργασίας με τον διάσημο παραγωγό Rick Rubin, ο οποίος βοήθησε τα μέγιστα στην αναβίωση της καριέρας του Κας, στα μέσα της δεκαετίας του 1990.
Σε διάστημα μόλις επτά ετών, ο Νικ Κέιβ έζησε τη μεγαλύτερη ίσως στεναχώρια που μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος. Να θάψει το ίδιο του το παιδί. Και μάλιστα όχι μία, αλλά δύο φορές. Το 2015, ο Arthur Cave έχασε τη ζωή του πέφτοντας στα βράχια σε περιοχή κοντά στο Brighton, με την εξέταση να δείχνει πως προηγουμένως είχε κάνει χρήση LSD. Το 2022, ο έτερος γιος του, Τζέθρο, έφυγε από τη ζωή με το θάνατο του να σχετίζεται με τη χρήση ουσιών. Πρόσφατα ο Κέιβ ήταν καλεσμένος στην εκπομπή “Australian Story”. Υπενθύμισε ο ίδιος πως εκείνη την ημέρα, ήταν η επέτειος του θανάτου του Τζέθρο. Μεταξύ άλλων είπε: «Κατανόησα ακριβώς τι συνέβη στον Άρθουρ γιατί το είχα περάσει. Είναι λίγο περίπλοκο, αλλά μετά από μια απώλεια, πρέπει ή να την απορροφήσουμε και να ζήσουμε με αυτή ή να αναδιατάξουμε τον εαυτό μας. Το κενό που έμεινε μου επέτρεψε να δω τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο και να είμαι πιο συμπονετικός απέναντι σε μια ανθρώπινη, δυσάρεστη κατάσταση. Με έκανε να συνδεθώ περισσότερο με τους ανθρώπους. Πάντα είχα ένα θρησκευτικό ταμπεραμέντο, ακόμα και ως παιδί, αλλά δεν το χρειάστηκα ποτέ. Ήμουν εθισμένος για δεκαετίες στα ναρκωτικά. Μετά τον θάνατο του Άρθουρ, αντί να νιώθω θυμό για τέτοιου είδους πράγματα, όπως η θρησκεία και αντί να τα απορρίπτω, ένιωσα ότι άρχισα να μετακινούμαι προς μια θρησκευτική ζωή».
Η Maria «Masha» Alyokhina και ο Eric Breitenbach συζητούν για την εξορία, την Ουκρανία και όσα κρατούν όρθιο έναν άνθρωπο, πριν φέρουν το «Riot Days» στην Αθήνα
Ο Φραντς Βέλζερ-Μεστ έρχεται για πρώτη φορά στην Αθήνα, με ένα από τα κορυφαία συμφωνικά σύνολα του κόσμου, στην 25η και τελευταία σεζόν της συνεργασίας τους
16°
