Εύα Κοτανίδη

Μια ηθοποιός που παίρνει το μικρόφωνο από τους τραγουδιστές. Και καλά κάνει. Θεατρικότητα, εκλεκτικό ρεπερτόριο, μουσική (επί)γνωση και φωνή. Κόρη του νοτόριους Έλληνα ηθοποιού και ντολτσεπαρεϊστή  Γιώργου Κοτανίδη, αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου για να οδεύσει στη συνέχεια για μεταπτυχιακά στην πόλη του Φωτός που, άλλωστε, της ταιριάζει πολύ. Μεταξύ άλλων συμμετείχε στο “Rock and Roll” του Tom Stoppard, στη «17η νύχτα» του Απόστολου Δοξιάδη, στο “Ball-trap” του Xavier Durringer. Μαζί με την μπάντα της Apples πραγματοποιεί σειρά εμφανίσεων σε ένα ευρύ jazz και nu-jazz ρεπερτόριο με γαλλική εστίαση σε μουσικές σκηνές και πολυχώρους.

Θα την ακούσεις στις 20 και 27/1 στο Pandou, στις 28/1 στο Floral, στις 30/1 και στις 14/2 στο Bacaro κι αναμένεται συνέχεια που θα μάθεις από εδώ μαζί με τα θεατρικά της πλάνα. Μέχρι τότε δες τι είπε στην ΑΤΗΕΝS VOICE.

Τι θα κάνεις τη νέα σεζόν;  

Θα την απολαύσω και… θα πω κι ένα τραγούδι! 

Γιατί οι ηθοποιοί ασχολείστε τόσο συχνά τελευταία με τη μουσική;

Νέο trend; Ανάγκη της αγοράς; Επιθυμία των ηθοποιών να εκφραστούν διαφορετικά; Ματαιοδοξία; Οικονομική κρίση; Ό,τι κάτσει; Ίσως αν υπήρχε musical στην Ελλάδα, που συνδυάζει θέατρο, χορό και μουσική, να μην παρουσιαζόταν αυτό το φαινόμενο. Πάντως πολλοί ηθοποιοί είναι και τραγουδιστές και μουσικοί και πολύ καλοί ερμηνευτές. 

Πώς προέκυψε το υλικό των διασκευών, που κινούνται από τη ρετρό νοσταλγία των Edith Piaf και Jacques Brel μέχρι τη nu-jazz των Κοοp;

Τα τραγούδια που επιλέγω είναι από το soundtrack της ζωής μου. Ετερόκλητα ακούσματα που ξεκινάνε από… Τσιτσάνη, Sade, Keith Jarrett, Χατζιδάκι, Elton John, Barbara, Juliette Greco ή Piaf και φτάνουν μέχρι Tribalistas, Camille Dalmais, Koop, Beyoncé, James, Pink Martini ή Μόνικα. Ό,τι θέλω να τραγουδήσω, μπορεί να ενορχηστρωθεί από τους Αpples και κολλάει στο jazzy-swing-latin πρόγραμμά μας, το εντάσσω…

Tι σε γοητεύει στο υλικό αυτό;

O χαρακτήρας του. Είναι ένα ταξίδι. Σε διαφορετικές χώρες, εποχές, γλώσσες, ρυθμούς και μελωδίες. Με γοητεύουν τα ταξίδια. 

Πώς διαχειρίζεσαι τη νοσταλγία;

Δεν τη διαχειρίζομαι γιατί δεν νοσταλγώ. Ζω πιο πολύ στο τώρα απ’ ό,τι στο χτες.  

Από πού αντλείς χαρά σήμερα;

Απ’ τη χαρά. Η χαρά είναι σε όλα, αρκεί να θέλεις να τη νιώσεις.

Έχεις εμμονές και με τι;

Η επιδίωξη μου να απαλλαγώ από την εμμονή μου με τον έλεγχο, τελευταία μου ’χει γίνει εμμονή! 

Τι θα διάλεγες να δείξεις σ’ έναν ξένο συνάδελφό σου από τα νέα έργα;

Θα τον πήγαινα σίγουρα μια βόλτα απ’ το «Επί Κολωνώ» να δει κάτι που κι εγώ περιμένω να δω πώς και πώς: το “La Chunga”, του Mario Vargas Llosa. Εκτιμώ πολύ τη δουλειά που κάνουν εκεί. Είναι αφοσιωμένοι, έχουν άποψη και δουλεύουν σκληρά. Έτσι πρέπει να είναι το θέατρο. Δεν χάνω παραστάσεις τους. Επίσης θα τον πήγαινα να δει το «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.» – αν παιζόταν ακόμα. Το δίδυμο Κιτσοπούλου - Πρωτόπαππα μας βγάζει ασπροπρόσωπους. Και ως ελληνικό έργο και ως σκηνοθεσία και ως ερμηνεία.

Αγαπημένη σου βόλτα στην Αθήνα;

Σ’ ένα μονοπάτι στον Υμηττό. Ανεβαίνω με το σκυλί μου δίπλα μου και τις μουσικές μου στ’ αυτιά, μέχρι να ξαπλώσει μπροστά μου η Αθήνα.

Ποιο είναι το soundtrack της πόλης;

 Εν Λευκώ 87,7, με παρεμβολές από Kosmos 93,6.

Ποιο τραγούδι σε περιγράφει;

Αυτό το τραγούδι δεν έχει γραφτεί ακόμη, οπότε θα απαντήσω σύμφωνα με την τωρινή μου διάθεση με δύο τραγούδια: το “Bloody Something” της Μόνικα και το “Je m’en Fous Pas Mal” της Piaf. 

Τι έμαθες όταν δάγκωσες το μήλο;

Ότι όταν κάνεις αυτό που θέλεις η γεύση είναι πάντα καλύτερη.

Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σου έχουν δώσει;

Μη σκέφτεσαι τόσο πολύ.