Θρέψε κοράκια: Ο Κάρλος Σάουρα κατά του φρανκισμού

Η μικρή Άννα που είναι ήδη ορφανή από μητέρα, γίνεται μάρτυρας του ξαφνικού θανάτου του πατέρα της. Μαζί με τις δύο αδελφές της, τη μεγαλύτερη Ιρένε και τη μικρότερη Μάιτε, προσπαθούν να συνηθίσουν τη νέα τους ζωή, στην οποία η αυστηρή θεία (αδελφή της μητέρας τους) έχει τον πρώτο λόγο.

«Θρέψε κοράκια και θα σου βγάλουν τα μάτια». Με αυτό το ισπανικό ρητό ξεκινά ένα από τα πιο εμβληματικά ισπανικά φιλμ της δεκαετίας του '70 που είχε αποσπάσει το Μεγάλο Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής του φεστιβάλ των Καννών το 1976. Ο Σάουρα με την περίφημη ελλειπτική αλληγορία του που υπονοεί αντί να καταδεικνύει, στην τελευταία δημιουργία του επί Φράνκο, αφηγείται ένα ιδιότυπο οικογενειακό δράμα που ταυτίζεται με την παιδική αθωότητα. Ηρωίδα του έργου είναι η Άννα, η οποία με το απόμακρο βλέμμα και την ανεξήγητη συμπεριφορά της φέρνει σε αμηχανία τους μεγάλους. Το κορίτσι γίνεται ένας σιωπηλός παρατηρητής των περίεργων συμπεριφορών των μεγάλων – η εναρκτήρια σεκάνς με το θάνατο του πατέρα την ώρα που κάνει έρωτα με τη γυναίκα του φίλου του - αλλά κι ένα είδος από μηχανής Θεού που δίνει τη λύση στα δύσκολα προβλήματα. Ο Σάουρα μελετά με ειρωνεία και στηλιτεύει με διακριτικότητα την απάνθρωπη σκιά του φρανκισμού, σε μια κοινωνία που έχει παραδοθεί πλήρως στη συντήρηση, την υποκρισία και τον αυταρχισμό.