Οι 20 πιο τρομακτικές ταινίες όλων των εποχών σύμφωνα με την επιστήμη

Κάθε χρόνο, λίγο πριν από το Χαλοουίν, το Science of Scare Project βάζει ένα πάνελ 250 θεατών να παρακολουθήσει ταινίες τρόμου φορώντας μετρητές καρδιακού ρυθμού και στη συνέχεια δημοσιεύει τη λίστα με τις ταινίες που ανέβασαν περισσότερο τους παλμούς τους. Η έρευνα τρέχει από το 2020 και για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα: η πιο τρομακτική ταινία που γυρίστηκε ποτέ είναι το «Sinister» του Σκοτ Ντέρικσον. Πριν δούμε όμως αναλυτικά το Top 20, νομίζω πως αξίζει να καταλάβουμε τι ακριβώς μετράει αυτή η «επιστήμη» και πώς.

Scare Score: Πώς μετρά τον φόβο το Science of Scare Project

Το πάνελ βλέπει τις ταινίες φορώντας μετρητές καρδιακού ρυθμού και κάθε φιλμ βαθμολογείται με άριστα το 100 σε έναν δείκτη που οι διοργανωτές ονομάζουν Scare Score. Ο δείκτης συνδυάζει τρεις μετρήσεις: πόσο ανέβηκαν κατά μέσο όρο οι παλμοί σε σχέση με τον ρυθμό ηρεμίας των θεατών, πόσο ψηλά έφτασαν στην πιο έντονη στιγμή της ταινίας (συνήθως ένα jump scare) και πόσο έπεσε η μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού (HRV), δηλαδή οι μικρές διακυμάνσεις ανάμεσα στους χτύπους που μειώνονται όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε στρες. Οι δύο τελευταίες μετρήσεις μπήκαν στον υπολογισμό το 2023, όταν οι φανατικοί του είδους διαμαρτυρήθηκαν ότι οι σκέτοι παλμοί αδικούσαν τον αργό, υπόκωφο τρόμο. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, το «Shrek» συγκεντρώνει Scare Score 3.

Καλό είναι πάντως να θυμόμαστε ότι το Science of Scare δεν είναι ακαδημαϊκή μελέτη που έχει περάσει από αξιολόγηση, και επιπλέον δεν δημοσιεύει ούτε πώς σταθμίζονται οι τρεις μετρήσεις ούτε ποιοι απαρτίζουν το πάνελ. Όλες οι ταινίες που δοκιμάζονται είναι αγγλόφωνες, οπότε φιλμ όπως το «The Ring» ή το «[REC]» μένουν εκτός, ενώ ο καρδιακός ρυθμός μετράει τη διέγερση και όχι απαραίτητα τον φόβο, αφού ανεβαίνει εξίσου, ας πούμε, σε ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό του ματς. Η δική μου εντύπωση είναι ότι το πιο ενδιαφέρον εύρημα της έρευνας είναι η HRV, γιατί μόνο αυτή εξηγεί πώς ταινίες με ελάχιστα jump scares φτάνουν τόσο ψηλά στη λίστα. Από τα νούμερα ξεχωρίζει επίσης ένα όνομα, αφού ο Τζέιμς Γουάν υπογράφει τέσσερις από τις είκοσι ταινίες, όλες με τον Πάτρικ Γουίλσον στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η λίστα με τις πιο τρομαχτικές ταινίες, από την 20ή θέση προς την κορυφή

20. Παγιδευμένη ψυχή: Κεφάλαιο 2 (Insidious: Chapter 2) – Τζέιμς Γουάν, 2013
Η συνέχεια του «Παγιδευμένη ψυχή» πιάνει την ιστορία της οικογένειας Λάμπερτ από εκεί ακριβώς που την άφησε το πρώτο φιλμ, με τον Πάτρικ Γουίλσον και τη Ρόουζ Μπερν να προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς επέστρεψε μαζί τους από τον κόσμο των πνευμάτων. Με Scare Score 70, μέση αύξηση 14 παλμών και κορύφωση στους 118, κλείνει την εικοσάδα ως η πιο ήπια από τις τέσσερις ταινίες του Γουάν στη λίστα, μια αναμενόμενη πτώση για ένα σίκουελ που ξέρει πως το κοινό του γνωρίζει πλέον τους κανόνες.

