Κινηματογραφος

I play Rocky: Το κινηματογραφικό θαύμα του Σταλόνε

Οι σινεφίλ είναι σίγουρο ότι θα απολαύσουν και με το παραπάνω το φιλμ.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης
ΤΕΥΧΟΣ 1019
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Κριτική για την ταινία «I play Rocky» σε σκηνοθεσία Πίτερ Φάρελι. Πρωταγωνιστούν: Άντονι Ιπολίτο, Άννα Σοφία Ρομπ, Πι Τζέι Μπερν, Τόμπι Κέμπελ, Τρέισι Λετς, Ματ Ντίλον, Στίβεν Τζέιμς, Κίκι Σέτο

Ο Μάικ (ψευδώνυμο του Σιλβέστερ) Σταλόνε είναι ένας φτωχός και άγνωστος ηθοποιός στη Νέα Υόρκη του 1974, που παλεύει να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Όμως, όσες οντισιόν κι αν κάνει, είναι είτε καταστροφικές είτε του αποφέρουν ρολάκια μόνο σε μικρές, ασήμαντες ταινίες, ενώ δεν είναι λίγες οι μέρες που κοιμάται στον δρόμο επειδή δεν έχει λεφτά για νοίκι. Μια μέρα που παρακολουθεί σε μια παμπ έναν αγώνα πυγμαχίας του Μοχάμεντ Άλι θα του καρφωθεί μια ιδέα για σενάριο. Στις επόμενες τρεις μέρες θα καταφέρει να γράψει την ιστορία ενός μποξέρ, η οποία θα τραβήξει την προσοχή δύο έμπειρων παραγωγών. Ο Ίργουιν Γουίνκλερ και ο Ρόμπερτ Τσάρτοφ θα αποφασίσουν να κάνουν την ταινία, αλλά, όταν ο Σταλόνε δηλώνει κατηγορηματικά ότι για τον ρόλο του Ρόκι σκέφτεται μόνο τον εαυτό του, θα πέσουν από τα σύννεφα, καθώς για πρωταγωνιστή ήθελαν κάποιον σταρ, σαν τον Κλιντ Ίστγουντ, τον Τσαρλς Μπρόνσον ή τον Ράιαν Ο’Νιλ. 

Η ιστορία του «Ρόκι» είναι σε μεγάλο βαθμό η πραγματική ιστορία του Σταλόνε. Το παρασκήνιο για τη δημιουργία της ταινίας, που αποτέλεσε ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα success story στην ιστορία του αμερικανικού σινεμά, παρουσιάζεται με μια σκηνοθετική ακρίβεια από τον Πίτερ Φάρελι (Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Σεναρίου για το «Πράσινο βιβλίο», αλλά και μετρ της κωμωδίας, μαζί με τον αδελφό του, Μπόμπι, χάρη στα «Ο ηλίθιος κι ο πανηλίθιος», «Κάτι τρέχει με τη Μαίρη» κ.ά.), που είναι άξια θαυμασμού και αποτελεσματικότητας. Όπως και στην περίπτωση του άγνωστου ακόμη Σλάι, που επέμενε να γυρίσει το «Ρόκι» με τους δικούς του απαράβατους όρους, έτσι και στην ταινία του Φάρελι το πείσμα του ήρωα να αρνείται συνεχώς και κατηγορηματικά τις οικονομικές προσφορές των παραγωγών –που ξεκινούν από τα 25.000 δολάρια για να φτάσουν σε δεκαπλάσια και βάλε ποσά– εντείνει το σασπένς μιας σχεδόν δονκιχωτικής περιπέτειας σουρεαλιστικών τόνων. Το παλιομοδίτικο σκηνοθετικό ύφος θυμίζει κορυφαίες στιγμές του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά των 70s, με τον άγνωστο πρωταγωνιστή Άντονι Ιπολίτο να είναι σε κάποιες σκηνές ολόιδιος με τον Σταλόνε. Κατά τ’ άλλα, το φιλμ, εκτός από τη λεπτομερή καταγραφή της περιπέτειας θριάμβου ενός underdog, πετυχαίνει να γίνει κι ένα καυστικό σχόλιο για τους παραγωγούς του Χόλιγουντ (οι πιο απολαυστικές σκηνές σχετίζονται με τη δυσφορία του αφεντικού της United Artists και τις μνημειώδεις ατάκες του κάθε φορά που του μετέφεραν τις… αντιστάσεις του Σλάι) αλλά και για την ίδια τη βιομηχανία του θεάματος. Οι σινεφίλ είναι σίγουρο ότι θα απολαύσουν και με το παραπάνω το φιλμ.