Ρόμπερτ Ρέντφορντ: Οι κορυφαίες σκηνοθεσίες και οι σημαντικότεροι ρόλοι της καριέρας του

Το 1972 ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ είναι ήδη μεγάλο όνομα στο Χόλυγουντ. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι έπαιζε δυνατά ως επιλογή σε όλες τις σημαντικές παραγωγές (η Paramount τον ήθελε για τον ρόλο του Μάικλ Κορλεόνε στον «Νονό»), καθώς ήταν γνωστό ότι το όνομά του και μόνο ήταν η εγγύηση για την εμπορική επιτυχία κάθε ταινίας. Εκείνη την εποχή ο Ρέντφορντ ήθελε να αποβάλει από πάνω του τη στάμπα του γόη και αναζητούσε άλλους ρόλους, αλλά ο παλιόφιλός του Σίντνεϊ Πόλακ, με τον οποίο ξεκίνησαν μαζί την καριέρα τους στις αρχές των 60s, του ζήτησε να παίξει στο αισθηματικό δράμα «Τα καλύτερά μας χρόνια», δίπλα στην Μπάρμπρα Στρέιζαντ, που υποδύονταν μια όψιμη κομμουνίστρια. Αρχικά ο Ρέντφορντ αρνήθηκε την πρόταση αλλά, όταν ο Πόλακ επέμεινε, διάβασε το σενάριο, συνειδητοποίησε ότι το στόρι του φιλμ είχε αρκετό ψαχνό καθώς αφορούσε μεν ένα ειδύλλιο, τοποθετημένη δε σε μια σκοτεινή περίοδο της αμερικανικής ιστορίας: την εποχή του μακαρθισμού και της αντικομμουνιστικής υστερίας. Ο Ρέντφορντ στον ρόλο του Χάμπελ –είναι ο αθλητής-σταρ στο σχολείο αλλά στη συνέχεια ζει την άνοδο και την πτώση που συνοδεύει το αμερικανικό όνειρο– θα δώσει μια ερμηνεία ζωής, με συγκινητικά δάνεια από τον προσωπικό του βίο («Έπρεπε διαρκώς να αποδεικνύω ότι πέρα από ρόλους ζεν πρεμιέ είχα δυνατότητες και για άλλα πράγματα»).

Το 1976 ο Ρέντφορντ, έχοντας διαβάσει το σενάριο του «Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου», είναι αποφασισμένος να πάρει πάνω του το πρότζεκτ και ιδρύει τη δική του εταιρεία παραγωγής, τη Wildwood. O ρόλος του ρεπόρτερ Μπομπ Γουντγουόρντ, που μαζί με τον συνάδελφο του Καρλ Μπέρνστιν (Ντάστιν Χόφμαν) αποκάλυψαν το σκάνδαλο του Γουότεργκεϊτ, ήταν πραγματική πρόκληση για εκείνον. Μάλιστα σκέφτηκε να γυρίσει ο ίδιος το φιλμ, αλλά τελικά εμπιστεύτηκε τη σκηνοθεσία στον Άλαν Πάκουλα. Η ώρα για να αναλάβει χρέη σκηνοθέτη ήρθε τέσσερα χρόνια αργότερα κι ενώ έχει ήδη αρνηθεί να παίξει στον «Σούπερμαν» έναντι 4 εκατομμυρίων δολαρίων – ποσό που ως τότε δεν είχε πάρει κανείς ηθοποιός στο Χόλυγουντ. Το οικογενειακό δράμα «Συνηθισμένοι άνθρωποι» κεντρίζει το ενδιαφέρον του, καθώς η προσωπικότητα του «δύσκολου» αγοριού που υποδύεται ο Τίμοθι Χάτον του θυμίζει οικείες εικόνες. Το βραβείο Όσκαρ που έχασε πριν από 7 χρόνια ως ηθοποιός θα έρθει, σχεδόν ειρωνικά, για τη δουλειά του ως σκηνοθέτης.

Στα 80s και 90s ο Ρέντφορντ θα συνεχίζει να παίζει σε διπλό ταμπλό. Άλλη μια κορυφαία ερμηνεία του έρχεται το 1985 και πάλι σε ταινία του φίλου του Σίντνεϊ Πόλακ. Στο «Πέρα από την Αφρική», πλάι στην αρχιέρεια της υποκριτικής Μέριλ Στριπ, υποδύεται έναν τυχοδιώκτη κυνηγό την εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου). Η ταινία σάρωσε τα Όσκαρ, κερδίζοντας 7 βραβεία, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας. Τρία χρόνια μετά, θα επιστρέψει σκηνοθετικά με το θαυμάσιο «Μιλάγκρο», ένα δράμα πυκνού συμβολισμού γύρω από την προσπάθεια ενός φτωχού αγρότη του New Mexico να σώσει τις καλλιέργειές του, κάτι που τον φέρνει σε κόντρα με τους πλούσιους τσιφικάδες της περιοχής.

Το αριστούργημα όμως του σκηνοθέτη Ρέντφορντ δεν είναι άλλο από το «Quiz show» (1994), ένα υπόδειγμα σκληρής πολιτικής αλληγορίας για τη διάψευση των παραδοσιακών αξιών της Αμερικής των 50s. Το φιλμ με τους Ρέιφ Φάινς και Τζον Τορτούρο, που προτάθηκε για 4 Όσκαρ, βασίστηκε σε ένα αληθινό σκάνδαλο που συνέβη σε τηλεοπτικό παιχνίδι του 1958 και χάρισε στον Ρέντφορντ άλλες δύο υποψηφιότητες (ως παραγωγός για την καλύτερη ταινία και ως σκηνοθέτης).