Η Billy Nomates μιλάει αποκλειστικά στην ATHENS VOICE

Μπορείς να το πεις punk ή μπορείς να το πεις no wave. Εκείνη δεν νοιάζεται για ταμπέλες. Η ιδιόρρυθμη και μοναχική αγγλίδα μουσικός που τα ’σπασε με το ντεμπούτο της, μιλάει αποκλειστικά στην ATHENS VOICE για το καινούργιο της ep, «Emergency Telephone».

Nιώθω ότι η Tor Maries είναι ένα μοναχικό, ντροπαλό κορίτσι, που δύσκολα βγαίνει από το καβούκι του. Το alter ego της, όμως, η Billy Nomates, δείχνει στα video clip εξωστρεφής, δυναμική, σχεδόν άγρια, και την ίδια στιγμή αρκετά μπλαζέ. «Δεν φοράω τακούνια», λέει στο τραγούδι που οδηγεί το ολοκαίνουργιο ep της. «Άσε που το κλίμα έχει χαλάσει τα τελευταία χρόνια». Κάνει παρέα με τον Geoff Barrow των Portishead, των Beak και της Invada, και με τους Sleaford Mods. Γράφει απίθανα τραγούδια κι είναι έτοιμη «να σπάσει την πόρτα σου, έτσι, για να δείχνει απρόσεκτη κι αυθόρμητη». Παρ’ όλα αυτά ξέρει ότι υπάρχει «μια εποχή ή ένας τόπος που όλα να είναι ξένοιαστα και γεμάτα νοιάξιμο». Μπορείς να της αντισταθείς;

Γεια σου, Billy! Πού σε βρίσκω τώρα; Στο Bristol; Στο Southampton; Στο Isle Of Wight; Τι βλέπεις από το παράθυρό σου;
Γεια σου, Γιώργο! Είμαι στο Isle Of Wight κι είναι σκοτεινά. Βλέπω τους νάνους του κήπου του γείτονα, φωτισμένους.

Πώς νιώθεις με το lockdown κι όλα αυτά;
Κράτησαν πολύ καιρό. Ζήσαμε μια σκληρή εποχή. Αλλά φαίνεται ότι όλα αυτά ήταν αναγκαία.

Πώς αποφάσισες να πάρεις το όνομα «Billy»; Και γιατί «Nomates»;
Το «Billy Nomates» είναι ολόκληρο μια αγγλική έκφραση που λέμε για κάποιον που δεν έχει φίλους κι είναι συχνά μόνος του. Υιοθέτησα το όνομα, σε σχέση με τον τρόπο που έγραφα τη μουσική μου εκείνη την εποχή.

Πώς αποφάσισες να μη φτιάξεις μια μπάντα; Έστω μια backing μπάντα για τη Billy;
Έχω παίξει σε πολλές μπάντες, καλές και κακές. Για να είμαι ειλικρινής, πάντα ήθελα να είμαι σε μια μπάντα. Απλώς δεν έκατσε. Γυροφέρνει στο μυαλό μου συνέχεια, όμως.

Τι διαφορές έχει η Tor από τη Billy;
Υπάρχουν αρκετά κοινά στοιχεία. Νιώθω ότι η Billy δείχνει στην Tor τον δρόμο να γίνεται πιο δυναμική απ’ όσο είναι.

Το ντεμπούτο σου πήρε εξαιρετικές κριτικές, πούλησε αρκετά καλά και το επαίνεσαν πολλοί μουσικοί. Το περίμενες;
Για να πω την αλήθεια, δεν το περίμενα, ειδικά μέσα στην πανδημία. Όμως πίστευα πολύ σ’ αυτό από την αρχή.

Πώς αποφάσισες να κυκλοφορήσεις ένα ep, τόσο κοντά στην κυκλοφορία του άλμπουμ; Ήθελα να βγάλω κι άλλη μουσική. Έτσι κι αλλιώς έγραφα κι ήθελα να πω κάτι θετικό στον κόσμο. Την ίδια στιγμή, δεν ήμουν έτοιμη να κυκλοφορήσω ένα ολοκληρωμένο δεύτερο άλμπουμ.

Για την ώρα έχω ακούσει μόνο το «Heels» κι είναι φανταστικό τραγούδι. Τι διαφορές θα ακούσουμε στο ep σε σχέση με τον πρώτο δίσκο;
Νιώθω ότι το ep είναι αρκετά μακριά από τον πρώτο δίσκο αλλά και αρκετά μακριά από τον δεύτερο. Είναι αυτόνομο, εκφράζει τη δική του στιγμή.

Στο κέντρο της προβληματικής του «Emergency Telephone» είναι η επικοινωνία. Τι ακριβώς σε σχέση μ’ αυτήν;
Είναι οι όλο και πιο έντονες σκέψεις μου για τα πράγματα που είναι επιτακτικά, πιο πολύ αυτή η κατάρρευση της επικοινωνίας.

Στο εξώφυλλο είναι ένας τηλεφωνικός θάλαμος μπροστά στη θάλασσα. Υπάρχει πραγματικά;
Ναι, είναι εδώ κοντά. Στην παραλία. Ένας τηλεφωνικός θάλαμος χωμένος στη γωνία ενός τοίχου. Δεν είναι συνδεδεμένος πια.

