Ποιος σχεδίασε αυτό που βλέπουμε; Το design βγαίνει στους δρόμους της Θεσσαλονίκης

Ποιος σχεδίασε το φωτιστικό στο σπίτι μας, την καρέκλα στην οποία καθόμαστε ή το αντικείμενο που χρησιμοποιούμε καθημερινά χωρίς να γνωρίζουμε τίποτα για την ιστορία του; Πίσω από τα αντικείμενα που θεωρούμε αυτονόητα κρύβονται ιδέες, επιλογές και άνθρωποι που σπάνια αναγνωρίζουμε. Αυτή είναι η αφετηρία των Design Dialogue Days, της πρώτης δημόσιας δράσης της DNA Thessaloniki. Από την 1η έως τις 8 Νοεμβρίου 2026, τρία θεματικά containers στην πλατεία Αριστοτέλους θα λειτουργήσουν ως προσωρινό μουσείο design, ενώ 30 εμπορικές βιτρίνες στο ιστορικό κέντρο θα σχηματίσουν μια διαδρομή ανάμεσα σε αντικείμενα, δημιουργούς και ιστορίες σχεδιασμού.

Η διοργάνωση συνδέεται με έναν πιο φιλόδοξο στόχο: τη δημιουργία ενός μόνιμου μουσείου στη Θεσσαλονίκη έως το 2030. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να βρεθεί ένας χώρος για να στεγάσει μια συλλογή, αλλά να εξασφαλιστούν η έρευνα, η τεκμηρίωση, οι συνεργασίες και οι σταθεροί πόροι που χρειάζεται ένας βιώσιμος πολιτιστικός θεσμός. Ο αρχιτέκτονας Μηνάς Κοσμίδης, από τον οποίο ξεκίνησε η ιδέα, και ο Γιώργος Ντόρας, ιδρυτικό μέλος της DNA Thessaloniki, μιλούν για το πρώτο βήμα, τη θέση του design στην καθημερινότητα και τις προϋποθέσεις για τη συνέχεια.

Μηνάς Κοσμίδης: Γιατί να μην μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι αντίστοιχο και εδώ;

- Πώς γεννήθηκε η ιδέα της DNA Thessaloniki και η ανάγκη για ένα μουσείο design;

Επισκεπτόμενος εκθέσεις και μουσεία design στο εξωτερικό, επέστρεφα κάθε φορά με το ίδιο ερώτημα. Γιατί να μην μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι αντίστοιχο και εδώ; Η Θεσσαλονίκη διαθέτει αρχιτέκτονες, designers, επιχειρήσεις και ανθρώπους της δημιουργίας, αλλά και μια ιστορία που προσφέρεται για εξερεύνηση μέσα από τον σχεδιασμό. Αυτό που έλειπε, κατά τη γνώμη μου, ήταν ένας κοινός τόπος συνάντησης, ένας χώρος που θα έφερνε κοντά διαφορετικές δυνάμεις και θα έδινε στο design μια πιο ουσιαστική θέση στην πολιτιστική ζωή της πόλης. Από αυτή τη σκέψη ξεκίνησε η προσπάθεια να δημιουργήσουμε ένα μουσείο που δεν θα περιορίζεται στην παρουσίαση αντικειμένων, αλλά θα συνδέει την έρευνα, την εκπαίδευση και τη σύγχρονη δημιουργία.