19. Η αυτοψία (The Autopsy of Jane Doe) – Αντρέ Εβρεντάλ, 2016
Ένας ιατροδικαστής και ο γιος του (Μπράιαν Κοξ και Έμιλ Χιρς) αναλαμβάνουν μέσα σε μία νύχτα τη νεκροψία μιας άγνωστης γυναίκας που βρέθηκε θαμμένη στο υπόγειο ενός σπιτιού όπου διαπράχθηκε έγκλημα. Το φιλμ του Νορβηγού σκηνοθέτη εκτυλίσσεται σχεδόν αποκλειστικά μέσα σ’ ένα νεκροτομείο και χτίζει την ένταση με την ακρίβεια ιατρικής αναφοράς, γι’ αυτό και η κορύφωση στους 122 παλμούς, από τις υψηλότερες στο κάτω μισό της λίστας, μοιάζει με λογική κατάληξη μιας μεθοδικής ανάβασης. Με Scare Score 70, ισοβαθμεί με το «Παγιδευμένη ψυχή: Κεφάλαιο 2», ενώ θεωρώ πως εξακολουθεί να είναι από τις πιο υποτιμημένες ταινίες του είδους.

18. Ένα ήσυχο μέρος 2 (A Quiet Place Part II) – Τζον Κρασίνσκι, 2021
Η Έμιλι Μπλαντ οδηγεί ό,τι απέμεινε από την οικογένεια Άμποτ έξω από το καταφύγιό της, σε έναν κόσμο όπου ο παραμικρός ήχος προσελκύει πλάσματα που κυνηγούν με την ακοή. Εδώ τα νούμερα έχουν ενδιαφέρον, γιατί, με κορύφωση στους 123 παλμούς, η ταινία ξαφνιάζει περισσότερο από πολλές που βρίσκονται πιο πάνω στη λίστα, όμως η πτώση της μεταβλητότητας είναι μόλις 13%, η μικρότερη της εικοσάδας. Το σώμα, με άλλα λόγια, την εισπράττει περισσότερο ως θρίλερ επιβίωσης με δόσεις αδρεναλίνης παρά ως ταινία που σε βυθίζει στην αγωνία, κάτι που εξηγεί γιατί το Scare Score του σταματά στο 71.

17. Badadook: Οι σελίδες του τρόμου (The Babadook) – Τζένιφερ Κεντ, 2014
Μια χήρα μητέρα (Έσι Ντέιβις) και ο εξάχρονος γιος της βρίσκουν στο σπίτι ένα παιδικό βιβλίο με ένα πλάσμα που δεν φεύγει πια από τις ζωές τους. Η αυστραλιανή ταινία είναι ίσως η πιο ξεκάθαρη περίπτωση στη λίστα όπου ο τρόμος λειτουργεί ταυτόχρονα ως αλληγορία, εδώ για το πένθος και την εξουθένωση της μητρότητας, κάτι που κανένας μετρητής παλμών δεν μπορεί να καταγράψει. Με Scare Score 72 και κορύφωση στους 119 παλμούς, το «Babadook» αποδεικνύει ότι ένα φιλμ μπορεί να είναι πολυεπίπεδο και να σε κάνει ταυτόχρονα να πεταχτείς από τη θέση σου.

16. Μεταφυσική δραστηριότητα (Paranormal Activity) – Όρεν Πέλι, 2007
Στην πλέον κλασική αυτή ταινία τρόμου, ένα νεαρό ζευγάρι στήνει μια κάμερα στο υπνοδωμάτιό του για να καταγράψει τι συμβαίνει τις νύχτες στο σπίτι. Το found footage του Όρεν Πέλι γυρίστηκε με ελάχιστα χρήματα και εκπαίδευσε μια ολόκληρη γενιά θεατών να σαρώνει με το βλέμμα ένα στατικό κάδρο, περιμένοντας να κουνηθεί μια πόρτα ενώ ο χρονοκωδικός στη γωνία της οθόνης τρέχει. Με μέση αύξηση 16 παλμών και Scare Score 73, η ταινία που απέδειξε ότι η αναμονή μπορεί να είναι πιο τρομακτική από το ίδιο το γεγονός κρατάει ακόμη τη θέση της ανάμεσα στις είκοσι πρώτες.

