Η έκθεση της Σιμόν Λι «Ανατομία της αρχιτεκτονικής», σε επιμέλεια της Γαβριέλλας Τριανταφύλλη, θα φιλοξενείται στο ΚΠΙΣΝ μέχρι και τις 31 Οκτωβρίου
Μια αφροαμερικανίδα καλλιτέχνης με βαθειές επιρροές από την αφρικάνικη τέχνη έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα για να εκθέσει τα έργα της σε δημόσιο χώρο. Η Σιμόν Λιπαρουσιάζει τρεις γυναικείες μορφές σε διάλογο μεταξύ τους αλλά και με τον περιβάλλοντα χώρο, στην Αγορά του ΚΠΙΣΝ. Οι φιγούρες αυτές είναι τοποθετημένες κυκλικά, ενώ κοιτούν η μια την άλλη. Ο τίτλος της έκθεσης, σε επιμέλεια της Γαβριέλλας Τριανταφύλλη, είναι «Η ανατομία της αρχιτεκτονικής».
Η έκθεση «Η ανατομία της αρχιτεκτονικής» της Σιμόν Λι στο ΚΠΙΣΝ
Τρια γλυπτά έργα από μπρούντζο κοσμούν από σήμερα 28 Απριλίου 2025 την Αγορά του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Τα Vessel, Bisi Και Herm, που φιλοτέχνησε η Σιμόν Λι για μια μεγάλη έκθεση στην Ουάσινγκτον το 2023, εκτίθενται όχι σε εσωτερικό, αλλά σε εξωτερικό χώρο, στο πλαίσιο του ευρύτερου προγράμματος του ΚΠΣΙΝ «Η τέχνη σε δημόσιο διάλογο». Όπως δήλωσε η ίδια η καλλιτέχνης σχετικά με το συγκεκριμένο project, «η γλυπτική έχει τεράστια παράδοση στην Αθήνα και με τιμά πολύ το ότι θα δω έργα μου σε αυτόν τον χώρο». Όσο για την επιλογή του χώρου ανάφερε: «Έχει ιδιαίτερη σημασία που δείχνω το έργο μου στην Αγορά του ΚΠΙΣΝ, καθώς παραδοσιακά η Αγορά στις αρχαίες πόλεις-κράτη βρισκόταν στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου, αλλά ήταν επίσης και ένας μέρος στο οποίο απαγορευόταν η πρόσβαση στις γυναίκες στην αρχαιότητα».
Όπως μου ανέφερε η επιμελήτρια της έκθεσης Γαβριέλλα Τριανταφύλλη, «εδώ δεν μιλάμε για την αρχιτεκτονική την κτιριακή, αλλά για την αρχιτεκτονική του γυναικείου σώματος, το πώς είμαστε φτιαγμένοι και τι θέλουμε να δείξουμε προς τα έξω». Ο τίτλος μάλιστα ήταν έμπνευση της καλλιτέχνιδας έπειτα από μια δημιουργική συζήτηση με την επιμελήτρια, με την οποία μάλιστα συναποφάσισαν τα έργα αλλά και τον χώρο της έκθεσής τους, το πώς θα τοποθετηθούν, τις σχέσεις μεταξύ τους. Τα συγκεκριμένα έργα είχαν σχεδιαστεί για την έκθεση στο Hirshhorn Museum της Ουάσιγκτον, αλλά ήταν τοποθετημένα σε εσωτερικό χώρο, σε διαφορετική διάταξη και -επομένως- με διαφορετική δυναμική μεταξύ τους.
Αυτό που παρατηρεί και στα τρια έργα, όπως και γενικότερα στην τέχνη της Σιμόν Λι είναι η απουσία χαρακτηριστικών του προσώπου. Όπως η ίδια ανέφερε, δεν φτιάχνει πορτραίτα, που να παραπέμπουν σε συγκεκριμένα άτομα αλλά θέλει οι φιγούρες της να αφορούν περισσότερο κόσμο, να γίνονται σύμβολα, να αποτελούν πιο περίπλοκα συμπλέγματα που θα κουβαλούν διαφορετικά νοήματα.
Το έργο Herm, ένας μεγάλης κλίμακας στιλιζαρισμένος κορμός πάνω σε μια γυναικεία ψηλή ορθογώνια βάση, από την οποία βγαίνει ένα γυναικείο πόδι (γάμπα και πέλμα), παραπέμπει στις Ερμές, τα αρχαιοελληνικά αγάλματα που τοποθετούνταν ως προστατευτικά στα σταυροδρόμια. Το ενδιαφέρον είναι ότι οι παραδοσιακές Ερμές ήταν γλυπτά που αποτελούνταν από έναν ανδρικό κορμό πάνω σε ορθογώνια κολώνα, η οποία είχε συχνά ανάγλυφα και ανδρικά γεννητικά όργανα. Εδώ η Λι δίνει στο άγαλμα γυναικεία μορφή ενώ αφαιρεί και τα φτερά για να το φέρει στην πραγματικότητα και όχι στον χώρο της μυθολογίας.
Το Vessel είναι μια ψηλή γυναικεία φιγούρα, με εντυπωσιακό και στιλιζαρισμένο χτένισμα, που αντί για σώμα έχει μια οβάλ φόρμα, κενή στο εσωτερικό της. Στο συγκεκριμένο γλυπτό αντανακλάται η «διερεύνηση της θηλυκότητας που δεν είναι εύθραυστη αλλά στιβαρή -μιας ομορφιάς που σχετίζεται με τη δύναμη και την ισχύ».
Το τρίτο έργο, το Bisi, απεικονίζει τον κορμό μιας γυναίκας που αναδύεται από μια κοίλη βάση που μοιάζει με φούστα. Εδώ η καλλιτέχνης δημιούργησε μια εσοχή, σαν σπηλιά, καλώντας το κοινό να βρει καταφύγιο σε αυτήν. Ο τίτλος του αποτίει φόρο τιμής στην εκλιπούσα Νιγηριανή επιμελήτρια Bisi Silva, που η Λι θεωρεί μέντορά της. Στο γλυπτό αυτό βλέπουμε διάφορες επιρροές της καλλιτέχνιδος, ανάμεσά τους και το έργο του Βελάσκεθ, « Las Meninas».
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
