Η φωτογράφος Δήμητρα Ψυχογυιού σε μία συνέντευξη στην ATHENS VOICE
Η Δήμητρα Ψυχογυιού είναι φωτογράφος που μελετά την ανθρώπινη εμπειρία, αποτυπώνοντάς την μέσα από το φως και την εικόνα.
Αναζητώντας έναν τρόπο να εκφραστεί, βρήκε στη φωτογραφία το ιδανικό μέσο. Αξιοποιώντας την δύναμη της εικόνας, μετατρέπει τις στιγμές σε αφηγήσεις, δίνοντας «φωνή» σε όσα παραμένουν ανείπωτα.
Σπούδασε φωτογραφία και τιμήθηκα με τρεις υποτροφίες, οι οποίες της επέτρεψαν να εμβαθύνει στα καλλιτεχνικά κινήματα της ιστορίας της τέχνης, το ντοκιμαντέρ, καθώς και στην αφήγηση και ανάπτυξη ιστοριών μέσω εικόνων.
Μια συνέντευξη με τη φωτογραφό Δήμητρα Ψυχογυιού
Έχει παρακολουθήσει εξειδικευμένα σεμινάρια για τη φωτογραφία μόδας, τον φωτισμό, το φωτορεπορτάζ, αλλά και τη χρήση της φωτογραφίας ως μέσου προσωπικής έκφρασης και θεραπείας.
Το έργο της έχει παρουσιαστεί σε δύο προσωπικές εκθέσεις, ενώ έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές. Συμπεριλήφθηκε στο φωτογραφικό βιβλίο «Ο Σουρεαλισμός στη Σύγχρονη Ελληνική Φωτογραφία» που εκδόθηκε από την Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία (Ε.Φ.Ε.). Συμμετείχε στο πρώτο Φωτογραφικό Φεστιβάλ Δράμας, που διοργανώθηκε στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Δράμας, ενώ ανέλαβε το μοντάζ στο ντοκιμαντέρ «Ο Άνθρωπος που Κέρδισε τη Ζωή», το οποίο προβλήθηκε στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008.
Η επιθυμία της είναι να αφηγείται ιστορίες με έναν «διαφορετικό» τρόπο γραφής – αυτόν της φωτογραφίας.
Πότε ήταν εκείνη η στιγμή που συνειδητοποιήσατε πως η φωτογραφία ήρθε για να μείνει στη ζωή σας;
Η αγάπη μου για τη φωτογραφία γεννήθηκε από την πρώτη στιγμή που κράτησα στα χέρια μου τη φωτογραφική μηχανή της μητέρας μου. Ήταν σαν να ανακάλυπτα έναν μαγικό κόσμο, όπου κάθε "κλικ" μπορούσε να αιχμαλωτίσει τον χρόνο και να τον μετατρέψει σε μνήμη.
Αργότερα, μου έκανε δώρο μια Kodak μηχανή, με film 12άρι και διπλό καρούλι. Τι μαγική εμπειρία! Ο ήχος του κουμπιού, το κουρδιστό γύρισμα του φιλμ, η ανυπομονησία για την εμφάνιση – όλα αυτά ήταν για μένα ένα ταξίδι, ήταν σαν να ανακάλυπτα ένα νέο τρόπο να βλέπω τον κόσμο, μια ευκαιρία να σταματήσω τον χρόνο και να αφουγκραστώ στιγμές που συνθέτουν ουσία.
Ήμουν πάντα μοναχική, και δυσκολευόμουν να εκφράσω τα συναισθήματά μου με λόγια.
Η φωτογραφία έγινε η γλώσσα μου, το μέσο που με ξεκλείδωσε και με έμαθε να μιλώ μέσα από εικόνες. Με κάθε εικόνα, νιώθω να ανοίγω και να ελευθερώνομαι.
Η φωτογραφία , μου αποκαλύπτει έναν κόσμο που συχνά ξεπερνά τη φαντασία μου. Μέσα από τον φακό, ανακαλύπτω όχι μόνο ομορφιά , αλλά και πτυχές του εαυτού μου που δεν ήξερα ότι υπάρχουν. Είναι μια ατελείωτη περιπέτεια αυτογνωσίας και δημιουργίας.
Ποιες προσωπικότητες από τον χώρο της Τέχνης σας έχουν επηρεάσει και σας έχουν βοηθήσει να εξελίξετε τον φωτογραφικό χαρακτήρας σας;
Η μεγαλύτερη επιρροή είναι ο Salvador Dali. Όταν πρωτοαντίκρισα τα έργα του, μαγεύτηκα, τυφλώθηκα σχεδόν από τη δύναμη και την παραδοξότητα σε όσα δημιουργούσε. Δεν καταλάβαινα τι μου συνέβαινε, αλλά ήξερα πως κάτι μέσα μου άλλαζε.
Στη συνέχεια, ερωτεύτηκα τους σουρεαλιστές φωτογράφους.
Bill Brandt, Edward Weston, Philippe Halsman, μέσα από τα έργα τους έμαθα να βλέπω τον κόσμο αλλιώς – πιο βαθιά, πιο ελεύθερα, πιο τολμηρά. Και μέσα από αυτή τη νέα ματιά, κατάφερα κι εγώ να ανακαλύψω τον δικό μου τρόπο να βλέπω και να δημιουργώ.
Η DianeArbus– αμερικανίδα φωτογράφος- στην ερώτηση τι θέλει να πει με τις φωτογραφίες της, άφησε ιστορία με την ακόλουθη απάντηση της.
«Μία φωτογραφία είναι ένα μυστικό για ένα μυστικό, όσα περισσότερα λέει τόσα λιγότερα γνωρίζετε». Εσύ τι επιδιώκεις να πεις μέσα από τις φωτογραφίες σου;
17°
