Μια οικογένεια σε 18 τ.μ.

Με διαστάσεις 2,5μ. επί 6μ. αυτή η μονοκατοικία λίγο έξω από τη Βοστόνη, μοιάζει εξωτερικά με αποθήκη. Στα συνολικά 18 τ.μ. όμως, χωράει μια ολόκληρη τριμελή οικογένεια. Οι δύο γονείς ζουν εδώ μαζί με τον 18χρονο γιο τους και το σκύλό τους από τον Νοέμβριο του 2014 και μέχρι στιγμής δηλώνουν πανευτυχείς.

Χρειάστηκαν μόλις έξι μήνες για να χτίσουν το μικροσκοπικό σπίτι τους, που συνολικά κόστισε 30.000 δολάρια. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν μόνο φυσικά και ανακυκλωμένα υλικά, κι αν εξωτερικά σου φαίνεται αδιάφορο, περίμενε μέχρι να δεις τον…εσωτερικό του κόσμο.

Σαλόνι, κουζίνα, μπάνιο, μια κρεβατοκάμαρα και άπλετος αποθηκευτικός χώρος φαίνεται να βολεύονται χωρίς πρόβλημα στο σπίτι που η οικογένεια ονομάσει “Tiny Hall House” (“Hall” είναι το επώνυμό τους). Οι γονείς κοιμούνται στο δεύτερο επίπεδο, ενώ ο 18χρονος γιος στον καναπέ του σαλονιού που εύκολα μετατρέπεται σε κρεβάτι. «Πολλοί μας ρωτάνε για το θέμα της ιδιωτικότητας» λέει η μαμά της οικογένειας. «Λοιπόν, όταν όλοι είναι σπίτι, δεν υπάρχει καθόλου. Έχω σκεφτεί να προσθέσω μια κουρτίνα στο πάνω επίπεδο, έτσι ώστε να έχουμε περισσότερο σκοτάδι ή ιδιωτικότητα όταν το χρειαζόμαστε, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί αυτή η ανάγκη. Προσωπικά, όταν χρειάζομαι λίγο «χώρο», ανεβαίνω στο πάνω επίπεδο, ακούω μουσική από τα ακουστικά μου και χαλαρώνω. Όσον αφορά τις πιο…ενήλικες δραστηριότητες, όπως συμβαίνει σε κάθε σπίτι, εκμεταλλεύεσαι τον χρόνο που έχεις μόνος σου, όταν αυτός υπάρχει. Αν το σκεφτείς, τα περισσότερα μέλη των οικογενειών δεν βρίσκονται ταυτόχρονα στο σπίτι. Υπάρχουν αρκετές ώρες μέσα στη μέρα όπου ένας, δύο ή όλοι λείπουν από το σπίτι. Κάπως έτσι λειτουργούν τα πράγματα και στη δική μας οικογένεια».

Πάντως, είτε φαντάζεσαι τον εαυτό σου να ζει σε αυτό το σπίτι, είτε όχι, δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις τις ευρηματικές αποθηκευτικές λύσεις ή τη ζεστασιά που αποπνέει. Πρόσεξε πως όλα βάφτηκαν λευκά, για να δίνουν την εντύπωση ότι το σπίτι είναι μεγαλύτερο και πως πολλά αντικείμενα (π.χ. τα εργαλεία της κουζίνας, τα πορτατίφ και η τηλεόραση) βρήκαν τη θέση τους στον τοίχο αφήνοντας περισσότερο ελεύθερο χώρο.