Andreas Polyzogopoulos- Heart of the Sun: The Music of Pink Floyd (***)
Ο καταξιωμένος τρομπετίστας αντιμετωπίζει τους εφηβικούς του ήρωες και παρότι δεν είναι εύκολο να διαχειριστείς αυτό το «τέρας» που λέγεται Pink Floyd, το οποίο μπορεί να σε καταπιεί ολόκληρο πριν προλάβεις να παίξεις μια νότα, τα καταφέρνει καλά. Ούτε μας φλομώνει στις τζαζ «μαγκιές» παρότι το υλικό προσφέρεται, ούτε χάνει το συνδετικό ιστό με το πρωτότυπο, ούτε αφήνεται σε μια ευκολία που ελλοχεύει σε τέτοια εγχειρήματα. Με σεβαστικό τρόπο (γι’ αυτό και μερικές φορές άνευρο) βρίσκει λύσεις, έχει ιδέες και τον ενθουσιασμό που χρειάζεται (κι αυτός και οι μουσικοί που τον συνοδεύουν) για το δύσκολο, είναι η αλήθεια, εγχείρημα.
Melentini - Explosions Around, the Desert Inside (****)
Ονειρική μελαγχολία χρωματισμένη από τον ήχο του πιάνου και του τσέλου, αισθητική καμπαρέ (που θα μπορούσε να συχνάζει η οικογένεια Άνταμς), ο αέρας που φυσάει, η νεορομαντική συσκευασία του cd που θυμίζει «τετράδιο της γιαγιάς», χροιά φωνής που έρχεται από animation του Τιμ Μπάρτον, μελωδίες με υπόσταση. Στον πρώτο δίσκο της Μελεντίνης όλα ακούγονται τόσο πειστικά, τόσο αυθεντικά, τόσο δημιουργικά, που είναι σαν να ζωντανεύει ένας γλυκόπικρος παιδικός εφιάλτης.
Το ska-punk από τη φύση του βασίζεται στο νεανικό ενθουσιασμό και στην πανηγυριώτικη έκρηξη και σ’ αυτούς τους τομείς το γκρουπ δεν τα πάει άσχημα. Αλλά το πολυπρόσωπο σύνολο θέλοντας(;) να δώσει στο είδος μια πιο σύνθετη υπόσταση το παντρεύει με progressive και «έντεχνα» στοιχεία, δημιουργώντας ένα βαρυφορτωμένο υβρίδιο που ακούγεται κάπως σαν να αφηγείσαι ένα εφηβικό ανέκδοτο στην καθαρεύουσα. Οι δυνατότητες υπάρχουν, ας αρχίσει η αφαίρεση...
Jane Doe - The Enormous Head of King Splendid (***)
Μετά από 6 χρόνια οι Θεσσαλονικείς Jane Doe επιστρέφουν στη δισκογραφία με ένα άλμπουμ που το καθένα από τα 15 κομμάτια του εμπνέεται από ένα γνωστό βιβλίο. Διαχειρίζονται επαρκώς και δημιουργικά την αισθητική τους –που απορρέει από τον έντονο ροκ ήχο– διανθίζοντάς την με ποπ υλικό, post punk αναφορές, folk μπαλάντες, ρέκβιεμ εγχόρδων και «παραπονιάρικα» φωνητικά, φτιάχνοντας τελικά έναν «ανένταχτο» δίσκο. Φανερή η καλή δουλειά.
Από τον Γιώργο Ζαμπέτα στο Happening, τους Magic De Spell και τη Rockarolla. Θυμάται το καλοκαίρι που ξεκίνησαν όλα και μιλά για μια ζωή που κύλησε ολόκληρη μέσα στη μουσική
17°
