Την Αίγινα τη γνώρισα τα τελευταία χρόνια που πάω συχνά με την παρέα μου. Μου αρέσει γιατί είναι πολύ κοντά στην Αθήνα και ανά πάσα στιγμή μπορείς να βρίσκεσαι εκεί. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Τελικά βρήκα ένα σπιτάκι σε όχι και τόσο καλή κατάσταση –ήταν παρατημένο χρόνια-, αλλά σε πολύ καλή τιμή. Είναι και σε πολύ ωραίο σημείο, τρεις δρόμους πάνω από τη θάλασσα στην Αιγινίτισσα, με θέα καταπληκτική-απέναντί μου βλέπω τη Μονή, το νησάκι. Έχει και κήπο με ελιές, αμυγδαλιές… όχι φιστικιές δεν έχει! Αν του προσθέσω κάτι θα είναι γιούκες που μου αρέσουν πολύ και νομίζω του ταιριάζουν.
Ήμουν σίγουρη πως θα μπορούσα πολύ εύκολα να το μεταμορφώσω σε κάτι που μου ταιριάζει και έτσι το αγόρασα. Έκανα κάποιες βασικές μετατροπές, κυρίως στα λειτουργικά του. Όπως η κουζίνα που ήταν παλιά και ήθελε όλη αλλαγή. Βρήκα λοιπόν στην αποθήκη του σπιτιού ένα κόκκινο παλιό ντουλάπι και με βάση αυτό ξεκίνησα. Το πλαισίωσα με τον νεροχύτη σε στιλ γραφείο, έφτιαξα πάγκο στον ξυλουργό, πρόσθεσα και ένα ντουλάπι μαύρο που είχα στο σπίτι μου στην Αθήνα. Απέκτησε αμέσως στιλ χωρίς πολλά λεφτά.
Επίσης στην ουσία δεν είχε μπάνιο παρά ένα WC με ντους. Έτσι, θυσίασα ένα πολύ μικρό δωμάτιο που είχε δίπλα, το άνοιξα και το έκανα μεγάλο και πολύ πιο λειτουργικό. Έβαψα όλα τα πατώματα που ήταν φθαρμένα πλακάκια μωσαϊκού με λευκή μπογιά ειδική για τους δρόμους με μεγάλη αντοχή. Και φυσικά άσπρισα όλους τους τοίχους για να ανοίξει ο χώρος.
Έφτιαξα όλα τα ηλεκτρικά με μαύρο καλώδιο που είναι εμφανές. Μου αρέσουν τα βιομηχανικά στοιχεία που συγχρόνως είναι και πολύ οικονομικότερα. Το καινούργιο μου σπιτάκι απέκτησε ταυτότητα! Ένα σπίτι πρέπει να έχει την αύρα του ιδιοκτήτη του ακόμα και αν το έχει επιμεληθεί ένας διακοσμητής. Οι άνθρωποι κάνουν τα σπίτια, πρέπει να είναι λοιπόν ο καθρέπτης των ανθρώπων που ζουν μέσα σε αυτό. Να θέλουν να χαλαρώνουν μέσα. Στο εξοχικό μου, θέλω ναι μεν να έχω όλες τις ανέσεις αλλά συγχρόνως να μην είναι ακριβώς όπως το σπίτι μου της Αθήνας . Δεν μου αρέσει ειδικά η κουζίνα να είναι στημένη, τυπική. Ας πούμε, ντουλάπια πάνω, ντουλάπια κάτω. Θέλω να έχει τα πάντα αλλά να είναι πιο ελεύθερη.
Το σπίτι μου το έχω βάλει στο airbnb μια και δεν πάω συνέχεια. Έτσι μπορώ να έχω και ένα μικρό εισόδημα το οποίο με βοηθάει να του φτιάχνω και πράγματα που ακόμα δεν έχω κάνει. Είχα και παλιότερα το σπίτι μου της Λήμνου στην airbnb και ήμουν πολύ ευχαριστημένη με αυτό. Λειτουργεί πολύ και συμφέρει. Δεν είχα αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα και γι αυτό το συνεχίζω και στο σπίτι της Αίγινας.
Μου αρέσει πολύ ένα χώρο που όλοι τον βλέπουν ένα χάλι, εγώ με φθηνές και έξυπνες λύσεις να τον μεταμορφώνω σε κάτι πάρα πολύ ωραίο!
Και εγώ, με τους φίλους μου, αλλά και όσοι έρχονται μέσω της airbnb δηλώνουμε ότι το σπίτι μας φτιάχνει τη διάθεση, μας ηρεμεί. Αν ήταν τραγούδι θα ήταν το Feeling Good της Nina Simone κι αν ήταν σίριαλ το Friends!
*Η Μαίρη Δεληγιώργη είναι Deco Stylist. Βρείτε την στη σελίδα της στο Facebook, ως Mary deligiorgi deco stylist.
Το πρόγραμμα Blue-Green Tops επιχειρεί να μετατρέψει τα δώματα της πόλης σε μπλε-πράσινες στέγες που διαχειρίζονται το νερό και μειώνουν τη θερμοκρασία
Όλοι θέλουν να μείνουν έστω και για ένα βράδυ σε ένα ξενοδοχείο βγαλμένο από ταινία εποχής με χειροποίητα πορτογαλικά πλακάκια και σουίτες ζωγραφισμένες στο χέρι από τον Κωνσταντίνο Κακανιά
Η Μαρία Ιωάννα Αρετάκη, Architect & Creative Director του M-Arch Studio, απευθύνεται στο κοινό που αντιλαμβάνεται τον χώρο ως προέκταση της προσωπικής του ταυτότητας
Αντί να συνωστιζόμαστε σ’ αυτό που ζητά η αγορά, μήπως να τολμήσουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα, να δούμε ξανά τις δυνατότητες μαζί με τα υποχρεωτικά στοιχεία;
17°
