Ένα φιλμ στην παράδοση του σκανδιναβικού θρίλερ, ο Κρίστιαν Μπέιλ ξανά αγνώριστος, ο Φαραντί έξω από τα νερά του, μάπετς με σεξ και κοκαΐνη. Διαβάστε όλα όσα θέλετε να γνωρίζετε για τις νέες ταινίες που έρχονται αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους.
Ο αστυνομικός Άσγκερ Χολμ εργάζεται ως τηλεφωνητής στα επείγοντα περιστατικά. Σε μια συνηθισμένη βάρδια που κυλάει χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις δέχεται κλήση σε βοήθεια από μια γυναίκα που ίσως έχει πέσει θύμα απαγωγής. κυλάει χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις…
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σουηδού Γκούσταβ Μέλερ είναι ένα αριστοτεχνικό κλειστοφοβικό θρίλερ δωματίου. Η ευφυής δραματουργία του Μέλερ πατάει σε δύο μοτίβα. Το πρώτο αφορά στην προσωπική περιπέτεια του αστυνομικού που βρίσκεται σε δυσμένεια ύστερα από ένα συμβάν (τις λεπτομέρειες του οποίου μαθαίνουμε σταδιακά και βήμα-βήμα) ενώ το δεύτερο σκέλος αφορά στην επίλυση του προβλήματος που καλείται να φέρει στην επιφάνεια ο Άσγκερ παρά τις επιφυλάξεις των συναδέλφων του.
Καθηλωτικό, νευρώδες και με ευρηματική χρήση της αστυνομικής ίντριγκας το φιλμ είναι ένα θεσπέσιο θρίλερ-δράμα δωματίου γύρω από την έννοια της ενοχής γεμάτο εκπλήξεις, που κερδίζει πόντους από την άψογη ερμηνεία του πρωταγωνιστή που παίρνει στις στιβαρές πλάτες του όλο το φιλμ. Πρόκειται για την επίσημη πρόταση της Δανίας για το φετινό ξενόγλωσσο Όσκαρ και βρίσκεται ήδη στη βραχεία λίστα των 9 ταινιών που θα διεκδικήσουν το βραβείο. Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ του Σάντανς, Βραβείο Κοινού και Ανδρικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Η ισπανίδα Λόρα μετά από μακρόχρονη απουσία στην Αργεντινή όπου έχει φτιάξει τη δική της οικογένεια επιστρέφει στη γενέτειρα τηςστην Ισπανία για να γιορτάσει το γάμο της αδερφής της. Όμως η γιορτινή ατμόσφαιρα θα διακοπεί αναπάντεχα όταν η έφηβη κόρη της πέσει θύμα απαγωγής.
Ανεπαρκής αποδεικνύεται ο ιρανός Ασγκάρ Φραντί στην πρώτη «διεθνή» ταινία του. Ο δημιουργός του «Χωρισμού» και του «Εμποράκου» αδυνατεί να δέσει αποτελεσματικά το ψυχολογικό σασπένς με την απεικόνιση των υπαρξιακών καταστάσεων και των περίπλοκων σχέσεων των ηρώων.
Μένοντας στον αφρό της ιστορίας και αδυνατώντας να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις των «ισπανικών» δεδομένων (η πρώτη του ταινία χωρίς ιρανούς χαρακτήρες) φτιάχνει μια ισχνή – αν όχι αποτυχημένη- δραματουργία όπου το οικονομικό κίνητρο δεν παγιδεύει μόνο τις ζωές των ηρώων αλλά και τον ίδιο το σκηνοθέτη σε ένα φαύλο κύκλο όπου τα μυστικά και ψέματα διαδέχονται το ένα το άλλο με τρόπο άγαρμπο και ελάχιστα πειστικό. Ακόμη και οι ερμηνείες των ισπανών σταρ (το ζεύγος Κρουζ- Μπαρδέμ) ελέγχονται καθώς η πρώτη είναι υπερβολική στις εκδηλώσεις της ενώ ο δεύτερος προσπαθεί κάπως καλύτερα.
Η ζωή και τα σατανικά έργα του Ντικ Τσέινι, Αντιπροέδρου των ΗΠΑ επί προεδρίας Τζορτζ Μπους που επηρέασε όσο κανείς άλλοςτην εξωτερική πολιτική (αλλά και την εσωτερική διακυβέρνηση) της Αμερικής των τελευταίων 20 ετών.
Μακριά από τις αγκυλώσεις μιας πολιτικής στείρας βιογραφίας ο ΜακΚέι μετά από το εξαίσιο «Μεγάλο Σορτάρισμα» αφηγείται άλλη μια συναρπαστική καταγγελία για το πολιτικό παρασκήνιο των ΗΠΑ στο οποίο δέσποζε ο ρεπουμπλικανός πολιτικός. Ο σκηνοθέτης είναι αμείλικτος για τον Τσέινι και βγάζει όλα τα άπλυτα του στη φόρα. Σε αυτό τον απολαυστικόσυνδυασμό πολιτικής σάτιρας και ντοκιμαντέρ, γινόμαστε μάρτυρες των «κατορθωμάτων» του πλέον αμφιλεγόμενου Αντιπροέδρου των ΗΠΑ (αγνώριστος ο Μπέιλ ως Τσέινι είναι φαβορί για το φετινό όσκαρ ερμηνείας) που αναλαμβάνει ουσιαστικά την διακυβέρνηση της χώρας, παραγκωνίζοντας τον αχυράνθρωπο Μπους (επίσης μια σπαρταριστή ερμηνεία από τον Ρόκγουελ) και βάζοντας μπροστά τα δόλια σχέδια του.
Είναι βέβαιο ότι μετά από αυτή την ταινία θα δείτε με άλλο μάτι την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και ειδικά τα κεφάλαια που αφορούν την επόμενη μέρα της αποφράδας «11ης Σεπτεμβρίου».
Χιούμορ ανατρεπτικό, πρόστυχο και ακατάλληλο για ανηλίκους (μην νομίζετε ότι είναι μια τυπική ταινία των Muppets) σε μια νουάρ ταινία που συνδυάζει ανθρώπους και κούκλες και το επίπεδο του γούστου να βρίσκεται στα…. όρια (απίστευτη η σκηνή του ντετέκτιβ που εκσπερματώνει χωρίς σταματημό)! Όμως λίγες είναι οι σκηνές που έχουν κάποια αξία αφού η αστυνομική κωμωδία του Χένσον γρήγορα ξεμένει από πρωτότυπες ιδέες και γουστόζικες καταστάσεις.
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Η νευρώδης σκηνοθεσία, η μείξη μαύρης κωμωδίας-ψυχολογικού θρίλερ και η παρουσία πρωτοκλασάτων ερμηνευτών χαρακτηρίζουν την πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Ρομέν Γαβρά
Ο Άαρον Σόρκιν επιστρέφει στο Facebook δεκαέξι χρόνια μετά με μια αξιοπρεπή μεν ταινία, που δεν καταφέρνει όμως να ξεφύγει από τη μεγαλειώδη σκιά του προκατόχου της
14°
