Ήταν όλα αυτά: διαμεσικός, ριζοσπαστικός και πειραματικός· φωτογραφία, ντιζάιν, ταινίες και κολάζ. Ήταν πρωτοπόρος και κάτι περισσότερο, ήταν γλωσσοπλάστης. Κροσσάροντας στα 68 έργα του Λάζλο Μοχόλι-Νάγκι (1895-1946), στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, θα μυηθείτε στον κώδικα του ιδιαίτερου εικαστικού μοντέλου που εφηύρε, υπηρετώντας το είτε ως καθηγητική μορφή και μέλος της μυθικής σχολής Bauhaus είτε ως σόλο αρτίστας.
Τα έργα της έκθεσης Light Play εστιάζουν στον Μοχόλι-Νάγκι ως φωτογράφο: από τον φορμαλιστικό πειραματισμό, μέχρι το προσωπικό ντοκουμέντο και από το φωτομοντάζ ή «φωτοπλαστική», όπως ονόμαζε ο ίδιος τα φωτογράμματα και τους κύκλους που κυριαρχούν σαν φόρμα επί προσώπων, σωμάτων και όγκων, οι εικόνες διακονούν την επιμονή του να συλλαμβάνει τη διαφάνεια και το φως. Μετέπειτα επεξεργαζόταν τις αποτυπωμένες ενέργειες και εντάσεις, παράγοντας στατικές ή κινούμενες εικονο-ποιητικές επεξεργασιες. Το μέσο ήταν το μήνυμα και το φωτοευαίσθητο φιλμ ήταν το μέσο.