Οι 7 ταινίες που οι θεατές θεωρούν πιο βαρετές αυτόν τον αιώνα

Ποιες είναι οι πιο βαρετές ταινίες του 21ου αιώνα; Όχι οι χειρότερες, ούτε οι πιο αποτυχημένες εμπορικά, αλλά εκείνες που έκαναν τους θεατές να κοιτούν το ρολόι, να χάνουν την υπομονή τους ή ακόμα και να εγκαταλείπουν την αίθουσα πριν πέσουν οι τίτλοι τέλους.

Το Hollywood Reporter συγκέντρωσε τις επιλογές χρηστών του Reddit και παρουσίασε επτά ταινίες που ξεχώρισαν για όλους τους λάθος λόγους. Η λίστα έχει έντονο το στοιχείο της πρόσφατης μνήμης, αλλά περιλαμβάνει και παραγωγές με μεγάλα ονόματα, τεράστια budgets και υψηλές φιλοδοξίες.

7. «Megalopolis»

Το προσωπικό, πανάκριβο project του Φράνσις Φορντ Κόπολα από το 2024 βρίσκεται στην έβδομη θέση.

Με πρωταγωνιστή τον Άνταμ Ντράιβερ και ένα εντυπωσιακό καστ, το Megalopolis δίχασε όσο λίγες ταινίες. Ένας θεατής περιέγραψε την εμπειρία του λέγοντας ότι στην αρχή της προβολής υπήρχαν περίπου δέκα άτομα στην αίθουσα και σταδιακά έφευγαν ένας ένας, μέχρι που στο τέλος έμεινε μόνος του.

Παρά το χάος, κάποιοι το είδαν σχεδόν ως τόσο αλλόκοτο ώστε να αποκτά τη δική του παράξενη γοητεία.

6. «The Dead Don’t Die»

Η zombie comedy του Τζιμ Τζάρμους είχε όλα τα υλικά για να λειτουργήσει: Μπιλ Μάρεϊ, Άνταμ Ντράιβερ, Τίλντα Σουίντον και Στιβ Μπουσέμι.

Κι όμως, για αρκετούς θεατές το αποτέλεσμα ήταν ένα σχεδόν «άδειο» κινηματογραφικό πείραμα, χωρίς πλοκή και χωρίς πραγματική εξέλιξη.

5. «Skinamarink»

Το πειραματικό horror του Κάιλ Έντουαρντ Μπολ έγινε cult για κάποιους, αλλά για άλλους ήταν μια δοκιμασία αντοχής.

Οι βασικές ενστάσεις των θεατών; Σκοτεινά πλάνα, διάδρομοι, ταβάνια και ξανά διάδρομοι και ταβάνια. Όπως έγραψε κάποιος, θα μπορούσε να είναι μια ενδιαφέρουσα ταινία μικρού μήκους, αλλά στα 100 λεπτά γίνεται εξαντλητική.

4. «Napoleon»

Η εκδοχή του Ρίντλεϊ Σκοτ για τον Ναπολέοντα, με τον Χοακίν Φίνιξ στον πρωταγωνιστικό ρόλο, επίσης δεν γλίτωσε.

Αρκετοί θεατές περίμεναν μια ταινία επικεντρωμένη στη στρατηγική, στις μάχες και στη στρατιωτική ιδιοφυΐα του Ναπολέοντα. Αντί γι’ αυτό, θεώρησαν ότι η ταινία έδωσε υπερβολικά μεγάλο βάρος στη σχέση του με την Ιωσηφίνα και στην προσωπική του ζωή.

Για ορισμένους, το γεγονός ότι σημαντικές ιστορικές επιτυχίες παρουσιάστηκαν απλώς ως κείμενο στους τίτλους τέλους ήταν σχεδόν ακατανόητο.

3. «Conan the Barbarian»

Το reboot του 2011 με τον Τζέισον Μομόα πέτυχε κάτι που αρκετοί χρήστες του Reddit θεώρησαν σχεδόν κατόρθωμα: να κάνει βαρετή μια ταινία γεμάτη μάχες, αίμα, μαγεία και δράση.

Το πιο χαρακτηριστικό σχόλιο ήταν ότι αρκετοί είχαν ξεχάσει εντελώς πως είχαν δει την ταινία μέχρι να τη δουν ξανά στη λίστα.

2. «Joker: Folie à Deux»

Η συνέχεια του Joker με τον Χοακίν Φίνιξ και τη Lady Gaga ήταν ίσως μία από τις πιο αμφιλεγόμενες κινηματογραφικές κυκλοφορίες των τελευταίων ετών.

Για αρκετούς θεατές το πρόβλημα δεν ήταν απλώς ότι δεν τους άρεσε, αλλά ότι η ταινία έμοιαζε να αποδομεί σκόπιμα όλα όσα είχαν κάνει την πρώτη επιτυχημένη.

Κάποιοι χαρακτήρισαν την εμπειρία στο σινεμά από τις χειρότερες που είχαν ποτέ, ενώ άλλοι υποστήριξαν ότι το sequel φαινόταν σχεδόν σαν να είχε σχεδιαστεί για να απογοητεύσει όσους αγάπησαν το πρώτο Joker.

1. «Direct Action»

Στην κορυφή βρίσκεται ίσως και η πιο αναμενόμενη επιλογή. Το γαλλικό ντοκιμαντέρ Direct Action του 2024, διάρκειας περίπου τρεισήμισι ωρών, ακολουθεί μια κοινότητα ριζοσπαστών περιβαλλοντικών ακτιβιστών στην καθημερινότητά της.

Για μεγάλες περιόδους, η κάμερα απλώς παρακολουθεί ανθρώπους να επισκευάζουν έναν τροχό, να φυτεύουν πατάτες, να ψήνουν ψωμί ή να παραδίδουν λαχανικά.

Ένας θεατής περιέγραψε την εμπειρία λέγοντας ότι μετά την πρώτη ώρα άρχισε να μοιάζει περισσότερο με διαλογισμό παρά με κινηματογραφική προβολή.

Και οι «παραλίγο»

Στη συζήτηση εμφανίστηκαν και αρκετές ακόμη ταινίες που δεν μπήκαν στην πρώτη επτάδα.

Ανάμεσά τους το remake του The Lion King του 2019, το Only God Forgives, το Jupiter Ascending, το Ad Astra, το Gods and Generals και το The Tree of Life.

Η λίστα, φυσικά, δεν έχει τίποτα το αντικειμενικό. Αλλά ίσως αυτό είναι και το πιο διασκεδαστικό κομμάτι της: μια ταινία που κάποιος θεωρεί αριστούργημα μπορεί για κάποιον άλλον να είναι απλώς δύο ώρες ζωής που δεν θα πάρει ποτέ πίσω.