Μια έκθεση σαν μία συνάντηση στον ίδιο χώρο 3 ανθρώπων με διαφορετικές μεταξύ τους καλλιτεχνικές αποσκευές, διαφορετικά εικαστικά μέσα και λεξιλόγια.Οι τρεις καλλιτέχνες εξηγούν τη δουλειά τους.
Γεωργία Γκορίτσα
Η συλλογή της Portrait Partition έχει σκοπό να αναδείξει την έννοια του πορτραίτου, χωρίς να επικεντρώνεται στην πιστή απόδοση των χαρακτηριστικών που διαμορφώνουν ένα πρόσωπο. Στόχος είναι να περιγραφεί μια νέα πραγματικότητα μέσω της αφαίρεσης ,όπου κυρίαρχο στοιχείο είναι η αποδόμηση του πραγματικού και η ανάδειξη της φόρμας.
Ο τρόπος με τον οποίο ζωγραφίζεται η επιφάνεια επιδιώκει να «διαμελίσει» τον κόσμο που ξέρουμε και να αναδείξει μια πραγματικότητα η οποία δεν μπορεί να γίνει διακριτή με την πρώτη ματιά. Κάθε αντικείμενο στον κόσμο μας αποτελείται από ένα σύνολο χρωμάτων και χρωματικών διαβαθμίσεων των οποίων οι πτυχές δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές, δίχως την συνεχή παρατήρηση και την διαπίστωση ότι «υπάρχει πραγματικότητα πέρα απ’ αυτή που βλέπουμε».
Σε αυτή την ομάδα έργων η απόδοση της «νέας πραγματικότητας» επιτυγχάνεται με την συνεχή αποδόμηση των χρωματικών στοιχείων της φύσης. Διαχωρίζοντας τα κομμάτια που συμβάλλουν στην απόδοση μιας χρωματικής απόχρωσης σε επιμέρους χρωματικά σύνολα, αποτελούμενα από στοιχεία της κάθε απόχρωσης, η πινελιά γίνεται ο φορέας δόμησης της φόρμας. Το σύνολο που προκύπτει έχει σκοπό να αναδείξει τον ρόλο της φόρμας σαν εργαλείο διαμόρφωσης του χώρου και των όγκων, από τους οποίους αποτελείται το ανθρώπινο σώμα και το πρόσωπο.
Εμπνέομαι από τις διάφορες επιφάνειες, τις υφές, τα σχήματα και τα υλικά. Θέλω τα υλικά μου να δημιουργούν πυκνότητα και όγκο. Η οπτική πολυπλοκότητα με ελκύει. Χρησιμοποιώ υλικά «αταίριαστα» μεταξύ τους προσπαθώντας να δημιουργήσω τάξη απ’ το χάος. Η «γλώσσα» του ρούχου -σύγχρονη και κάποιας άλλης εποχής- με κεντρίζει. Έχοντας αναφορές από διάφορες εποχές θέλω να δημιουργήσω ενδύματα που αναδύουν θηλυκότητα.
Όλα ξεκινούν απ’ το υλικό. Βλέποντας ένα υλικό το πρώτο πράγμα που έρχεται στο νου μου είναι τι θα μπορούσε να δημιουργηθεί με αυτό το υλικό. Η δεύτερη φάση είναι η εξέλιξη του υλικού. Τέλος, με την κατάλληλη διαδικασία, τα διάφορα υλικά συνδέονται έτσι ώστε να δημιουργήσουν το σύνολο των ενδυμάτων.
Η δουλειά μου είναι πειραματική όσον αφορά το κάθε υλικό. Μέσα από την επεξεργασία τους, μαθαίνω τα όρια του, την αντοχή του και πως το καθένα από αυτά μπορεί να δημιουργήσει τον όγκο που χρειάζομαι κάθε φορά. Το σχέδιο είναι το πρωταρχικό στάδιο του έργου μου. Παρ’ όλα αυτά κάποιες φορές, εκπλήσσομαι για το τι μπορεί να δημιουργήσει το κάθε υλικό. Άλλοτε ευχάριστα και άλλοτε δυσάρεστα, μου θυμίζει τα όρια του και με κάνει να ανακαλύπτω νέους δρόμους και τεχνικές. Στο έργο μου επιλέγω να εξερευνήσω τα όρια του κάθε υλικού και τη σχέση του με το γυναικείο σώμα-ένδυμα.
(Εικαστικός – Απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων) www.algoelegante.gr
Άγγελος Καλογερίας
Τα έργα που παρουσιάζονται εδώ είναι ασκήσεις επάνω στην αφαίρεση, την αντι-συμμετρικότητα και το χρώμα σαν οριακή συνθήκη. Κύρια σημεία ενδιαφέροντος και εφαλτήρια για τον καλλιτέχνη αποτελούν η ζωγραφική του χρωματικού πεδίου και ευρύτερα η αφηρημένη ζωγραφική της αμερικάνικης εικαστικής σκηνής από το 1950 και εξής. Ακόμη, η αποτύπωση του αφηρημένου χώρου στη βυζαντινή αγιογραφία.
(Εικαστικός - Απόφοιτος της Σχολής Καλών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με μεταπτυχιακές σπουδές στο University of the Arts London και μέλος του Συνδέσμου Υποτρόφων του Ιδρύματος Ωνάση).
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
17°
