Φωτογραφια

10 cool φωτογραφίες της Κατερίνας Κωνσταντοπούλου που μας κάνουν να πιστεύουμε στο πολλά υποσχόμενο ταλέντο της

Ηδονικά κάδρα ασπρόμαυρης erotica που φλερτάρουν παράτολμα με το θεσπέσιο

29.09.2017, 20:26
Δημήτρης Καραθάνος
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Θεατρο - Οπερα Γιάννης Στάνκογλου: «Η εκδίκηση είναι πράξη αδυναμίας»

Δημήτρης Αθανασιάδης

Ελλαδα Θόδωρος Παπαδόπουλος: Αντίο, Βερολίνο

Βάγια Ματζάρογλου

Εικαστικα Κιάρα Σουγκανίδου: Στα έργα μου επανασυνθέτω μαζί το χρώμα και το χαρτί

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Μια Θεσσαλονικιά που το ’χει. Η Κατερίνα Κωνσταντοπούλου επιμένει στη στιλιζαρισμένη ασπρόμαυρη φωτογραφία και μας οδηγεί σε γοητευτικά ταξίδια στα σύνορα μιας επικράτειας φτιαγμένης από ονειρική λυρικότητα και απροσποίητη λίμπιντο. Εικόνες που ξέρουν καλά τον τρόπο να σε κάνουν να αισθανθείς τη δύναμη της καθαρής ομορφιάς. Τα συγχαρητήριά μας.

Η νεαρή δημιουργός με καταγωγή από το Αμβούργο τραβάει φωτογραφίες χωρίς περιαυτολογίες και πομπώδεις διατυπώσεις. Είναι από τη Θεσσαλονίκη, της αρέσει να φτιάχνει εικόνες, τελεία. Προέρχεται μέσα από την πόλη, καδράρει τους αφανείς ήρωές της, σκαρώνει ευφάνταστα οπτικά σενάρια με τα φιλαράκια της σε πρωταγωνιστικό ρόλο, εξιστορημένα υπό το πρίσμα ενός παιδιού που παίζει ξέγνοιαστα και αιχμαλωτίζει τη σχέση του με τα μοντέλα, το χρόνο, το φως και τη σκιά του, τις διαθέσεις που αλλάζουν, το ερωτικό πάρε δώσε με την ίδια την τέχνη της φωτογραφίας.

Η ματιά της είναι μια ανάσα φρεσκάδας απέναντι στην πολύχρωμη λαίλαπα των χαζοχαρούμενων ίνσταγκραμς, το λιτό σε υλικό αλλά πλούσιο σε αγαθά πορτφόλιό της έχει όραμα, τεχνική και τη σφραγίδα του ταλέντου. Όλα αυτά από μια δημιουργό η οποία βρίσκεται ακόμη σε στάδιο μαθητείας στη Stereosis, εξασκείται με ψηφιακές μηχανές ενόσω χτίζει το οπλοστάσιό της από αναλογικές κάμερες και ξεροσταλιάζει στον σκοτεινό θάλαμο προσδοκώντας να της ψιθυρίσει τα μυστικά του.

Φιλήδονες λήψεις, ρομαντισμός, χιούμορ, funk, σουρεαλιστικά όνειρα και, επιτέλους, μια καινούργια φωτογράφος που θυμίζει περισσότερο Francesca Woodman παρά Terry Richardson –όχι άλλο παρακμιακό glam, please! Η απουσία χρώματος προσδίδει στις εικόνες της μια νουάρ, μελαγχολική αύρα, μαζί με το κύρος του κλασικού που δεν υπακούει στις ορέξεις οποιασδήποτε δεκαετίας, ενώ η διαχρονικότητα του grayscale εξασφαλίζει το απαραίτητο επίπεδο απόστασης ανάμεσα στο αντικείμενο και την εποχή του. Αυτές οι φωτογραφίες έχουν τη στόφα του άφθαρτου, οποιαδήποτε στιγμή και αν τις κοιτάξεις. Ο κόσμος της Κατερίνας Κωνσταντοπούλου έχει φυσική πρωτεύουσα τον φακό, και γρήγορα θα φτάσει στις πιο μακρινές ακτές του. Αν θες να δεις κάτι ωραίο, αυτή είναι μια καλή ευκαιρία. Free your mind and your ass will follow.