15. Η κάθοδος (The Descent) – Νιλ Μάρσαλ, 2005
Ένα διαμαντάκι τρόμου. Έξι φίλες κατεβαίνουν σε ένα αχαρτογράφητο σύστημα σπηλαίων στα Απαλάχια και ανακαλύπτουν ότι δεν είναι μόνες. Το βρετανικό φιλμ του Νιλ Μάρσαλ είναι πρώτα απ’ όλα μια ταινία κλειστοφοβίας, με το πρώτο του μισό να στηρίζεται αποκλειστικά στη στενότητα των τούνελ και στο σκοτάδι πριν εμφανιστούν τα πλάσματα, ενώ η κορύφωση στους 121 παλμούς είναι η υψηλότερη ανάμεσα στις ταινίες των θέσεων 9 έως 17. Το Scare Score 74 είναι ίδιο μ’ εκείνο των τριών ταινιών που ακολουθούν, οπότε η διαφορά τους κρίνεται πιθανότατα στα δεκαδικά.

14. The Dark and the Wicked – Μπράιαν Μπερτίνο, 2020
Δύο αδέλφια επιστρέφουν στο απομονωμένο αγρόκτημα της οικογένειας στο Τέξας, όπου ο πατέρας τους πεθαίνει και η μητέρα τους μοιάζει τρομοκρατημένη από κάτι που αρνείται να εξηγήσει. Ο σκηνοθέτης του «Κλείδωσες;» («The Strangers») υπογράφει εδώ την πιο καθαρή περίπτωση slow burn της εικοσάδας, με τα νούμερα να το επιβεβαιώνουν πανηγυρικά, αφού η κορύφωση στους 88 παλμούς είναι η χαμηλότερη απ’ όλες τις ταινίες της λίστας, ενώ η πτώση της μεταβλητότητας φτάνει στο 19% και του εξασφαλίζει Scare Score 74 σχεδόν χωρίς τη βοήθεια ενός jump scare.

13. Σε ακολουθεί (It Follows) – Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ, 2014
Μία από τις αγαπημένες μου ταινίες τρόμου. Μια κατάρα περνάει από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω του σεξ και ο φορέας της καταδιώκεται από μια μορφή που περπατάει αργά αλλά ασταμάτητα προς το μέρος του, με όποιο πρόσωπο κι αν διαλέξει. Ο Μίτσελ στήνει τον τρόμο του στα άκρα του κάδρου, σε πλάνα όπου ο θεατής ψάχνει με αγωνία στο βάθος κάποιον που απλώς βαδίζει, γι’ αυτό και η κορύφωση στους 96 παλμούς μένει χαμηλά, ενώ η μεταβλητότητα πέφτει κατά 17%. Το Scare Score 74 τοποθετεί μια από τις πιο πρωτότυπες ιδέες του αμερικανικού τρόμου της προηγούμενης δεκαετίας στη δωδέκατη θέση, σε ισοβαθμία με άλλες δύο ταινίες.

12. Τα κάλεσμα 2 (The Conjuring 2) – Τζέιμς Γουάν, 2016
Οι Εντ και Λορέιν Γουόρεν (Πάτρικ Γουίλσον και Βέρα Φαρμίγκα) ταξιδεύουν στο Λονδίνο του 1977 για να ερευνήσουν την υπόθεση του Ένφιλντ, μία από τις πιο διάσημες περιπτώσεις «πόλτεργκαϊστ» της βρετανικής ιστορίας. Η συνέχεια μένει αρκετά πίσω από το πρώτο «Κάλεσμα», με κορύφωση στους 116 παλμούς και Scare Score 74, χάρισε όμως στο franchise τη μορφή της καλόγριας, που απέκτησε αργότερα δικές της ταινίες.

11. Hell House LLC – Στίβεν Κονιέτι, 2015
Ένα συνεργείο που στήνει στοιχειωμένα σπίτια για το Χαλοουίν μετακομίζει σε ένα εγκαταλειμμένο ξενοδοχείο για να ετοιμάσει την επόμενη ατραξιόν, με τη βραδιά των εγκαινίων να καταλήγει σε τραγωδία. Το ψευδοντοκιμαντέρ του Κονιέτι είναι από τις πιο ανεξάρτητες παραγωγές της εικοσάδας και βρήκε το κοινό του κυρίως μέσα από το streaming και το «word of mouth», ενώ μου θυμίζει πόσο λίγα χρειάζεται ένα καλό found footage για να λειτουργήσει: αρκεί ένα ανδρείκελο κλόουν σε μια γωνία, που κάποια στιγμή δεν βρίσκεται πια εκεί που ήταν. Με Scare Score 75, μοιράζεται τη δέκατη θέση με την επόμενη ταινία.

