Έφτασε αυτή η εποχή του χρόνου που λατρεύουμε να μισούμε. Διαγωνισμός τραγουδιού Eurovision. Την Τρίτη 9/5, στις 22.00, η ΕΡΤ μεταδίδει τον Α’ Ημιτελικό. Συμμετέχουν 18 χώρες. Από αυτές, οι 10 προκρίνονται για τον τελικό. Ακούσαμε και σας παρουσιάζουμε ένα προς ένα όλα τα τραγούδια της πρώτης βραδιάς. Καλωσήρθατε στην Παγκόσμια Εβδομάδα Τρολαρίσματος. Κέφι μέχρι πρωίας.
1. Σουηδία: Robin Bengtsson - I Can't Go On
Σουηδός entrepreneur και κάτι αγόρια που κάνουν διάδρομο, σε κομμάτι που μιμείται τον Τζάστιν Τίμπερλέικ. Από τη μέση του τραγουδιού και μετά, τα αγόρια αποδεικνύονται μαν’κέν και ο διάδρομος, πασαρέλα.
Πασιφίστρια που ρουφάει τα μάγουλά της, ερμηνεύει power ballad με κοινωνικό μήνυμα «μη χάνεις την πίστη σου». Στο ρεφρέν αρχίζει και φωνάζει τόσο πολύ που εκτός από την πίστη χάνεις και την ακοή σου. ΧΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΚΟΗ ΣΟΥ, ΛΕΩ.
3. Αυστραλία: Isaiah - Don't Come Easy
Νεαρό, δυστυχισμένο αγόρι με πυκνά φρύδια παίκτριας Σαρβάιβορ σε power ballad (αυτή η μάστιγα). Κομμάτι ιδανικό για να ακούγεται σε σούπερ μάρκετ, στο διάδρομο με τα τυριά.
Τρίτη power ballad στη σειρά. Οι λέξεις κλειδιά είναι: Κορίτσι, ανεμιστήρες, ρολόγια, γρανάζια (τον έπιασες το συμβολισμό;) και φυσικά τσιρίδα από δασκάλα φωνητικής τηλεοπτικού ριάλιτι.
5. Βέλγιο: Blanche - City Lights
Μελαγχολικό, μοντέρνο pop τραγουδάκι με ευχάριστα μπλιμπλίκια κι ονειρικό ύφος, από κορίτσι με φωνή εύθραυστη (κάπως σαν Anthony) και μανία να αφήνει τα φώτα σε όλη την πόλη ανοιχτά.
6. Μαυροβούνιο: Slavko Kalezić - Space
Η πρώτη camp στιγμή της βραδιάς. Άφωνο Κουνελάκι των Γυμναστηρίων με φροντισμένο φρύδι και εξτένσιο πλεκτή κοτσίδα, σε σύχρηστο eurotrash που το χορεύει σαν να κάνει σεξ με όλες τις κοτσίδες της σάλας. Υποψιάζομαι στη σκηνή θα βγουν και σεντόνια.
Ωραία αρρωστίλα, ανεξαρτησιάρικο, θρηνητικό, κατίμαυρο, με φωνητικά κάποιας που ζει ένα δράμα κι όπου να ’ναι θα σταματήσει να το ζει διά παντός. Το τραγούδι έχει καρδιά Ιρλανδέζας μάγισσας. Τι πίνουν εκεί πάνω στα βόρεια;
8. Αζερμπαϊτζάν: Dihaj - Skeletons
Γκοθάκι που εξελίχτηκε σε «πειραματική ποπ καλλιτέχνιδα», δηλαδή ετοιμαστείτε για άλλη μία power ballad με ροκ κιθάρες που σέρνονται σαν νύχι σε μαυροπίνακα και ντραμς που σκάνε άτσαλα σαν βαρελότα. Ανάσταση στο Βροντάδο της Χίου.
9. Πορτογαλία: Salvador Sobral - Amar Pelos Dois
Διαμαντάκι, χαμένο μέσα στις υστερίες των άλλων, από έναν μπουκοφσκικό πιτσιρικά με τρομερό απίλ στη σκηνή και φωνή τρυφερή και περίεργη, σε ένα τζαζ κομμάτι που θα μπει άμεσα στην κασέτα του καλοκαιριού. Το 12άρι της Athens Voice.
10. Ελλάδα: Demy - This is love
Αφού δοκιμάσαμε όλα τα μοντέλα (μπαγλαμάδες, μουρλοκακομοίρες, καγκουροχίπχοπ, λεβεντογκόμενους, σεξομηχανές, στρουμφίτες και λοιπά), μπαίνουμε ετεροχρονισμένα με το μοντέλο «Πριγκίπισσα» που το έχουν ήδη εξαντλήσει οι βαλκανο-ντάνες εδώ και χρόνια. Ένα αξιοπρεπές μιέχ το κομμάτι μας, όπως πάντα. Θα πιάσουμε με το ζόρι τη βάση, το κάνουμε τόσο τέλεια άλλωστε.
