Η Δανάη Τουρσόγλου Παπαλεξανδρίδου ετοιμάζεται για το Σεράγιεβο, όπου στο πλαίσιο του Διεθνούς συνεδρίου Days of Architecture 2017 θα εκτεθεί η διπλωματική της εργασία Robo[eco]logy: συναθροίσεις μιας αναδυόμενες οικολογίας. Πέρσι κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό Unbuilt Visions 2016 της Νέας Υόρκης. Επικεντρώνοντας σε μια αρχιτεκτονική - διάλογο με τη σύγχρονη τέχνη, πέραν όμως των μουσειακών αντιλήψεων, αφού «τοποθετεί» τα σχέδιά της σε τόπους-σημεία βρασμού όπου πάλλεται η ζωή, η Τουρσόγλου σχεδιάζει με ένα βαρύ θεωρητικό οπλοστάσιο. Γιατί, πέραν των άλλων δεξιοτήτων της, θέτοντας σημείο εκκίνησης σκέψης και πράξης τη μετανάστευση και συγκεκριμένα το καυτό πέρασμα του Έβρου, η Δανάη παρατηρεί τις μετακινήσεις εδαφών αλλά και «πληθυσμών». Καθώς φυσικά και τεχνητά «στοιχεία» συναθροίζονται νομαδικά, μεταβατικά, μεταστατικά, το Robo[eco]logy προτείνει ένα τεχνολογικά άρτιο δίκτυο περασμάτων-μονοπατιών και διαδρόμων κοινωνικών δομών.
Μια επαύξηση των εδαφών-ύλης επί των υφιστάμενων δομών, που αμφισβητώντας τα όρια μεταξύ φυσικού και τεχνητού δημιουργεί ένα νέο είδος «εδάφους» ατέρμονα μεταλλασσόμενου. Μεταξύ Ορεστιάδας και Τουρκίας, εκεί δηλαδή όπου με σύνορο τον ποταμό Έβρο οι «ροές» ψυχών και σωμάτων είναι συνεχείς, η Τουρσόγλου σχεδιάζει μια νέα γεωγραφία προσεγγίζοντας τον χώρο συνδετικά και υποστηρικτικά. Σε ελεύθερη μετάφραση (σ.σ. φοβερό ο γράφων να μεταφράζει τον γράφοντα!) η αρχιτεκτόνισσα του ΑΠΘ δημιουργεί μια καινοτόμα γλώσσα επί του μεταναστευτικού.
Τα νερά του Έβρου ως σύνορο που ενώνει, τα υλικά συστήματα που μέσα από την πολυπλοκότητα πρόσβασης-απότρεψης μας κάνουν να αντιληφθούμε μέσω αρχιτεκτονικής γεωγραφίας την εποχή μας πιο ουμανιστικά. Τη θαυμάζω την Δανάη Τουρσόγλου, δυο δεκαετίες πριν στην Ξάνθη, τέτοιον καιρό που σπαρταρούσε η άνοιξη της κάναμε κουπεπέ και της μαθαίναμε τα λουλούδια του Κήπου στην Ξάνθη, της πατρίδας της. Είσαι συγκίνηση, μικρούλα μου, τόσο γλυκά μα και τεχνοκρατικά ταυτοχρόνως που μεγάλωσες και πάντα στη Θράκη γυρίζεις, ακόμα και τώρα που όλοι οι ειδικοί σε προσκυνούν.
Το πρόγραμμα Blue-Green Tops επιχειρεί να μετατρέψει τα δώματα της πόλης σε μπλε-πράσινες στέγες που διαχειρίζονται το νερό και μειώνουν τη θερμοκρασία
Όλοι θέλουν να μείνουν έστω και για ένα βράδυ σε ένα ξενοδοχείο βγαλμένο από ταινία εποχής με χειροποίητα πορτογαλικά πλακάκια και σουίτες ζωγραφισμένες στο χέρι από τον Κωνσταντίνο Κακανιά
Η Μαρία Ιωάννα Αρετάκη, Architect & Creative Director του M-Arch Studio, απευθύνεται στο κοινό που αντιλαμβάνεται τον χώρο ως προέκταση της προσωπικής του ταυτότητας
Αντί να συνωστιζόμαστε σ’ αυτό που ζητά η αγορά, μήπως να τολμήσουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα, να δούμε ξανά τις δυνατότητες μαζί με τα υποχρεωτικά στοιχεία;
17°
![Robo[eco]logy](/sites/default/files/article/2017/04/27/351700-729586.jpg "Robo[eco]logy")
![Robo[eco]logy](/sites/default/files/article/2017/04/27/351700-729587.jpg "Robo[eco]logy")
![Robo[eco]logy](/sites/default/files/article/2017/04/27/351700-729588.jpg "Robo[eco]logy")
![Robo[eco]logy](/sites/default/files/article/2017/04/27/351700-729589.jpg "Robo[eco]logy")