10. Μίλα μου (Talk to Me) – Ντάνι και Μάικλ Φιλίππου, 2022
Στην ταινία-φαινόμενο των Ελληνοαυστραλών δημιουργών, μια παρέα εφήβων στην Αυστραλία ανακαλύπτουν ότι κρατώντας ένα ταριχευμένο χέρι μπορούν ν’ αφήσουν για λίγα δευτερόλεπτα τους νεκρούς να μπουν στο σώμα τους, και το μετατρέπουν σε παιχνίδι για τα πάρτι, μέχρι τη στιγμή που κάποιος ξεπερνάει το όριο. Το ντεμπούτο των αδελφών Φιλίππου, που ξεκίνησαν από το YouTube, μοιράζεται τη δέκατη θέση με Scare Score 75 και αύξηση 18 παλμών, ενώ οι δύο σκηνοθέτες έχουν συνολικά δύο ταινίες στο Top 50 της έρευνας.

09. Ο εξορκισμός της Έμιλυ Ρόουζ (The Exorcism of Emily Rose) – Σκοτ Ντέρικσον, 2005
Η πρώτη από τις δύο ταινίες του Ντέρικσον στην εικοσάδα είναι ένα δικαστικό δράμα ντυμένο ως ταινία εξορκισμού. Η Λόρα Λίνεϊ υπερασπίζεται έναν ιερέα που κατηγορείται για τον θάνατο μιας φοιτήτριας (Τζένιφερ Κάρπεντερ) έπειτα από έναν εξορκισμό, σε μια ιστορία εμπνευσμένη από την πραγματική υπόθεση της Ανελίζε Μίχελ στη Γερμανία της δεκαετίας του ’70. Η κορύφωση στους 96 παλμούς είναι από τις χαμηλότερες της λίστας, το Scare Score όμως φτάνει το 76, μια ένδειξη ότι ο τρόμος εδώ προκύπτει από τη συσσώρευση και όχι από το ξάφνιασμα.

08. Χαμογέλα (Smile) – Πάρκερ Φιν, 2022
Μια ψυχίατρος (Σόσι Μπέικον) γίνεται μάρτυρας ενός τραυματικού περιστατικού με μια ασθενή της και από εκείνη τη στιγμή αρχίζει να βλέπει παντού ανθρώπους με ένα παγωμένο, αφύσικο χαμόγελο. Mε τη βοήθεια ενός πανέξυπνου μάρκετινγκ, το ντεμπούτο του Πάρκερ Φιν, βασισμένο στη δική του μικρού μήκους ταινία, μετέτρεψε μια απλή εικόνα σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μοτίβα του σύγχρονου τρόμου, ανεβάζοντας τον καρδιακό ρυθμό του πάνελ 19 παλμούς κατά μέσο όρο για ένα Scare Score 78.

07. Χαμογέλα 2 (Smile 2) – Πάρκερ Φιν, 2024
Η κατάρα περνάει σε μια ποπ σταρ (Ναόμι Σκοτ) που ετοιμάζεται για μεγάλη περιοδεία επιστροφής, ενώ ο Φιν ανεβάζει την κλίμακα από το ψυχιατρείο στις αρένες και στα φώτα της δημοσιότητας. Είναι η μόνη περίπτωση στην εικοσάδα όπου ένα σίκουελ ξεπερνάει το πρωτότυπο, με Scare Score 79 έναντι 78, με τη διαφορά να οφείλεται κυρίως στη μεγαλύτερη πτώση της μεταβλητότητας (16% έναντι 15%), αφού η κορύφωση των παλμών είναι στην πραγματικότητα χαμηλότερη από του πρώτου. Το δεύτερο Smile, με λίγα λόγια, σφίγγει περισσότερο ακόμη κι αν ξαφνιάζει λιγότερο.

06. Η διαδοχή (Hereditary) – Άρι Άστερ, 2018
Μετά τον θάνατο της μητέρας της, μια καλλιτέχνιδα που φτιάχνει μινιατούρες (Τόνι Κολέτ) βλέπει την οικογένειά της να διαλύεται κάτω από το βάρος ενός πένθους που κρύβει κάτι πολύ πιο σκοτεινό. Το ντεμπούτο του Άρι Άστερ έχει μόλις 104 παλμούς στην κορύφωσή του, από τις χαμηλότερες τιμές της εικοσάδας, όμως η πτώση της μεταβλητότητας κατά 19% το ανεβάζει στην έκτη θέση με Scare Score 81. Κανείς που το έχει δει δεν θα εκπλαγεί, γιατί η «Διαδοχή» τρομάζει λιγότερο με jump scares και πολύ περισσότερο με την αίσθηση ότι το χειρότερο έχει ήδη συμβεί και απλώς δεν το έχεις καταλάβει ακόμη.

