Οι τύποι τα σπάνε. Το πιο συναρπαστικό όνομα της σύγχρονης μουσικής σκηνής στην πόλη.
Εδώ και τώρα. Τα είπαμε. Καιρό είχε ο θόρυβος να τραβήξει τόσο ιδανικά από το μανίκι τη μελωδία με shoegazing αναφορές στα βινύλια της Sarah, τα πρώιμα Creation, τις κιθαριστικές εμμονές του Kevin Shields, τη σχιζοφρένεια των αδελφών Reid. Δες τι είπαν πριν τη διήμερη εμφάνισή τους στο Rodeo, που υπόσχονται να είναι absolute destruction.
Πώς έχει πάει η περιοδεία μέχρι στιγμήs; Kαταπληκτικά. Ο κόσμος τρελαίνεται, και μαζί κι εμείς. Έχουμε χτυπηθεί τρελά, έχουμε σπάσει σχεδόν όλο τον εξοπλισμό και δεν έχουμε κλείσει μάτι.
Μελωδία ή θόρυβος; Μελωδία και θόρυβος.
Ονειρεύεστε τη μουσική σας; Mερικές φορές προέρχεται από όνειρα και άλλες το όνειρο είναι η πραγματικότητα.
Πόσο διαφορετική ήταν η ηχογράφηση του δεύτερου άλμπουμ σε σχέση με το ντεμπούτο σας; Πολύ διαφορετική, καθώς είχαμε περισσότερο χρόνο να επικεντρωθούμε σε ξεχωριστούς ήχους παρά να πειραματιζόμαστε ασταμάτητα. Είναι εστιασμένη σε μια ωμή ενέργεια και στη δύναμη των ζωντανών μας εμφανίσεων.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας; Η πραγματικότητα.
Πώς ήρθατε σε επαφή με την Killer Pimp; Η Killer Pimp μας πλησίασε με τον Jon Whitney γράφοντας σε μια χαρτοπετσέτα ότι ήθελε να μας υπογράψει και να μας δώσει τα πάντα, ήταν σαν να υπογράφεις με τη Factory ένα πράγμα. Αυτό που είναι αστείο είναι ότι μου πήρε 8 μήνες για να αποφασίσω οριστικά τι θα κάναμε.
Πώς ήταν η χρονια για σας; Ποια 5 αλμπουμ θα κρατάγατε από το 2009; Καταπληκτική χρονιά, ταξιδέψαμε σε όλο τον κόσμο και κάναμε τα πιο τρελά και άγρια πάρτι. Τους ευχαριστούμε όλους. Από άλμπουμ θα κράταγα τα εξής: Coin Under Tongue “Coin Under Tongue”, The Vandelles “Del Black Aloha”, The Crystal Stilts “Crystal Stilts EP”, Dan Deacon “Bromst”, Darker My Love “2”.
Τρία πράγματα να κάνεις τώρα στη ΝΥ; Πηγαίντε σε μια συναυλία, κάντε γκράφιτι στο παλιό Μπρούκλιν και μπείτε σε ένα εγκαταλειμμένο κτίριο.
Πόσο επιδραστική είναι η πόλη (ειδικά μια μητρόπολη όπως η NYC στην περίπτωσή σας) και οι θόρυβοί της για τον ήχο σας; Εξαιρετικά, υπάρχει τόσο μεγάλη έμπνευση γύρω σου όλη την ώρα, υπάρχει συνεχώς ο υπόγειος, κατασκευές, μηχανήματα, άνθρωποι, και όλα κινούνται αδιάκοπα. Είναι όμορφο.
Τι περιμένετε να δείτε στην Αθήνα; Τρελαμένα πιτσιρίκια.
Ποιο είναι το underground του σήμερα; Σκέφτομαι ότι είναι παντού, υπάρχουν πραγματικά μεγάλες κοινότητες ανθρώπων που το κάνουν να δημιουργείται. Τα παιδιά είναι βαριεστημένα ή δεν μπορούν να πάνε στα κλαμπ κι έτσι κάνουν καταλήψεις σε κτίρια ή διεκδικούν μέρη που μπορούν να μετατρέψουν σε κάτι πραγματικά κουλ. Είναι ένα δίκτυο ανθρώπων που κάνουν κάτι να συμβαίνει.
2-3 πράγματα για τους: Jesus And Mary Chain; Μία από τις μπάντες που μου έστρωναν τον πονοκέφαλο. Αγόρασα το “Psychocandy” σε ένα εκκλησιαστικό μπαζάρ και ήταν ανακατεμένο μαζί με κάτι δίσκους γκόσπελ. Δεν νομίζω να είχαν ιδέα τι ακριβώς ήταν.
My Bloody Valentine; Μία από τις πιο επικίνδυνα συναρπαστικές μπάντες που έχω ακούσει.
Ήταν πάντα ωραίοι. Ride; Το “Smile” μού άλλαξε τη ζωή, νομίζω πως είχα την κασέτα τρεις φορές.
Slowdive; Θεωρώ πως κάποια από τα ακυκλοφόρητα κομμάτια τους είναι τα καλύτερά τους.
Joy Division; Η ενέργεια αυτής της μπάντας με κυρίευσε από το πρώτο λεπτό. Ελλοχεύει μονίμως μία αναμφισβήτητη ένταση, που κρατά για πάντα. Οι ηχογραφήσεις τους είναι πραγματικά κουλ και διαθέτουν αυτή την ενδιαφέρουσα αντίστιξη στον ήχο, που είναι πραγματικά straight και πολύ πειραματική ταυτόχρονα. Field Mice; Καταπληκτική μπάντα της Sarah, που θεωρώ μία από τις πιο σπουδαίες εταιρείες όλων των εποχών.
Ένα πορτρέτο του Διονύση Σαββόπουλου και μιας ολόκληρης εποχής σε σκηνοθεσία Αντρέα Λουκάκου και Αλέξη Κυριτσόπουλου, με αφηγητή τον Παύλο Τσίμα στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ
11°
