Η ομάδα χορού 65+ αποτελείται από χορευτές άνω των 65 ετών και δημιουργήθηκε μέσα από ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Στέγης. Μετά από εντατικές πρόβες με την ομάδα Αερίτες ήρθε η στιγμή να παρουσιάσουν το αποτέλεσμα. Η χορογράφος και σκηνοθέτιδα της παράστασης Πατρίτσια Απέργη πιστεύει πως το κείμενο της χορεύτριας Γιούλης Ζαχαρίου απηχεί με τον καλύτερο τρόπο τη λογική αυτής της ιδέας/πρωτότυπης χορογραφίας – απόδειξη πως η δημιουργικότητα και η χαρά της ζωής δεν έχουν ηλικία.
Φτάσαμε εδώ άγνωστοι μεταξύ αγνώστων αναζητώντας μια... στέγη, πρόσφυγες από τη δική του χώρα ο καθένας, με τις δικές του αποσκευές· τα αρθριτικά του, τις αρρυθμίες του, τη μελαγχολία του, τη μοναξιά του και μια κρυφή προσδοκία που ήταν κοινή.
Δυο αερικά γλίστρησαν ανάμεσά μας. Κρατούσαν ένα μεγάλο κόκκινο μπαλόνι και μας κάλεσαν στο παιχνίδι τους. Μας στροβίλισαν, μας πέταξαν ψηλά, μας έσυραν σ’ ένα τρελό χορό, μας σκόρπισαν σε πέντε άγριους ανέμους, μας μάζεψαν ξανά σ’ ένα κουβάρι από χρώματα. (Περνά-περνά η μέλισσα; Ναι, περνά μαζί με όλα τα μελισσόπουλά της)
Πρόβα της ομάδας 65+ με τη χορογράφο Πατρίτσια Απέργη
● Κοίταξέ με, μπορώ να ψαλιδίσω τη θλίψη σου, να της βάλω ζύγια και ουρά και να τη σηκώσω ψηλά ν’ αλαφρύνει. (Και η κυρα-Μαρία περνά κι αυτή. Θαρρώ πως πηγαίνει στους κήπους να μαζέψει δυο βιολέτες)
● Σε κοιτάζω, μπορείς να φωτίσεις τη μελαγχολία μου με πολλά πολλά πολύχρωμα λαμπιόνια και να γράψεις με τις αρρυθμίες μου μια σκληρή ροκιά. (Η μικρή Ελένη μεγάλωσε πια πολύ, οι φιλενάδες της την παίζουν κι έχει σταματήσει πια να κλαίει)
● Σε κοιτάζω, μπορείς να δεχτείς το βλέμμα μου, να το κρατήσεις και να μου το γυρίσεις φλουρί κωνσταντινάτο. (Κι εκείνα τα στρατιωτάκια τα αμίλητα, τα ακούνητα κι αγέλαστα, δεν ντρέπονται πια και-να τα!, χορεύουν έναν αστείο χορό)
● Κοίταξέ με, μπορώ να γιορτάσω μ’ ένα ξέφρενο πάρτι τα γενέθλιά σου, που -τι σύμπτωση - πέσανε την ίδια ακριβώς μέρα με τα δικά μου!
● Ελάτε, λοιπόν, πάρτε θέσεις για τη γιορτή. Γύρω-γύρω όλες και στη μέση ο Μιχάλης, να μη παραπονιέται. Κι από πάνω τα δυο αερικά, γελαστοί φύλακες-άγγελοι. (Καθρέφτη-καθρεφτάκι μου, πόσο όμορφοι γίναμε όλοι μας!)
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής δεν αφηγείται ιστορίες άλλων, αλλά επιμελείται το ίδιο του το βλέμμα: τις εμμονές, τις επιστροφές και τις αγάπες που το διαμόρφωσαν.
46 καλλιτέχνες από 10 διαφορετικές χώρες της υφηλίου, θα φωτίσουν τα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου, μετατρέποντάς τα σε μια εμπειρία συλλογικού στοχασμού, ενσυναίσθησης και θεραπείας
Έξι νέοι καλλιτέχνες καλούνται να δημιουργήσουν έργα για την καλοκαιρινή ραστώνη στην έκθεση «Midsummer Party: Reflections on Space and Time — Don’t Ask Me Why»
17°
