Κινηματογραφος

Ο τελευταίος Βίκινγκ: Ένας άλλος Μαντς Μίκελσεν

Ιδιότυπη δραμεντί που σε αρκετά σημεία γίνεται συγκινητική

Κωνσταντίνος Καϊμάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Κριτική για την ταινία «Ο τελευταίος Βίκινγκ» σε σκηνοθεσία Αντερς Τόμας Γιένσεν. Πρωταγωνιστούν: Νικολάι Λι Κάας, Μαντς Μίκελσεν, Σόφι Γκρόμπολ, Σόρεν Μάλινγκ, Λαρς Μπρίγκμαν

Μετά από 15 χρόνια εγκλεισμού, ένας ληστής τραπεζών αποφυλακίζεται. Θα προσπαθήσει να εντοπίσει τα κρυμμένα κλοπιμαία με τη βοήθεια του ιδιόρρυθμου αδερφού του, ο οποίος στο μεταξύ έχει χάσει τη μνήμη του και πιστεύει ότι είναι ο Τζον Λένον.

Η αδελφική σχέση των δύο τόσο διαφορετικών αντρών κινεί τα νήματα μιας μαύρης κωμωδίας που μας έρχεται από τη Δανία και έχει τον μεγαλύτερο σταρ της χώρας (ο Μαντς Μίκελσεν σε κέφια) σε ένα όχι και τόσο αναμενόμενο ρόλο. Ο «Τζον Λένον» του αγνώριστου Μίκελσεν είναι ένα άντρας που πάσχει από μια ψυχική πάθηση που τον αναγκάζει να αλλάζει ταυτότητες και προσπαθεί μονίμως να βάλει τέρμα στη ζωή του. Η ιδιότυπη δραμεντί του Αντερς Τόμας Γιένσεν (σκηνοθέτης και πρωταγωνιστές συνεργάζονται ξανά μετά από τους «Εκκεντρικούς» το 2020) σε αρκετά σημεία γίνεται συγκινητική παρότι σε μεγάλο βαθμό προτιμά να ακολουθήσει τη λογική μιας ανάλαφρης και ανώδυνης περιπέτειας χωρίς πολλές εκπλήξεις.