Γιώργος Φλωράκης: Σημειώσεις ενός μονομανούς τον καιρό της πανδημίας

[start]
Oh, where have you been, my blue-eyed
son?
Oh, where have you been, my darling
young one?

Στο σπίτι, κυρίως. Ξεκαθάρισα το πατάρι μου. Ξεσκόνισα τις βιβλιοθήκες μου. Άκουσα κάτι ξεχασμένους δίσκους. Κι ευτυχώς, είχα την τύχη να μπορώ να δουλεύω. Τα Πρωινά, στο Τρίτο. Με την ελπίδα ότι κατάφερνα να κάνω για όσους με άκουγαν, τη δυστοπία κάπως πιο υποφερτή.

Storm, in the morning light
I feel…

Τα φανάρια των δρόμων της πόλης εναλλάσσουν τα χρώματά τους: πράσινο, πορτοκαλί, κόκκινο. Μπορείς να κοιτάζεις για ώρα τις αντανακλάσεις στην άσφαλτο μετά την καταιγίδα.

The life I love is makin’ music with my
friends
And I can’ t wait to get on the road again

Χάσαμε πολλά με τούτον εδώ τον ιό. Ανάμεσά τους, και τη χαρά της άσκοπης μετακίνησης. Τη χαρά της περιπλάνησης: να βγεις στον δρόμο χωρίς προορισμό. Να σε φέρουν οι πατούσες σου στη Φωκίωνος Νέγρη για γρήγορο καφέ, στην Εμμανουήλ Μπενάκη (ψηλά) για φαγητό, στη Λέκκα για ποτό. Κι αν γίνεται, να είναι πάλι όλα ανοιχτά. Κι αν γίνεται, να μην είσαι μόνος.

All alone am I ever since your goodbye
All alone with just a beat of my heart

Οι δρόμοι της πόλης πάλλονται. Θυμάσαι; Σάββατο νύχτα προς Κυριακή –Ερμού, Αθηνάς, Ομόνοια– εφημερίδες. Μεσημέρι καθημερινής, Πανεπιστημίου για βιβλία και δίσκους. Απόγευμα Κυριακής, Ανδρέα Μεταξά, Διδότου, Ιπποκράτους, Καλλιδρομίου. (Άσκοπη μετακίνηση)

Gold and silver is the autumn
Soft and tender are her skies

Θυμάμαι ένα φθινόπωρο χωρίς βροχές, ένα φθινόπωρο σκληρό, ένα φθινόπωρο θλιμμένο, αλλά κι ένα ένα χειμώνα ελαφρύ, τρυφερό, ήρεμο, γεμάτο ελπίδες κι αρώματα. Άνοιξη, δε θυμάμαι – σαν μια μαύρη κουρτίνα να πέφτει, Παρασκευή 12 Μαρτίου, ακριβώς.

I don’t believe there’s such a thing as TV
I mean – they just keep showing
The same pictures over and over

Κάτι φορές παραλογίζομαι: ότι να κολλήσεις τον ιό –τον κάθε ιό– είναι θέμα απόφασης. Όπως το να μαγειρεύεις ικανοποιητικά. Ή να πλένεις τα πιάτα δύο φορές τη μέρα. Ή να βρίσκεις πάντα το σωστό πρόγραμμα του πλυντηρίου. Ή να κοιμάσαι νωρίς. Κάτι φορές με βρίσκω λογικό. Κι ύστερα παραλογίζομαι ακόμα πιο πολύ: ότι, λέει, ακόμα κι ο θάνατος είναι θέμα απόφασης.

Well he won’t give you time to get ready
in this land

Ποτέ δεν ένιωσα έτοιμος για τίποτα. Πρώτα με διέλυαν οι «πραγματικότητες» κι ύστερα έβγαζα τα αναγκαία δόντια και νύχια για να τις αντιμετωπίσω. Οι έρωτες, οι χωρισμοί, τα μέτρια βιβλία, οι κακές διασκευές, οι ξαφνικές καταιγίδες, οι αφρόντιστοι κήποι...

I’m planting myself in the garden
Between the potatoes and parsley
And I’ll wait for the rain to anoint me
And the frost to awaken my soul
I’m looking for lasting relations
With a greenfly, spider or maggot

Μαθαίνεις: να φροντίζεις τον κήπο σου, να βοηθάς τις σχέσεις να κρατάνε, να παραγγέλνεις τα πάντα μέσω διαδικτύου, να φοράς μάσκες, να έχεις υπομονή, να μην αγκαλιάζεις, να κρατάς αποστάσεις, να συνηθίζεις τη δυστοπία, να περιμένεις το καλοκαίρι.

Το καλοκαίρι θα ’ρθει και θα πάρει
κι εσένα μαζί
Στην ομορφιά του θα γίνεις χαζούλα,
όπως ήσουν μικρή

Θα διαλέξεις νησί, αντηλιακό και βατραχοπέδιλα και θα ξεχάσεις ιούς, πατέρες, άγια πνεύματα και την Άνοιξη που ήδη από τώρα δεν θυμάσαι. (Αλήθεια;)

There are two suns in the sky
today
The one is shining all over your
head

Κι όταν επιστρέψεις, οι δρόμοι της πόλης θα καίνε ακόμα στις νυχτερινές σου βόλτες, στις άσκοπες μετακινήσεις, στις μοναχικές διαδρομές.

At the end of a storm
There’s a golden sky
And the sweet silver song of a lark

Τελικά τι έμαθες; Να ζωγραφίζεις; Να τραγουδάς; Να μένεις μόνος αλλά να μην είσαι μόνος; Να περπατάς με το μυαλό σου στους δρόμους της πόλης; Να πετάς, έστω;

There’s no sensation to compare
with this
Suspended animation, a state of
bliss
Can’t keep my mind from the
circling skies

Τελικά, τι έμαθες; Ότι, ας πούμε, η περιπλάνηση, η «άσκοπη μετακίνηση» είναι πιο σημαντική από κάθε προορισμό.

Κίτρινα σαρακοφαγωμένα
φύλλα
παλιά μου αρβύλα
με της φυσαρμόνικας τα πρίμα
μπάσα
τροφή κι ανάσα.
[end]

(Δεν) ακούστηκαν κατά σειρά τα τραγούδια:
Bob Dylan: A Hard Rain’s A-Gonna Fall
Portishead: Roads
Willie Nelson: On The Road Again
Brenda Lee: All Alone Am I
Jackson C. Frank: Milk And Honey
Laurie Anderson: Language Is A Virus
Reverend Gary Davis: Death Don’t Have No Mercy
Bill Fay: The Garden Song
Φοίβος Δεληβοριάς: Το καλοκαίρι θα ’ρθει
1000 Mods: Road Burn
Gerry And The Pacemakers: You’ll Never Walk Alone
Pink Floyd: Learning To Fly
Βαγγέλης Γερμανός: Περιπλάνηση A

Ο Γ.Φ. μας έστειλε ένα έργο μικτής τεχνικής, από αυτά που δημιουργεί καθημερινά για τις ραδιοφωνικές εκπομπές του στο Τρίτο Πρόγραμμα