05. Το κάλεσμα (The Conjuring) – Τζέιμς Γουάν, 2013
Σ’ αυτή την ταινία-ορόσημο του σύγχρονου τρόμου, η οικογένεια Πέρον μετακομίζει σε μια φάρμα στο Ρόουντ Άιλαντ το 1971 και καλεί τους Γουόρεν όταν τα φαινόμενα στο σπίτι γίνονται αφόρητα. Το «Κάλεσμα» είναι το εγχειρίδιο της σχολής Γουάν, με τα μακριά πλάνα που σε αφήνουν να ψάχνεις στο σκοτάδι κι ένα παιδικό παιχνίδι κρυφτού με παλαμάκια που άλλαξε για πάντα τη σχέση μας μ’ αυτόν τον ήχο. Η κορύφωση στους 132 παλμούς είναι η τρίτη υψηλότερη που έχει καταγράψει ποτέ η έρευνα, για ένα συνολικό Scare Score 88.

04. Παγιδευμένη ψυχή (Insidious) – Τζέιμς Γουάν, 2010
Ένα αγόρι πέφτει σε ανεξήγητο κώμα και οι γονείς του (Πάτρικ Γουίλσον και Ρόουζ Μπερν) ανακαλύπτουν ότι το πρόβλημα δεν είναι το σπίτι αλλά ο ίδιος ο γιος τους, που έχει χαθεί σε μια διάσταση που η ταινία ονομάζει «Απώτερο». Με κορύφωση στους 133 παλμούς, το «Παγιδευμένη ψυχή» κρατούσε από το 2020 το ρεκόρ του μεγαλύτερου jump scare στην ιστορία της έρευνας και το έχασε μόλις φέτος για έναν μόνο παλμό, ενώ στη συνολική κατάταξη παίρνει την τέταρτη θέση με Scare Score 90.

03. Skinamarink – Κάιλ Έντουαρντ Μπολ, 2022
Δύο μικρά παιδιά ξυπνούν μέσα στη νύχτα και διαπιστώνουν ότι ο πατέρας τους έχει χαθεί και ότι οι πόρτες και τα παράθυρα του σπιτιού έχουν αρχίσει να εξαφανίζονται. Το πειραματικό φιλμ του Κάιλ Έντουαρντ Μπολ δεν έχει σχεδόν καθόλου πλοκή με τη συμβατική έννοια, αφού αποτελείται κυρίως από κοκκώδη πλάνα διαδρόμων, ταβανιών και γωνιών μέσα στο σκοτάδι. Είναι αναμφίβολα η πιο διχαστική ταινία της λίστας, με πολλούς θεατές να δηλώνουν ότι βαρέθηκαν θανάσιμα. Τα σώματά τους πάντως λένε άλλα, γιατί η πτώση της μεταβλητότητας κατά 22% είναι η μεγαλύτερη που έχει καταγράψει ποτέ η έρευνα, ρεκόρ που φέτος μοιράζεται με το «Undertone». Αν υπάρχει μία ταινία που δικαιώνει την απόφαση να μπει η HRV στον υπολογισμό, είναι αυτή, με Scare Score 91 και τρίτη θέση.

02. Host – Ρομπ Σάβετζ, 2020
Έξι φίλοι κάνουν μια πνευματιστική συνεδρία μέσω Zoom στη διάρκεια του πρώτου lockdown και, όπως ήταν αναμενόμενο, κάτι απαντάει. Γυρισμένο εξ αποστάσεως μέσα στην πανδημία και με διάρκεια που δεν φτάνει την ώρα, το «Host» έχει τη μεγαλύτερη μέση αύξηση παλμών ολόκληρης της λίστας, ανεβάζοντας τον καρδιακό ρυθμό του πάνελ στους 88 κατά μέσο όρο. Υποψιάζομαι ότι η σύντομη διάρκειά του παίζει κι αυτή τον ρόλο της, αφού ένας δείκτης που βασίζεται στον μέσο όρο ευνοεί μοιραία μια ταινία που δεν αφήνει στον θεατή περιθώριο να ηρεμήσει. Το 2021 είχε ανέβει στην κορυφή και σήμερα βρίσκεται λιγότερο από έναν βαθμό πίσω της, με Scare Score 95.

