Ρόζι Περέζ: Η αποκάλυψη για την κακοποίηση που υπέστη από καλόγριες και τη μητέρα της - «Όταν οι άνθρωποι λένε: "Ναι, αλλά σε έκανε αυτό που είσαι και είσαι πιο δυνατή" είναι βλακείες»
Η Ρόζι Περέζ σε συνέντευξή της στο περιοδικό Variety μίλησε, μεταξύ άλλων, για τη θέση των ηθοποιών από τη Λατινική Αμερική στο Χόλιγουντ, αλλά και για τα δύσκολα παιδικά της χρόνια.
«Νομίζω ότι ο Μπρένταν άξιζε το Όσκαρ», είπε «αλλά θα τρελαινόμουν αν ο Κόλιν [Φάρελ] το είχε πάρει για το "Banshees of Inisherin". Έκανε κάτι συγκεκριμένο για την κουλτούρα του, σωστά; Πόσες άλλες ταινίες έχει κάνει που ήταν ειδικά για την κουλτούρα του;». Καμία, είναι το σχόλιο του περιοδικού. «Σωστά. Αυτό ζητάμε ως Λατίνοι. Θέλουμε να κάνουμε πράγματα που είναι ειδικά για τον πολιτισμό μας, για την ιστορία μας» πρόσθεσε.
«Λίγοι από εμάς τα καταφέραμε, και είμαι πολύ ευγνώμων για αυτό», είπε και πρόσθεσε: «Αλλά δεν είναι αρκετό. Και όταν λέμε τις ιστορίες μας, έχουμε κάποιο στέλεχος που δεν ξέρει τίποτα για το ποιοι είμαστε ως λαός. Και μετά λένε: "Μπορείς να το ωραιοποιήσεις λίγο;". Θέλουν να μιλήσουμε για αυτούς τους ανθρώπους και στη συνέχεια, αν είναι πολύ αληθινό, λένε: "Μπορείς να το αποσύρεις, γιατί δεν θέλουμε το κοινό να νιώσει προσβεβλημένο". Και ο κόσμος το έχει βαρεθεί. Νομίζω ότι αυτός είναι ο λόγος που το "Everything Everywhere All at Once" ήταν ο μεγάλος νικητής [στα Όσκαρ]».
Αναφορικά με τα παιδικά της χρόνια είπε: «Πάντα ήθελα να χορεύω και πάντα μου άρεσαν οι ταινίες και ήθελα να παίξω».
Η Περέζ, ένα από τα 10 παιδιά της οικογένειάς της, γνώρισε τις τέχνες σε ένα καθολικό μοναστήρι, στο οποίο μπαινόβγαινε όταν την έδιωχναν οι ανάδοχες οικογένειες ή μετά από φιλοξενία στο σπίτι της θείας της κι ενώ η μητέρα της έμπαινε και έβγαινε από τη φυλακή.
«Ήταν οι καλόγριες στο μοναστήρι που με ανέβασαν στη σκηνή. Μου έμαθαν να πατάω -και πώς να παίζω μπέιζμπολ- ανάμεσα στις εξομολογήσεις».
Η Πέρεζ είπα ακόμα ότι κακοποιήθηκε σωματικά από τις καλόγριες καθώς και από τη μητέρα της κατά τη διάρκεια, όπως τη λέει, της «πικρής» εφηβείας της.
«Όταν οι άνθρωποι λένε: "Ναι, αλλά σε έκανε αυτό που είσαι και είσαι πιο δυνατή", επικυρώνουν την κατάχρηση, δίνουν αξιοπιστία, σωστά; Φανταστείτε τι θα έκανα χωρίς να με χτυπήσουν, χωρίς να κακοποιηθώ ψυχικά. Άρα είναι βλακείες. Και νομίζω ότι οι άνθρωποι το λένε αυτό για να νιώσουν καλύτερα γιατί είναι δύσκολο να το ακούσουν».
Η νευρώδης σκηνοθεσία, η μείξη μαύρης κωμωδίας-ψυχολογικού θρίλερ και η παρουσία πρωτοκλασάτων ερμηνευτών χαρακτηρίζουν την πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Ρομέν Γαβρά
Ο Άαρον Σόρκιν επιστρέφει στο Facebook δεκαέξι χρόνια μετά με μια αξιοπρεπή μεν ταινία, που δεν καταφέρνει όμως να ξεφύγει από τη μεγαλειώδη σκιά του προκατόχου της
14°
