Αγόρασα αυτό το σπίτι πριν έξι χρόνια, τότε δηλαδή που όλη η Ελλάδα αγόραζε σπίτια. «Προξενήτρα» ήταν ο ηθοποιός και φίλος μου Μηνάς Χατζησάββας, που ήδη έμενε εκεί. Με πήγε ένα βράδυ, ρεύμα δεν είχε και δεν έβλεπα πολλά πολλά, όταν όμως με ανέβασε στην ταράτσα στον 8ο όροφο και είδα το μεγάλο ατού της πολυκατοικίας, την πισίνα, ενθουσιάστηκα και πήρα αμέσως την απόφαση. Βρίσκεται στην Ακαδημία Πλάτωνος, μια περιοχή ξεχασμένη στο ’60, με έντονη αίσθηση γειτονιάς.
Έχει το φούρνο της, τον μπακάλη που μας ξέρει όλους με το μικρό μας όνομα, τον Αϊ-Γιώργη, την εκκλησία που μαζεύεται όλη η πιτσιρικαρία και παίζουνε, χαμηλά σπιτάκια. Κατά τα λοιπά η περιοχή, παρόλο που είναι ιστορικό σημείο, έχει παντού γύρω πολλά συνεργεία (ε, δεν είναι και τόσο ωραία εικόνα) και είναι κακοφωτισμένη. Λέγανε πως θα την αναβαθμίσουνε, αλλά τίποτα δεν έγινε... τουλάχιστον δεν υποβαθμίστηκε κι άλλο. Το σπίτι είναι 82 m², έχει απομονωμένα τα υπνοδωμάτια και ενιαία το σαλόνι, την κουζίνα και τη βεράντα που είναι αρκετά μεγάλη και το καλοκαίρι γίνεται το σαλόνι του σπιτιού.
Έχω περάσει όλη την γκάμα των διακοσμητικών τάσεων. Από έθνικ μέχρι αυτό εδώ που, νομίζω, είναι ποπ. Η βάση είναι λευκή και το χρώμα μπαίνει έντονα από τα έπιπλα και τα αντικείμενα. Μ’ αρέσει να κάνω συνέχεια αλλαγές, οι φίλοι μου με κοροϊδεύουνε, κάθε φορά βλέπουν κάτι άλλο. Να, τώρα θέλω να βάψω τα πλαϊνά καγκελάκια του καναπέ που βλέπετε σε διάφορα χαρούμενα χρώματα, ιδέα που ξεσήκωσα από ένα δικό σας παλιό HOME... σας παρακολουθώ! Αν δεν ήμουν ηθοποιός θα ασχολιόμουν με τη διακόσμηση.
Η πολυκατοικία μας είναι από μόνη της μια «γειτονιά». Σχεδόν σε όλα τα διαμερίσματα μένουν συνάδελφοι. Η Κατερίνα Λέχου, η Σμαράγδα Καρύδη, η Βίκυ Βολιώτη, ο Κώστας Γιάνναρης ο σκηνοθέτης, η Λήδα Ματσάγγου, η Έλενα Σολωμού η σεναριογράφος. Όλοι ήμασταν λίγο πολύ γνωστοί, τώρα με τη συγκατοίκηση γίναμε φίλοι κολλητοί. Η αίσθηση ότι όλοι γύρω σου είναι φίλοι δίνει ασφάλεια και πολλή χαρά, η ζωή μοιάζει με συνεχόμενο πάρτι... Τα βράδια του καλοκαιριού γυρνάμε όλοι από δουλειές και ξέρουμε ότι το ραντεβού είναι «επάνω», στην ταράτσα με την πισίνα. Φέρνει ο καθείς μας τα ποτά του και με επιτραπέζια ή βαθυστόχαστες συζητήσεις μάς παίρνει το ξημέρωμα...
1. Απαραίτητο ηχοσύστημα για τη μουσική επένδυση τις καλοκαιρινές βραδιές. Ξεκινάμε με lounge και συχνά φτάνουμε σε τρελά γλέντια.
2. Η μικρή Λουλού είναι το αγαπημένο μου κόμικ από όταν ήμουνα μικρός. Εδώ, όπως τη ζωγράφισε ο φίλος μου Λάζαρος Ζήκος, που δυστυχώς έφυγε νωρίς...
3. Τι γυρεύει μια βαλίτσα στο μπαλκόνι; Είναι πάντα γεμάτη κι εγώ είμαι πάντα έτοιμος για αναχώρηση.
4. Στη βόλτα μου στην πλατεία Αγίας Ειρήνης τα είδα στο γνωστό κιόσκι και τα ζήλεψα... Ο καλός κύριος μού τα έφερε σε γλάστρες μέχρι το σπίτι και έτσι απέκτησα την πολυπόθητη πρασινάδα στο μπαλκόνι μου.
5. Ο καναπές-κρεβάτι είναι τέλειος για μεσημεριανές σιέστες και ξάπλες όλο το καλοκαίρι. Λευκός της «αγνότητας» με πινελιές θαλασσινής αύρας.
6. Το μεγάλο άνοιγμα του μπαλκονιού φέρνει πολλή δροσιά κι έχει τρομερή θέα. Στον ανοιχτό ορίζοντα, αλλά και κάτω στα χαμηλά σπιτάκια. Παρακολουθώντας τις ζωές των άλλων...
7. Την κεντρική σύνθεση από τραπεζάκια την έφτιαξα με ένα μάστορα έτσι ώστε να μπορεί ο καθένας να βολευτεί. Έβαλα κι εκεί μια γλάστρα, βασιλικό που μυρίζει ωραία...
8. Τα φαναράκια είναι απαραίτητα για νυχτερινή ατμόσφαιρα. Αυτά τα «βούτηξα» από τη διακόσμηση του γάμου της ανηψιάς μου Μαρίας, που ήμουνα κουμπάρος.
9. Taboo, το επιτραπέζιο! Παίζω μετά μανίας, αλλά όταν χάνω εκνευρίζομαι και αποχωρώ... Τι έχω, γιατρέ μου;
10. Τα ερμάρια από το IKEA τα έβαλα δίπλα-δίπλα, που κάνει και στιλ. Χωράνε τα πάντα, είναι αυτό που λένε «απ’ έξω εμφάνιση κι από μέσα άνεση».
Info: Ο Α.Λ. «ρεπάρει» όλο το καλοκαίρι μέχρι 20/8, που αρχίζει πρόβες για την παράσταση «Σικάγο» στο Παλλάς και για την παράσταση «Θα σε πάρω να φύγουμε» στο Μέγαρο Μουσικής Θεσαλονίκης
Ξεχάστε τα άκρα του μίνιμαλ και του μάξιμαλ. Ο μιντιμαλισμός είναι η νέα προσέγγιση στην εσωτερική διακόσμηση που συνδυάζει ισορροπία, λειτουργικότητα και προσωπικό στιλ.
Το ξενοδοχείο 28 δωματίων που σχεδίασε ο Φίλιπ Σταρκ στο Cap Ferret, το κομψό και διακριτικό καταφύγιο των εύπορων και διάσημων Γάλλων, αποτελεί μια όαση ηρεμίας που ατενίζει τον Ατλαντικό.
Το πρόγραμμα Blue-Green Tops επιχειρεί να μετατρέψει τα δώματα της πόλης σε μπλε-πράσινες στέγες που διαχειρίζονται το νερό και μειώνουν τη θερμοκρασία
17°
