Κωνσταντής Παπακωνσταντίνου: Λάργκο εξιστορήσεις από το γιο του «Βραχνού Προφήτη»

Στην Κοιλάδα των Τεμπών δεν βαριέσαι ποτέ. Θυμόμαστε τα δίδυμα του Θανάση Παπακωνσταντίνου από την «Αγρύπνια» του 2002. Τραγουδούσαν τα Βαΐτικα κάλαντα από τον ομώνυμο δίσκο του πατέρα τους. Αριστοτέλης & Κωσταντής Παπακωνσταντίνου. Τέσσερα χρόνια αργότερα Σαν αστραπή από μακριά απήγγειλαν στο τραγούδι «Ό,τι Δεν Μπόρεσε» που άνοιγε το άλμπουμ «Η Βροχή Από Κάτω». Τον Κωνσταντή τον είχε πιάσει και στον ύπνο για το intro του «Ενύπνιο».

Από το 2013 ο Κωνσταντής μαζί με τη μουσική του παρέα, τους Λάργκο, αναζητεί το δικό του στίγμα έχοντας παρατηρήσει πιο κοντά από όλους το έναστρο σύμπαν του Βραχνού Προφήτη. Στη σημερινή τους σύνθεση εκτός του Κωνσταντή τους Largo απαρτίζουν οι Τάσος Κοφοδήμος στην κιθάρα, Παύλος Μέτσιος στην τρομπέτα, Μανώλης Σταματιάδης στο ακορντεόν, Ηλίας Ρότσιας στο μπάσο και ο κρουστός Κώστας Αναγνώστου. Ξεκινούν από την αρχή του μουσικού κόσμου και έχουν ήδη έτοιμη την πρώτη τους κυκλοφορία «Λάργκο» σε μορφή ΕP με πέντε τραγούδια που αναμιγνύουν την παράδοση με τον ηλεκτρικό ήχο. Το όνομά τους Largo αναφέρεται στο τρόπο παιξίματος ενός κομματιού: Aργά και με μεγαλείο. Αποκρυπρογραφώντας το λεξικό των κοιλαδοτεμπιστών είμαστε σίγουροι ότι τίποτε από τα δύο δεν συμβαίνει στη μουσική τους. Στις 26 Μαΐου κατεβαίνουν Αθήνα για να παρουσιάσουν τα τραγούδια τους συμμετέχοντας στο  B- Fest, το Διεθνές Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ του Περιοδικού Βαβυλωνία που θα πραγματοποιηθεί 26-28 Μαΐου στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.

Ο ΗΧΟΣ ΤΩΝ ΛΑΡΓΚΟ (ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΧΟ)

Victims of the System

Κωλοχανείο

Λόλα να ένα μήλο

Ταβέρνα

Απ' την αρχή του κόσμου

Στίχοι του Θανάση Παπακωνσταντίου

Έχω μια θλίψη που έρχεται απ' την αρχή του κόσμου

μαζί με την βαθιά πνοή, την παγωμένη λάμψη.

Μπήκε στο πρώτο κύτταρο σαν μια μικρή ακίδα

κι, ότι απ' αυτό γεννήθηκε, θέλησε να υποτάξει.

Τ'αμέριμνα μικρά παιδιά, τα ζώα και τα δέντρα

ποτέ της δεν τα γλέντησε, δεν είχε τι να κάνει.

Μα αν έβρισκε συνείδηση, έβγαζε την βουκέντρα

κι έσπρωχνε την βαρύθυμη στην τρομερή χοάνη.

Θλίψη σαν αδιόρατο βελούδο, σαν μετάξι.

Κανείς δεν την ανίχνευσε, δεν βρέθηκε ο τρόπος.

Δεν σου φωνάζει: ''Είμ' εδώ!'' κι, ενώ όλα είναι εντάξει,

αυτή ‘ναι που θα φταίει, αν δεν σε χωράει ο τόπος.

Όπου τα λόγια είναι φτωχά, το πένθος είναι γλέντι

κι όπου μπορούν να ερωτευτούν η όμορφη κυρία 

-που από τα ψώνια της γυρνά στο σπίτι ευτυχισμένη-

κι ο σκελετός που βρέθηκε κάπου στην Σιβηρία

Στρατιές περάσαν απο κεί, χαθήκανε στην δίνη, 

σε μιά πραγματικότητα ρευστή σαν άγριο μέλι.

Οι ανήσυχοι σταυρώθηκαν, οι ήσυχοι τρομάξαν

κι ένας περίπου αλώβητος: ''Ο κύριος δεν με μέλει".

Θλίψη σαν αδιόρατο βελούδο, σαν μετάξι.

Κανείς δεν την ανίχνευσε, δεν βρέθηκε ο τρόπος.

Δεν σου φωνάζει: ''Είμ' εδώ!'' κι, ενώ όλα είναι εντάξει,

αυτή ‘ναι που θα φταίει, αν δεν σε χωράει ο τόπος.

---

Αριστοτέλης & Κωσταντής Παπακωνσταντίνου στα τραγούδια του Θανάση

Κάλαντα, Αγρυπνία, 2002

Οι δίδυμοι μετά χαράς απήγγειλαν τα Βαΐτικα κάλαντα μια και το περιεχόμενο τους εκφράζει απόλυτα, ως μαθητές.

Ό,τι Δεν Μπόρεσε,  Η Βροχή Από Κάτω, 2006

Άγιος Βασίλης made in China