Ποιες βρίσκεις να είναι οι διαφορές ανάμεσα στο punk των seventies και σ’ αυτή την καινούργια μορφή του punk ή –τέλος πάντων– όπως μπορούμε να το ονομάσουμε…
Δεν ξέρω ποιες μπορεί να είναι οι διαφορές. Εμείς σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι το punk των seventies ήταν λιγότερο εμπορευματοποιημένο, αλλά οι πάνκηδες εκείνης της εποχής λένε ότι είχε εμπορευματοποιηθεί αρκετά.

Νιώθεις κομμάτι κάποιας σκηνής;
Όχι, δεν νιώθω να ανήκω σε κάποια σκηνή. Βλέπω εδώ κι εκεί να ξεπετάγεται ο όρος «no wave» γύρω από το όνομά μου αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι με καλύπτει απόλυτα. Ξέρεις, τελικά δεν μπορώ να δω τον εαυτό μου μ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο.

Νιώθεις να είσαι μία punk μουσικός κατά κάποιον τρόπο;
Όχι, δεν νιώθω έτσι. Από την άλλη, καταλαβαίνω γιατί κάποιος θα μπορούσε να με βλέπει έτσι.

Πώς είναι να δουλεύεις με τον Geoff Barrow;
Είναι πολύ καλός, έχει πολύ καλή ψυχή. Δεν προσπάθησε ούτε στιγμή να οδηγήσει τον ήχο μου στα δικά του μονοπάτια. Δεν προσπάθησε να τον ντύσει πιο όμορφα. Αντίθετα, κάποιες φορές βγάλαμε πράγματα έξω. Ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Είναι δυναμικός και πολύ ενδιαφέρων.

Και πώς είναι να δουλεύεις με τους Sleaford Mods;
Περάσαμε πολύ καλά μαζί. Το χάρηκα που συνεργαστήκαμε. Είναι εύκολοι άνθρωποι να δουλεύεις μαζί τους, να περνάς χρόνο μαζί τους και να συζητάς. Έχουν πολύ ταλέντο και κάνουν κάτι πραγματικά πολύ καλό. Ήταν σπουδαία εμπειρία η συνεργασία μας.

...ήθελα να πω κάτι θετικό στον κόσμο...

 

Ηχογραφείς στο σπίτι, έτσι δεν είναι; Τι μηχανήματα χρησιμοποιείς;
Ναι, ηχογραφώ στο σπίτι. Κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα και κάτι αλλόκοτα παλιά software ηχογράφησης. Πρόσφατα πήρα μερικά καινούργια παιχνιδάκια αλλά δεν έχω ακόμα ανακαλύψει όλες τις λειτουργίες τους.

Έχεις μιλήσει σε συνεντεύξεις σου για ταξικά εμπόδια. Πόσο εύκολο είναι για έναν μουσικό που προέρχεται από την εργατική τάξη να ασχοληθεί με τη μουσική, σήμερα, στη Βρετανία; Είναι πολύ δύσκολο για όσους μουσικούς δεν έχουν αρκετά μεγάλη οικονομική επιφάνεια αλλά και για όλους τους καλλιτέχνες. Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου ευκαιρίες. Με ενοχλεί πολύ αυτή η ανισότητα γιατί δεν έχει σε τίποτα να κάνει με το ταλέντο και την αυθεντικότητα της τέχνης.

Ακούω από μουσικούς στην Αγγλία να λένε ότι οι Tories βάζουν πολύ μεγάλα εμπόδια στην ανάπτυξη της DIY αισθητικής. Τι ακριβώς συμβαίνει;
Έχουν κάνει τα πράγματα πολύ δύσκολα για κάθε μορφή τέχνης. Έχουν βάλει τεράστιους φόρους για όσους θέλουν να κάνουν συναυλίες στο εξωτερικό και δίνουν ελάχιστες αποζημιώσεις σε μουσικούς, καλλιτέχνες και χώρους συναυλιών και τέχνης, σε σχέση με τα χρήματα που δαπανώνται γενικά μέσα στην πανδημία. Μας έχουν χαντακώσει. Απίστευτα κοντόφθαλμοι. Κάνουμε μουσική –και τέχνη γενικότερα– με παγκόσμια αναγνώριση και η κυβέρνησή μας δεν θα μπορούσε να νοιάζεται λιγότερο.

Ποιος δίσκος είναι στα ακουστικά σου αυτή τη στιγμή;
Ακούω συνεχώς το «Black Terry Cat» της Xenia Rubinos. Έχει βγει εδώ κι αρκετό καιρό και είναι καταπληκτικός δίσκος.

Ποιο βιβλίο έχεις στο κομοδίνο σου;
Δεν έχω βιβλίο. Έχω ένα σημειωματάριο γεμάτο μουτζούρες. Δεν βγάζω άκρη εκεί μέσα.

Τι να περιμένουμε μετά το «Emergency Telephone»;
Θα ξεκινήσω να ηχογραφώ το δεύτερο άλμπουμ μου, κάποια στιγμή μέσα στο 2022. Θα είναι μια ενδιαφέρουσα εποχή αυτή που έρχεται…