Για το εκ Κύπρου προερχόμενο τρίο ο χαρακτηρισμός «λαϊκεδέλικα» ταιριάζει γάντι. Διασκευές ρεμπέτικων και δικές τους συνθέσεις του ιδίου ύφους με κιθάρα, κοντραμπάσο και τζουρά. Χιούμορ, ψυχεδελικές προεκτάσεις, άποψη αλλά και σεβασμός στο είδος. Όλα έχουν τη χάρη τους, αλλά η δύναμη του γκρουπ αποκαλύπτεται στις οργανικές συνθέσεις.
Kyriakides / Moore - Rebetika (****)
Θραύσματα ηχητικής ύλης, θόρυβοι γεννητριών, blues κιθάρες, αυτοσχεδιασμοί και αποσπασματικές δόσεις αυθεντικών ηχογραφήσεων συγκροτούν ένα κατακερματισμένο παζλ/σπουδή σε κλασικά ρεμπέτικα, που θα ήταν ακόμη πιο αποτελεσματικό αν δεν χανόταν –συχνά– στη διαδρομή.
Ιδιοσυγκρασιακός μεν αλλά λίγο απ’ όλα και ούτε μια ένδειξη ότι ο δίσκος είναι τωρινός. Ένα νεο-λαϊκό που έχει πλάκα και δίνει και τον τίτλο στο δίσκο και στη συνέχεια ολίγον 70s rock, ολίγον heavy metal, ολίγον «ελληνική» rock μπαλάντα, με στίχους χιουμοριστικούς, σχολιαστικούς, ρομαντικούς, αλλά χωρίς ούτε μία γοητευτική μελωδία.
Απλό, αυθεντικό, θαμπό, βρόμικο και βασισμένο στην παράδοση rock’n’roll με lo-fi και garage αισθητική που συγκινεί ως ήχος αλλά όχι και ως δίσκος, αφού δεν έχει να προσθέσει ή να αφαιρέσει οτιδήποτε από όσα ήδη έχουν ειπωθεί επί του θέματος.
Kassetas / Spanos - Jungle of illusions (***)
Ενδιαφέρουσα αυτοσχεδιαστική περιπέτεια βασισμένη στο σαξόφωνο του Γιάννη Κασσέτα και στα τύμπανα του Γιώργου Σπανού, με τη συμμετοχή 7 ακόμη μουσικών που συμμετέχουν κατά περίπτωση. Διασκευές σε McCoy Tyner και Clifford Brown, free jazz, ζωντανές ηχογραφήσεις και αυτοσχεδιασμοί σε ένα πεδίο όμως ήδη χαρτογραφημένο.
Urban Shadow - Hope (****)
Ο εκ Γαλλίας ορμώμενος Νίκος Καντάρης συγκροτεί ένα πολυεθνικό πάτσγουορκ χρησιμοποιώντας αποσπάσματα ηχογραφήσεων από τελετές και χτίζοντας γύρω τους αριστοτεχνικά ένα σύγχρονο ηχητικό ιστό ηλεκτρονικής βάσης και φυσικών οργάνων, δίνοντας στη σύγχρονη pop το χαρακτήρα ενός τελετουργικού trip.
Celuta Red - Celuta Red (***)
Ενθαρρυντικό πρώτο δείγμα μιας τυπικής rock μπάντας που διατρέχει με δημιουργική αγάπη τη σύγχρονη ιστορία του είδους. Καλές ιδέες και μελωδίες, frontwoman (κάτι που δεν βλέπουμε συχνά στα μέρη μας) και συνθέσεις που δεν θυμίζουν αμέσως κάτι.
Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI
Από το πρώτο live με Beirut και PJ Harvey στην Πλατεία Νερού έως τη μετάβαση σε νέο, μεγαλύτερο χώρο από το 2027, το Release Athens γιορτάζει μια δεκαετία παρουσίας.
17°
