Ο Κώστας Ζουγρής γράφει για την προσφορά και την επίδραση του Bob Dylan, που έγινε 80 ετών, στη μουσική και τη λογοτεχνία.
80 ετών σήμερα ο Bob Dylan με τα 60 από αυτά τα χρόνια να μας προσφέρει ποταμούς στίχων με την σοφία του και να καταφέρνει να παραμένει στην επικαιρότητα σε μια εποχή που δεν έχει καμία σχέση με την δεκαετία του 1960 στην οποία ξεκίνησε.
Αυτό που σημάδεψε τα τελευταία χρόνια την επαφή του με το κοινό ήταν η βράβευση με το Nobel, γεγονός που προκάλεσε πολλές συζητήσεις.
Δεν ήταν έκπληξη για τους φίλους του η βράβευση του με το βραβείο Nobel, ήδη είχε πάρει το Pulitzer και εδώ και 25 τουλάχιστον χρόνια υπήρχαν προτάσεις από διάφορους λογοτέχνες και κριτικούς για το δίκαιο της επιβράβευσης της προσφοράς του όλα αυτά τα χρόνια, η ουσία είναι ότι 60 και πλέον χρόνια σχεδόν μετά την πρώτη του εμφάνιση ο Bob Dylan συνεχίζει να αλλάζει την καθημερινή μας ζωή.
Ανεξάρτητα του αν θεωρεί κανείς δίκαιη την βράβευση ενός μουσικού δημιουργού με το βραβείο που έχουν κερδίσει στο παρελθόν ονόματα όπως οι Samuel Beckett, Gunter Grass, Pablo Neruda, Jean Paul Sartre, Pearl Buck, John Steinbeck, Albert Camus, Ernest Hemingway, William Faulkner, Toni Morrison, T.S. Elliot και πολλοί άλλοι, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι η βράβευσή του δίνει μια νέα ώθηση στην μουσική και θα την ακολουθήσουν στο μέλλον και άλλοι μουσικοί δημιουργοί.
Θα είναι ο Paul McCartney, o Leonard Cohen, o Tom Waits, o Bruce Springsteen, o Roger Waters, γιατί όχι στο μέλλον και ο Nick Cave. To σίγουρο είναι ότι, οι στίχοι των τραγουδιών έχουν αυτό που τους αξίζει, την αναγνώριση ότι μπορούν να θεωρηθούν ποίηση και αυτό είναι απόλυτα σωστό.
Δηλαδή αν ο Νίκος Γκάτσος, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Μιχάλης Γκανάς, ο Μάνος Ελευθερίου και τόσοι άλλοι κορυφαίοι στιχουργοί μας δεν έγραφαν τους στίχους τους για τραγούδια και τα εξέδιδαν σε ποιητικές συλλογές, δεν θα είχαν την αναγνώριση των λογοτεχνικών κύκλων;
Ο Bob Dylan έφερε την Αμερική στο λογοτεχνικό προσκήνιο με την βράβευσή του που είναι η πρώτη για Αμερικανό μετά το 1993 και την Toni Morrison.
Με την εμφάνιση του το 1960 άλλαξε τον τρόπο γραψίματος τραγουδιών βάζοντας την σφραγίδα του σε κάθε σύνθεση του που συνήθως γινόταν και σύνθημα από κάποια κοινωνική ομάδα, ή από το σύνολο των σκεπτόμενων ανθρώπων του πλανήτη μας.
Μερικά χρόνια αργότερα, το 1965 βάζει την ηλεκτρική κιθάρα στην μουσική φολκ και αλλάζει την μουσική επηρεάζοντας όλους τους μουσικούς της εποχής του με πρώτους τους Beatles.
Ένα άλλο που άλλαξε ο Bob Dylan ήταν η αντιμετώπιση του ραδιοφώνου σε τραγουδιστές που δεν είχαν τα παραδοσιακά φωνητικά προσόντα.
Στην Ελλάδα βέβαια όπως συνηθίζουμε, η αναγνώριση του ήλθε μετά από την επιτυχία που γνώρισε το “Hurricane”, αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν φίλοι της μουσικής που τον αγαπούσαν στην χώρα μας.
Εγώ και ο Γιάννης Πετρίδης γίναμε φανατικοί φίλοι του χάρις στις διασκευές που ακούσαμε στις αρχές του 1960 από τους Peter, Paul and Mary.
Βέβαια η προσφορά του στην δεκαετία του 1960 και κάποια άλμπουμ στην δεκαετία του 1970, δεν συγκρίνεται με τα πρόσφατα χρόνια, αλλά και το ότι σε ηλικία 80 ετών καταφέρνει και είναι στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, δεν είναι κάτι εύκολο.
Τον αγαπάτε ή τον μισείτε δεν έχει σημασία, δύσκολα όμως θα διαφωνήσετε ότι μας άλλαξε όλους και είναι θετική για την μουσική η βράβευσή του.
Διαβάστε περισσότερα θέματα από τον Κώστα Ζουγρή στο apotis4stis5.com
Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών επέστρεψε για μια ακόμη χρονιά στον αγαπημένο αρχαιολογικό χώρο, όπου η Καμεράτα ερμήνευσε την όπερα «Ορφέας και Ευριδίκη» του Γκλουκ, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου
17°
