Για μια δεκαετία οραματίζονται τα soundtracks των John Carpenter και Dario Argento, πειραματίζονται με αναλογικά σύνθια, έχουν εμμονές με το krautrock, την underground γαλλική σκηνή των 70s, sci-fi ήχους. Ξεκίνησαν σαν ντουέτο από τους Cosmic Neman και Etienne Jaumet με τον Dr. Schonberg να προστίθεται αργότερα στην παρέα του τρόμου. Μετά τις κυκλοφορίες «A Land for Renegades», «Rituels D’Un Nouveau Monde», «Zombie Zombie Plays John Carpenter» συνεχίζουν την αναζήτηση με τελευταία τους κυκλοφορία το περσινό «Livity», με εξώφυλλο σχεδιασμένο από τον φοβερό κομίστα Philippe Druillet και έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Maro Dos Santos
10 χρόνια από το ντεμπούτο σας «A Land For Renegades». Τι θα λέγατε για το ταξίδι μέχρι το πρόσφατο «Livity».
Δεν επιδιώξαμε ποτέ να χτίσουμε μουσική καριέρα. Αρχικά οι Zombie Zombie ήταν ένα πείραμα καθώς όλοι παίζαμε σε άλλα γκρουπ. Τώρα οι Ηerman Dune και οι Married Monk υπάρχουν ακόμη αλλά χωρίς εμάς. Κάθε μας ηχογράφηση είναι μια περιπέτεια. Όσο περνάμε καλά γράφοντας μαζί μουσική θα συνεχίζουμε.
H επανάληψη στη μουσική υπάρχει από το ξεκίνημά της. Θα έλεγα μάλιστα ότι είναι αυτή που άλλαξε τον ήχο της. Στα 70s oι μουσικοί το συνειδητοποίησαν ξανά μετά από έναν αιώνα αναζητήσεις σε μελωδίες, αρμονίες και ρυθμό. Υπάρχει κάτι κομβικό στο kraut rock από το ξεκίνημά του. Για αυτό έχει ακόμη ενδιαφέρον.
(Γέλια) Σε άλλο πλανήτη σίγουρα. Έχουμε καταστρέψει τα πάντα σε αυτόν και γίνεται πολύ δύσκολη πλέον η συγκατοίκηση.
Πώς αποφασίσετε να ξαναγράψετε τα θέματα του Κάρπεντερ;
Αρχικά δεν ήταν δική μας ιδέα. Ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ στην Γλασκώβη μας ανάθεσε να κάνουμε μια συναυλία αποκλειστικά με διασκευές πάνω στη μουσική του. Το δοκιμάσαμε. Το ευχαριστηθήκαμε. Ο κόσμος το άκουσε καλά. Οπότε αποφασίσαμε να το ηχογραφήσουμε. Ήταν απρόσμενο για μας επειδή οι φαν του Κάρπεντερ είναι συνήθως αρκετά σκληροπυρηνικοί.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας φιλμ του Κάρπεντερ;
Η ταινία «The Thing». Ίσως επειδή ήταν η πρώτη δική του που είδα όταν ήμουν παιδί. Ο μινιμαλισμός της μαζί με το χιονισμένο τοπίο και τη μουσική του Μορικόνε συνδυάζονται μοναδικά. Είναι κλασική πραγματικά και όχι ένα απλό b-movie…
Τι ακούει σήμερα το Παρίσι;
Τα δύο είδη που είναι δημοφιλή σήμερα είναι η electropop και το hip hop. Στο clubbing η techno εξακολουθεί να είναι δυνατή.
Noμίζω πως θα ξαφνιαστείτε όταν ανακαλύψετε πως παίζουμε live. Mε πολύ ενέργεια, αυτοσχεδιασμό και fun.
Ποιοι είναι οι μουσικοί σας ήρωες;
Πολλοί. Οι γάλλοι μουσικοί από τη δεκαετία του 70 είναι πολύ σημαντικοί. Richard Pinhas, Emmanuelle Parrenin, Pierre Henri, Gilbert Artman… Οι δουλειές τους επανακυκλοφορούν πια. Θα πρέπει να τους τσεκάρετε. Οι περισσότεροι γράφουν ακόμημουσική και είναι καλοί.
Τι ακολουθεί;
Oλοκληρώνουμε το soundtrack για την ταινία «L’heure de la sortie» του γάλλου σκηνοθέτη Sébastien Marnier.
Αll time Top 5 classics by Zombie Zombie
1. François de Roubaix «Chapi Chapo»
Όταν ήμουν παιδί το τραγούδι αυτό με σημάδεψε για πάντα.
2. Laurie Anderson «Ο Superman»
Στην εφηβεία μου το τραγούδι αυτό ήταν ραδιοφωνικό hit. Aπίστευτο.
3. Silver Αpples «Α Pox on You»
Το κομμάτι αυτό είναι κλασικό για την ηλεκτρονική σκηνή.
4. Throbbing Gristle «Ηot on the Heels of Love»
Ο συνδυασμός των συνθεσάιζερ, με τον περίεργο ήχο και τη φωνή είναι απίστευτα. Σκοτεινά, άγρια, χορευτικά.
5. The Normal «TVOD»
Mια σημαντική στιγμή για τον σύγχρονο ηλεκτρονικό ήχο.
Info: Ρομάντσο, Αναξαγόρα 3-5, (22.00, ε 15). Στις 27/1. Τη συναυλία θα ανοίξει ο Άγγελος Μπαλτάς aka Anatolian Weapons με ένα σπέσιαλ σετ.
Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών επέστρεψε για μια ακόμη χρονιά στον αγαπημένο αρχαιολογικό χώρο, όπου η Καμεράτα ερμήνευσε την όπερα «Ορφέας και Ευριδίκη» του Γκλουκ, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου
Από την «Άπονη ζωή» και την «Οδό Αριστοτέλους» μέχρι το σπίτι κάτω από την Ακρόπολη, μια συνέντευξη με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο γίνεται προσωπική μαρτυρία, γέλιο, συγκίνηση και μικρό θαύμα
17°
