Ο βρετανός καλλιτέχνης Μαρκ Κουίν μας έχει συνηθίσει σε αντισυμβατικά projects, με ένα από τα πιο χαρακτηριστικά να είναι το ομοίωμα του προσώπου του, κατασκευασμένο από το αίμα του, το οποίο είχε εκχειλίσει μέσα σε παγωμένη σιλικόνη. Το 2015 του ήρθε για πρώτη φορά η ιδέα του νέου του εγχειρήματος «Οδύσσεια», το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη έκτοτε και το οποίο αποσκοπεί στο να στρέψει το ενδιαφέρον του κοινού στην προσφυγική κρίση.
Πρόκειται για ένα είδος γλυπτού, το οποίο θα αποτελείται από δύο κύβους, που θα περιλαμβάνουν από έναν τόνο παγωμένο αίμα ο καθένας, ενώ στον έναν το αίμα θα προέρχεται από πρόσφυγες και στον άλλον από μη πρόσφυγες, χωρίς όμως ούτε καν ο ίδιος να γνωρίζει ποιος είναι ποιος. Με τον τρόπο αυτό ο Κουίν θέλει να περάσει το εξής μήνυμα: «Κάτω από το δέρμα μας είμαστε όλοι το ίδιο».
Επιπλέον, στο αίμα των μη προσφύγων θα περιλαμβάνεται και το αίμα διασήμων, όπως ο Πωλ ΜακΚάρτνεϋ και ο Τζουντ Λο. Η κίνηση αυτή έχει ως στόχο να τραβήξει την προσοχή των ανθρώπων, οι οποίοι αλλιώς δεν θα ενδιαφερόντουσαν για ένα project για τους πρόσφυγες, αλλά και να δώσει επιπλέον βάρος στο γενικό μήνυμα του έργου, «Έχει πραγματικά να κάνει με το πόση αξία δίνουμε στους ανθρώπους. Ήθελα να βάλω διάσημους ανθρώπους δίπλα σε μερικούς από αυτούς που έχουν την μικρότερη αξία στον κόσμο και να τους τοποθετήσω σε ισάξιο σημείο και να τους δώσω ισάξια φωνή».
Η Κέιτ Μος, η οποία επίσης συμμετέχει στην «Οδύσσεια», δήλωσε για αυτήν στο Guardian: «Το να μαζέψεις όλη σου την οικογένεια και να την μετακινήσεις θα πρέπει να είναι η έσχατη λύση, το να πρέπει να ξεκινήσεις μία ζωή κάπου αλλού. Νομίζω ότι η “Οδύσσεια” είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί. Αποτελεί μία πολύ δυνατή εικόνα: το αίμα, το χρώμα και η τοποθέτηση σε ένα κουτί σε έναν δημόσιο χώρο. Βλέπεις ανθρώπους εντελώς διαφορετικών φυλών, μεγεθών και σχημάτων. Το θέμα με το αίμα είναι ότι είναι ίδιο για όλους».
Για να συλλεχθεί όσο αίμα χρειάζεται, υπολογίζεται ότι θα πρέπει να υπάρξουν περίπου 5.000 δωρητές. Για κάτι τέτοιο ο Κουίν χρειάζεται να περάσει από μία σειρά επιτροπών ιατρικής ηθικής, αλλά και να συμβουλευτεί νομικές υπηρεσίες, ώστε η όλη διαδικασία να ανταποκρίνεται στα ιατρικά στάνταρ. Ένα επιπλέον περίπλοκο στοιχείο του έργου θα αποτελέσει, βέβαια, και η περιοδεία του σε όλο τον κόσμο, αφού ο καλλιτέχνης θέλει να το ταξιδέψει και εκτός της Νέας Υόρκης, στην Ευρώπη, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Αυτό θα το καταφέρει ξεπαγώνοντας ουσιαστικά το αίμα από τους δύο μεγάλους κύβους και παγώνοντας το ξανά σε μικρότερους, για να το ξαναλιώσει αργότερα και να το επανατοποθετήσει στους δύο μεγάλους κύβους.
Μέσα από την συνεργασία του με την «Human Love» και την «Διεθνή Επιτροπή Διάσωσης», ο Κουίν ελπίζει ότι θα συγκεντρώσει ένα μεγάλο ποσό, το οποίο θα δοθεί ως βοήθεια στους πρόσφυγες. Συγκεκριμένα, αναμένει να συγκεντρώσει 10 με 12 εκατομμύρια δολάρια από την τελική πώληση του έργου, αλλά και επιπλέον 20 εκατομμύρια δολάρια από δωρεές, που θα γίνουν μέσω του project (https://bloodcube.org/).
Όσον αφορά το τι τον κινητοποιεί στην «Οδύσσεια», ο Κουίν αναφέρει: «Θυμόμαστε την Γκουέρνικα, γιατί ο Πικάσο τη ζωγράφισε. Διαφορετικά θα αποτελούσε απλά ακόμα μία μάχη κατά τον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας. Για εμένα η προσφυγική κρίση είναι κάτι που πρέπει να μείνει στη συλλογική μνήμη του κόσμου».
Δέκα χρόνια μετά την πρώτη του έκθεση στην γκαλερί Δυο Χωριά, ο κορυφαίος Έλληνας εικαστικός επιστρέφει με τη δεύτερη ατομική του έκθεση «Βαθιά δραματική τέχνη» για να μας παρουσιάσει τον κόσμο του.
Η ηχητική εγκατάσταση του Γάλλου καλλιτέχνη, που μετατρέπει το νερό σε μουσική, εκτίθεται για πρώτη φορά σε εξωτερικό χώρο, εγκαινιάζοντας το Onassis Mandra
19°