11. Πολωνία: Kasia Moś - Flashlight
Ξανθιά Πολωνέζα, τι την κάνουμε; Κοίτα, πρώτα θα τη γδύσουμε, μετά θα ρίξουμε επάνω της με το μπροτζέκτορα κάτι πουρνάρια και μετά κάτι αποδημητικά λελέκια, ότι και καλά μετανάστες, αυτή θα κλαίει και θα κάνει puppy eyes και θα κλείσουμε με τσιρίδα, βιολιά και καμπάνες. Γιού λάικ;
12. Μολδαβία: Sunstroke Project - Hey Mamma
(Μολδο)βλαχοπόπ με εφέ κατσαρόλας από κακομοίρη frontman ο οποίος στο κλιπ λιγουρεύεται το μπούστο μιας Μολδοβλάχας, μετά βγαίνουν κάτι κουμπάροι με σαξόφωνα και μαύρα γυαλιά και τελικά όλοι παντρεύονται στο γάμο του Καραγκιόζη.
13. Ισλανδία: Svala - Paper
Φασιονίστα με όνομα σαν σκαμπό του Ικέα, τραγουδάει για τις δυσκολίες που έχει η ζωή και ότι, μην ανησυχείς Ισλανδία, θα τα καταφέρουμε, με βλέμμα «είναι καλά τα νύχια μου; πετάει το μαλλί; αριστερό ή δεξί προφίλ;».
14. Δημοκρατία της Τσεχίας: Martina Bárta - My Turn
Εντάξει. Αξιοπρεπές και βαρετό με έναν κομψό τρόπο. Μπαλάντα (ναι, ξέρω) με πανανθρώπινα μηνύματα π.χ. αγαπάτε την τρίτη ηλικία, μην ομιλείτε στον οδηγό, όλοι με το βρακί είμαστε ίσοι κ.λπ.
15. Κύπρος: Hovig - Gravity
Αρμενοκύπριος με σηκωμένα τα μανίκια στους αγκώνες και χορεύτρια με κύριο εκφραστικό μέσον τα μαλλιά της, σε χορευτικό με θέμα το upside down στις φιγούρες της τράπουλας. Το κομμάτι σέρνεται, δικαίως εφόσον μιλάει για τη βαρύτητα.
16. Αρμενία: Artsvik - Fly With Me
Έθνικ μπούρδα που ξεκινάει υμνητικά και καταλήγει σε πολεμοχαρή καρσιλαμά με μπουμπουνητά. Ερμηνεύεται σε κλασικά ουρλιαχτά αγγλικά γιουροβίζο. Συνδυάζεται με κουκούλα, κοτσίδα και κρόσια (τα νεύρα).
17. Σλοβενία: Omar Naber - On My Way
Ανυπόφορη μπαλάντα με λαρυγγισμούς και κοπάνημα γροθιάς στο στήθος από Ιορδανό-Σλοβένο τύπο που, πάω στοίχημα, θα κλάψει επί σκηνής. Εντωμεταξύ ένας χορευτής ερμηνεύει Μακμπέθ – που ως γνωστόν, είναι έργο καταραμένο. Βουαλά.
18. Λετονία: Triana Park - Line
Εuro-anthem που θα χορευτεί πολύ πάνω σε πάγκο μπιτσόμπαρου στη Χαλκιδική. Οι στίχοι (Πες μου, μωρό μου, πού τραβάω τη γραμμή, τη γραμμή, τη γραμμή) ταιριάζουν με σαγιονάρα διχάλα και ρέψιμο να ραγίσει καρδιές.
Λίγο πριν ανέβει στη σκηνή του Θεάτρου Δόρα Στράτου, ο Θοδωρής Βουτσικάκης μιλάει στην ATHENS VOICE για τη μουσική, τη Λίνα Νικολακοπούλου, το συναίσθημα και την τέχνη του
Ποια η θέση των γυναικών στην ηλεκτρονική μουσική, την ελληνική club κουλτούρα και μια σκηνή που μεγαλώνει, ταξιδεύει και διεκδικεί τη θέση της στον διεθνή χάρτη;
Στις 11 Σεπτεμβρίου, ο Βρετανός σταρ της grime συναντά τους Toquel, Εθισμό, Vlospa, Gxhan και Lunar σε ένα line-up που φέρνει την παγκόσμια και την ελληνική rap σκηνή στο ίδιο stage
17°
