Ο πόλεμος είναι ο κοινός μας πατέρας, έλεγε ο Ηράκλειτος, μιλώντας για την εσωτερική, τη ζωοδότρα σύγκρουση που ενυπάρχει μέσα στο καθετί φυσικό. Κι αυτές τις αντίθετες δυνάμεις, συνέχιζε, η φύση με τέτοιον τρόπο τις συνθέτει ώστε να δημιουργεί αρμονία. Είμαστε, θα λέγαμε λοιπόν, οι αντιθέσεις μας. Και η δική μας, η ανθρώπινη αρμονία, είναι η τέχνη. Αυτήν «συνθέτουμε» εμείς δίνοντας σχήμα στις εσωτερικές μας αντιφάσεις, στα ναι μας και στα όχι μας, στο φως και στα σκοτάδια μας. καταναλώνοντας τις αντιθέσεις που βρίσκονται μέσα μας κι έξω μας. Γι’ αυτό και η πολιτιστική πλατφόρμα «Δυο Χωριά», που εγκαινιάστηκε αυτό το σαββατοκύριακο στη Μύκονο, δεν θα μπορούσε να έχει ιδανικότερη έδρα από το νησί με τα δύο, με τα χίλια πρόσωπα.
Η κιτς Μύκονος και η Μύκονος που έκανε τον Le Corbusieur να γράψει «ό,τι είχε να πει η αρχιτεκτονική το είπε εδώ», η Μύκονος με το εκτυφλωτικό, διάφανο φως, η Μύκονος με τα βαθιά, ερωτικά σκοτάδια. Η Μύκονος με τους άγριους βράχους – τους πετρωμένους Γίγαντες που πέταξε στη θάλασσα ο Ηρακλής, η Μύκονος με τις ρεζερβέ ξαπλώστρες και το εμφιαλωμένο νερό στις σαμπανιέρες. Η Μύκονος της κρεπάλης και η Μύκονος της τέχνης, η Μύκονος του καλύτερου και του χειρότερου εαυτού μας. Αυτά είναι κάποια, μόνο, από τα σχετικά με το νησί λήμματα που είχαν στη διάθεσή τους οι 19 Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση «Δυο Χωριά στη Μύκονο». Όλοι μελετούν με τα έργα τους το δίπολο «έλξης-απώθησης» που σχετίζεται με τη Μύκονο, με τη χώρα μας, με τον ίδιο μας τον εαυτό. Έξι μάλιστα από τους καλλιτέχνες θα παρουσιάσουν μέσα στο καλοκαίρι και τις ατομικές τους εκθέσεις με έργα που δημιούργησαν από την επιτόπια έρευνά τους στο νησί, στο οποίο προσκλήθηκαν να ζήσουν για ένα διάστημα (residency). Τα έργα τους είναι το αποτύπωμα που άφησε στην ψυχή τους η εμπειρία της επαφής τους με το νησί, η εμπειρία που ο Άρης Κωνσταντινίδης περιέγραψε κάπως έτσι «Ξαναπλασμένος λοιπόν, νεογέννητος, ανοίγεσαι μέσα στον τόσο απέραντο χώρο. Και τρέχεις απάνω στις ράχες, στα μονοπάτια, στις αμμουδιές, σ’ όλες τις αγκαλιές του νησιού, τρέχεις να απαντήσεις το όμορφο έργο».
«Κι αυτό το “όμορφο έργο” θα απαντήσει κι όποιος επισκεφθεί τα “Δυο Χωριά” φέτος το καλοκαίρι. Στο δίπατο φιλόξενο χώρο με δωμάτια για residencies, στην πλατεία της Παναγιάς της Πανάχρας, θα συναντήσεις τα γλυπτά του Παναγιώτη Λουκά και της Μαλβίνας Παναγιωτίδη που έχουν σαν αφετηρία την κινησιολογία των αγαλμάτων στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Μυκόνου και στο Μουσείο της Δήλου. Θα συναντήσεις τα έργα του Τζαννή με τις περίπλοκες καλειδοσκοπικές μορφές και τα σχήματα, τα αφοπλιστικά έργα της Πάρλουρ εμπνευσμένα από την υψηλότατη συγκέντρωση ακτινοβολίας του ήλιου στο νησί. Θα συναντήσεις τους εικαστικούς αντίλαλους του πελεκάνου της Μυκόνου, των ανεμόμυλων του νησιού, της σεξουαλικής ελευθερίας και της ποπ κουλτούρας των θαμώνων του. Θα συναντήσεις εκείνους που ξεφυλλίζουν τις επιλεγμένες εκδόσεις βιβλίων καλλιτεχνών και καταλόγους τέχνης από το Ίδρυμα Σύγχρονης Τέχνης ΔΕΣΤΕ και το βιβλιοπωλείο OMMU στον κήπο. Θα συναντήσεις τους ίδιους τους καλλιτέχνες να δουλεύουν στο ατελιέ του κτιρίου. Θα συναντήσεις τη Μαρίνα με τη Νεφέλη και τη Δήμητρα να αλλάζουν θέση στα έργα καθώς η έκθεση μεταβάλλεται συνεχώς, τα νέα έργα των καλλιτεχνών ενημερώνουν και αντικαθιστούν τα παλιά. Και κάπου θ’ ανταμώσεις σίγουρα και με κείνον τον ξαναπλασμένο, το νεογέννητο εαυτό σου. Και με τη διαπίστωση πως δεν θες να τις χάσεις τις αντιθέσεις σου. Δεν θες να τις αποχωριστείς. Γιατί είναι το πιο γνήσιο, το πιο δημιουργικό σου κομμάτι».
Η έκθεση «Δυο Χωριά στη Μύκονο» περιλαμβάνει έργα των Hugo Canoilas, Maja Djordjevic, Vassilis H., Linda Havenstein, Ηλία Καφούρου, Διονύση Καβαλιεράτου, Παναγιώτη Λουκά, Όλγας Μηλιαρέση - Φωκά, Μαλβίνας Παναγιωτίδη, Ραλλού Παναγιώτου, Selma Parlour, Wilhelm Sasnal, Aleksandar Todorovic, Πάνου Τσαγκάρη, Αλέξανδρου Τζάννη, Aleksandra Urban, Γιάννη Βαρελά και Honza Zamojski.
Παράλληλα τα Δύο Χωριά παρουσιάζουν μια σειρά ατομικών εκθέσεων ως αποτέλεσμα του προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών στη Μύκονο: 27/6 – 20/7, Vassilis H., Vacation Selma Parlour, Paradoxes of the Flattened-out Cavity.
25/7 - 20/8
Maja Djordjevic, «I don’t know you, but I love you»
Ραλλού Παναγιώτου, «Lycra proper»
23/8 - 22/9
Όλγα Μηλιαρέση-Φωκά, «Coco-Nuts»
Αλέξανδρος Τζάννης, «Wave after wave after wave… (It’s all for her)»
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
