Κινηματογραφος

DJ Βοσκός: Μια ιστορία αναζήτησης ταυτότητας και «επανάστασης»

Ο Γκέοργκι Ουνκόφσκι σκηνοθετεί ένα φιλμ ζόρικης ενηλικίωσης

Κωνσταντίνος Καϊμάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Kριτική για την ταινία «DJ Βοσκός» σε σκηνοθεσία Γκέοργκι Ουνκόφσκι. Πρωταγωνιστούν: Αρίφ Γιακούπ, Αγκούς Αγκούσεφ, Ντόρα Ακάν Ζλατάνοβα

O 15χρονος Αχμέτ ζει σε ένα χωριό της Βόρειας Μακεδονίας μαζί με τον βοσκό πατέρα του και τον μικρότερο αδελφό του, ο οποίος μετά την απώλεια της μητέρας τους έχει πάψει να μιλά. Ο Αχμέτ, που έχει λατρεία για την ποπ μουσική, νιώθει τα βέλη του θεού έρωτα να τον χτυπούν όταν βλέπει για πρώτη φορά την όμορφη Άγια, την εγγονή της ηλικιωμένης γειτόνισσάς τους.

Φιλμ ζόρικης ενηλικίωσης, μια τρυφερή ερωτική ιστορία, ένα ζωηρό μουσικό οδοιπορικό αλλά και ένα σκληρό οικογενειακό δράμα. Όμως πριν και πάνω από όλα μια λυτρωτική ιστορία αναζήτησης ταυτότητας και «επανάστασης» ακόμη και σε απομονωμένα μέρη όπου οι τύχες των ανθρώπων, όπως ο από συνοικέσιο γάμος της Άγια ή η μόνιμη φροντίδα των 20 προβάτων για τον Αχμέτ, έχουν προκαθοριστεί. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν το μείγμα της γοητείας του φιλμ που υπογράφει ο Γκέοργκι Ουνκόφσκι, το οποίο συμμετείχε στο φεστιβάλ του Σάντανς όπου και διακρίθηκε κερδίζοντας το ειδικό βραβείο της επιτροπής και το βραβείο του κοινού. Η χαρμολύπη του σεναρίου στέκει σε αξιοθαύμαστη ισορροπία, παρότι ο κίνδυνος να γλιστρήσει το φιλμ στη γραφικότητα καιροφυλακτεί ανά πάσα στιγμή, με τον σκηνοθέτη να αφουγκράζεται την ιστορία των ηρώων του (όλων ανεξαιρέτως κι όχι μόνο του Αχμέτ και της Άγια) με ειλικρίνεια, ευαισθησία αλλά και χιούμορ - ενίοτε σουρεαλιστικό που θυμίζει Κουστουρίτσα.