01. Sinister – Σκοτ Ντέρικσον, 2012
Ο απόλυτος νικητής του τρόμου. Ο Ίθαν Χοκ υποδύεται τον Έλισον Όσβαλτ, έναν συγγραφέα αληθινών εγκλημάτων που μετακομίζει με την οικογένειά του στο σπίτι όπου σκοτώθηκε μια άλλη οικογένεια, και βρίσκει στη σοφίτα ένα κουτί με ερασιτεχνικές ταινίες Super 8 που καταγράφουν φόνους. Το «Sinister» ανέβασε τον μέσο καρδιακό ρυθμό του πάνελ κατά 34%, από τους 64 στους 86 παλμούς, με την κορύφωση να φτάνει τους 131, όμως αυτό που το ξεχωρίζει, σύμφωνα με την έρευνα, είναι ο συνδυασμός των jump scares με μια διαρκή αίσθηση απειλής, που οφείλει πολλά στον ανατριχιαστικό ηχητικό σχεδιασμό του. Η πτώση της μεταβλητότητας κατά 21% είναι η τρίτη μεγαλύτερη που έχει μετρηθεί, πίσω μόνο από το «Skinamarink» και το «Undertone». Πρώτο στην αρχική έρευνα του 2020, έχασε το στέμμα από το «Host» το 2021, το ξαναπήρε το 2023 με την καθιέρωση του Scare Score και από τότε δεν το έχει αφήσει, με βαθμολογία 96 στα 100. Πολλοί λάτρεις του είδους διαφωνούν κάθε χρόνο με αυτό το αποτέλεσμα, όμως η καρδιά, όπως φαίνεται, έχει τους δικούς της λόγους.

Τα φετινά νέα πρόσωπα

Από τις δεκαπέντε νέες ταινίες που δοκιμάστηκαν φέτος, καμία δεν μπήκε στην εικοσάδα και μόλις πέντε χώρεσαν στο Top 50. Η πιο τρομακτική από αυτές είναι το «Undertone» του Ίαν Τουάσον, μια ταινία της A24 για τον παρουσιαστή ενός podcast που ερευνά κάποιες μυστηριώδεις ηχογραφήσεις, η οποία μοιράζεται την 33η θέση με το «Σιωπή» («Hush»). Σχεδόν δεν ανέβασε τους παλμούς του πάνελ, μόλις κατά 8 κατά μέσο όρο και με τη χαμηλότερη κορύφωση ολόκληρου του Top 50, όμως πέτυχε την ίδια πτώση μεταβλητότητας με το «Skinamarink». Ακολουθεί η «Εμμονή» («Obsession») του Κάρι Μπάρκερ στην 35η θέση, ενώ το «Backrooms» έπιασε την 47η.

Η πιο εντυπωσιακή φετινή μέτρηση όμως ανήκει σε μια ταινία που έμεινε εκτός πενηντάδας. Το «Resident Evil» του Ζακ Κρέγκερ ανέβασε τον καρδιακό ρυθμό του πάνελ στους 134 παλμούς, το μεγαλύτερο jump scare που έχει καταγράψει ποτέ η έρευνα, σπάζοντας το ρεκόρ που κρατούσε το «Παγιδευμένη ψυχή» από το 2020. Παρ’ όλα αυτά βρέθηκε στην 56η θέση, πιθανότατα, κατά τους διοργανωτές, γιατί το δεύτερο μισό του γλιστράει σε μια σκοτεινή, σχεδόν κωμική δράση που αφήνει τους θεατές να συνέλθουν.

Αυτό είναι ίσως και το πιο χρήσιμο δίδαγμα που μπορεί να βγάλει κανείς από ένα πείραμα που κατά τα άλλα δεν ισχυρίζεται κάτι παραπάνω από ένα έξυπνο παιχνίδι για το Χαλοουίν. Η ταινία με το μεγαλύτερο ξάφνιασμα της ιστορίας δεν μπαίνει καν στις 50 πρώτες, ενώ οι δύο ταινίες που προκάλεσαν το βαθύτερο στρες είναι φιλμ χτισμένα σχεδόν αποκλειστικά πάνω στον ήχο και στο σκοτάδι. Τελικά, το πιο τρομακτικό πράγμα σε μια ταινία τρόμου ίσως δεν είναι αυτό που πετάγεται ξαφνικά μπροστά στην οθόνη σου, αλλά αυτό που περιμένεις να εμφανιστεί και δεν εμφανίζεται ποτέ.

Πηγή: Science of Scare 2026, Money Super Market