Φωτογραφια

H Ακρόπολη από το μπαλκόνι της Μαρίνας Βερνίκου

H Μαρίνα Βερνίκου στέλνει γράμμα στην AV

08.07.2012, 16:02
A.V. Team
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ελλαδα Θόδωρος Παπαδόπουλος: Αντίο, Βερολίνο

Βάγια Ματζάρογλου

Εικαστικα Κιάρα Σουγκανίδου: Στα έργα μου επανασυνθέτω μαζί το χρώμα και το χαρτί

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Μουσικη Ο Γιώργος Πέτρου για το αριστούργημα του Λέοναρντ Μπερνστάιν «Candide» στο Μέγαρο

Δήμητρα Γκρους

«Θα μπορούσε κανείς να πει ότι το 2012 είναι κατά μια στενόχωρη έννοια η χρονιά της Ελλάδας. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η χώρα μας είναι στο στόμα της διεθνούς κοινότητας, στα σχόλια όλων των μέσων μαζικής ενημέρωσης, στη σκέψη εκατομμυρίων ανθρώπων που διαμορφώνουν και εκφράζουν άποψη για το ποιοι είμαστε, τι κάναμε, τι πρέπει να κάνουμε.

Και όλα αυτά μέσα στην αντίστιξη δύο ηχηρών, πραγματικών, αντιθετικών πόλων.

Από τη μια η εικόνα και ο οικουμενικός συμβολισμός της Ακρόπολης που μαγνητίζει επισκέπτες και αναμφίβολα και αδιάσπαστα ενώνει το νήμα της Ελλάδας με τον κόσμο.

Από την άλλη η τραγική αλήθεια της αυξανόμενης ζήτησης στα συσσίτια που διοργανώνονται στην Αθήνα που επίσης αναμφίβολα και αδιάσπαστα ενώνει το νήμα όλων μας με τις συνέπειες τις κρίσης που μας άλλαξε όλους.

Όταν άρχισα να φωτογραφίζω την Ακρόπολη, σκοπός μου ήταν να αποτυπώσω τον τρόπο με τον οποίο κυριαρχεί το αιώνιο και αναλλοίωτο φως και η ενέργεια που αντανακλά το μνημείο στο Αθηναϊκό τοπίο. Όταν ολοκληρώθηκε το λεύκωμα, η ζοφερή πραγματικότητα των συσσιτίων είχε παρέμβει αποφασιστικά σε ότι αφορά το μέλλον του «My Acropolis».

Έτσι, σήμερα, το οικουμενικό μήνυμα της Ακρόπολης μέσα από τις φωτογραφίες του «My Acropolis», φιλοδοξεί να γίνει όχημα ένωσης και κοινής δράσης, μια έκκληση σύμπραξης και αλληλεγγύης, καθώς τα έσοδα από την πώλησή του διατίθενται για την ενίσχυση των ολοένα αυξανόμενων συσσιτίων της Αθήνας.

Ελπίζω να συνεχίσουμε όλοι να αναζητούμε τρόπους συνθετικής συμβολής στη διάσπαση που χαρακτηρίζει τη δυσκολία των καιρών που ζούμε. Τίποτα και κανείς δεν περισσεύει”.