Θα φύγω μια μέρα: Γκουρμέ μουσικοχορευτικές ευαισθησίες

Η ανερχόμενη σεφ Σεσίλ βρίσκεται σε απόλυτα αγχωτικό mood λόγω των τελικών προετοιμασιών για τα εγκαίνια του πρώτου της γκουρμέ εστιατορίου, που ετοιμάζεται να ανοίξει με τον σύντροφό της. Όταν μαθαίνει πως ο πατέρας της έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας, αναγκάζεται να επιστρέψει στο πατρικό της για να βοηθήσει στην παραδοσιακή ταβέρνα της οικογένειας.

Η νεαρή Γαλλίδα σκηνοθέτρια Αμελί Μπονέν είχε την τιμή να ανοίξει το περσινό Φεστιβάλ των Καννών με μια χαριτωμένη κομεντί που γνώρισε επιτυχία στις γαλλικές αίθουσες –περίπου 650.000 εισιτήρια–, ενώ προτάθηκε και για τέσσερα βραβεία Σεζάρ, μεταξύ των οποίων για τον τίτλο της «καλύτερης πρώτης ταινίας». Όλα κυλούν με μια ανάλαφρη φρεσκάδα κι έναν χιουμοριστικό τόνο που θυμίζει παράδοξο μιούζικαλ (αλά «Ομπρέλες του Χερβούργου» στις σκηνές όπου οι πρωταγωνιστές σχολιάζουν μουσικοχορευτικά την καθημερινότητά τους) που άλλες φορές έχει νόημα και κάποιες άλλες απλώς περιμένεις να τελειώσει όσο πιο γρήγορα γίνεται το τραγούδι.

Μια παιχνιδιάρικη και γκουρμέ romcom, με μεγάλο ατού την εξαίσια πρωταγωνίστρια Ζιλιέτ Αρμανέ, που τα καταφέρνει όλα (από τις τρυφερές σκηνές με τον πατέρα της μέχρι τις δύσκολες μαγειρικές αλλά και το ερωτικό μπλέξιμο, όταν συναντά τον εφηβικό έρωτά της) αλλά κι ένα μονοδιάστατο σενάριο, που δεν καταφέρνει να ξεφύγει από έναν προβλέψιμο διδακτισμό γύρω από την αξιοποίηση του χρόνου και την ανάγκη να προχωρήσουμε προς τα εμπρός, όταν τα περισσότερα πράγματα στη ζωή μάς κρατούν δεμένους με το παρελθόν.