Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει την υπόθεση «το εξοχικό του Αλέκση» και τις αναρτήσεις στα social media
Στην αρχή το θέμα της βίλας του Αλέκση δεν μου φάνηκε ιδιατέρως ενδιαφέρον. Όλοι όσοι γνωρίζουν το πάθος των αντικαπιταλιστών για τις πολυτέλειες και τα αγαθά του καπιταλισμού καταλαβαίνουν ότι είναι απολύτως λογικό ο ηγέτης της ελληνικής αριστεράς να επιθυμεί μια βίλα για εξοχική του κατοικία. Τίποτα το ιδιαίτερο. Απλώς άλλος ένας αριστερός που ξέρει πως τα αντάρτικα δεν ακούγονται πουθενά τόσο ωραία όσο δίπλα σε μια πισίνα.
Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς πως ο Αλέκσης εκτός από αριστερός υπήρξε πρωθυπουργός και είναι και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η επιθυμία για ένα κάπως πολυτελές εξοχικό φαντάζει μάλλον μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του.
Με λίγα λόγια η υπόθεση «το εξοχικό του Αλέκση» δεν έμοιαζε να έχει κανένα πραγματικό ενδιαφέρον.
Μέχρι που ο ίδιος ο Αλέκσης το έκανε ενδιαφέρον όταν εμφάνισε το μισθωτήριο και έγραψε τον πόνο του στα μέσα της κοινωνικής της δικτύωσης παρουσιάζοντας μερικά ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα στοιχεία.
Σε περίπτωση που δεν το έχετε απολαύσει το ποστ του είναι αυτό:
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κος Μητσοτάκης επιλέγει τη λάσπη για να αντιμετωπίσει τους πολιτικούς του αντιπάλους, σε...
Σύμφωνα, λοιπόν, με τον ίδιο τον Αλέκση, νοίκιασε μια διώροφη κατοικία 142 τετραγωνικών μέτρων (το ότι τον έναν όροφο τον βαφτίζει «υπογειο» παρότι έχει δύο υπνοδωμάτια, σαλόνι και λουτρό, ας απασχολήσει τον πολεοδόμο του μέλλοντος) με οικόπεδο 1.000 τετραγωνικά μέτρα, στο Βρωμοπήγαδο (νομίζω εννοεί το Βρωμοπούσι) του δήμου Λαυρεωτικής αντί 500 ευρώ τον μήνα για τα τρία πρώτα χρόνια και 900 ευρώ τον μήνα για τον τέταρτο.
Η τιμή είναι ήδη κωμικά χαμηλή, αλλά η πραγματικότητα είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα αφού, όπως μαθαίνουμε από τον ίδιο τον ηγέτη της ελληνικής αριστεράς, μάλλον έχουμε να κάνουμε με ιδιοκτήτη ο οποίος νοικιάζει χωρίς να θέλει να κερδίσει τίποτα.
Σύμφωνα με το ποστ, τα μισθώματα των τριών πρώτων ετών δόθηκαν προκαταβολικά. Δηλαδή ο Αλέκσης κατέβαλε στον ιδιοκτήτη 500x36=18.000 ευρώ. Ακόμα κι αν το ποσό φορολογηθεί μόνο με 15% (το ότι δίνονται όλα μαζί μάλλον πάει τον φόρο 35% καθώς ξεπερνιέται το ετήσιο όριο των 12.000) αυτό που μένει στον ιδιοκτήτη είναι 15.300. Στον τέταρτο χρόνο το ενοίκιο είναι 10.800 και αν πάλι η φορολογία είναι 15% πάμε στο 9.180. Δηλαδή για τέσσερα χρόνια που είναι η μίσθωση και με τους πιο ευνοϊκούς υπολογισμούς, ο ιδιοκτήτης θα βγάλει 24.480 ευρώ.
Όμως, πάντα σύμφωνα με τον ίδιο τον Αλέκση, ο ιδιοκτήτης ξόδεψε 20.000 ευρώ + ΦΠΑ για την ανακαίνιση του ακινήτου. Δηλαδή, ο γαλαντόμος αυτός άρχοντας, από τα τέσσερα χρόνια ενοικιών που θα του καταβάλει ο Αλέκσης δεν θα κερδίσει τίποτα κι αν υπολογίσουμε τις φθορές που μπορεί να έχει ένα εξοχικό στα τέσσερα χρόνια μπορεί να μπει και μέσα.
Οι πιο κακόπιστοι από εσας μπορεί να σκεφτούν πως η φάβα του εξοχικού του Αλέκση έχει έναν πολύ μεγάλο λάκο, αλλά αυτό θα συμβαίνει για δύο λόγους: ο πρώτος είναι ότι πιθανόν δεν έχετε συναντήσει στη ζωή σας καλούς ανθρώπους και σίγουρα όχι τόσο καλούς ώστε να μπαίνουν και μέσα προκειμένου να προσφέρουν εξοχική στέγη σε μια οικογένεια που την έχει ανάγκη.
Ο δεύτερος είναι ότι οι υποψίες σας δεν λαμβάνουν υπόψιν τη μοναδική ικανότητα του Αλέκση στις διαπραγματεύσεις.
Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, το πιο πιθανό είναι πως τίποτα το επιλήψιμο ή περίεργο δεν υπάρχει σ’ αυτή την ενοικίαση-χάρισμα της εξοχικής κατοικίας στον Αλέκση. Το πιο πιθανό είναι πως αυτός ο Κασπάροφ των διαπραγματεύσεων, κάθησε κανά 17ωρό και συζήτησε τη μίσθωση με τον ιδιοκτήτη ο οποίος έπεσε στα δίχτυα του. Στο κάτω-κάτω ένας άνθρωπος που έχει αποδείξει την ικανότητα του στις διεθνείς διαπραγματεύσεις σίγουρα μπορεί να πείσει έναν ιδιοκτήτη πολυτελούς κατοικίας να του τη νοικιάσει χωρίς κανενα κέρδος . Και μπράβο του.
Η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας εξηγεί γιατί η στεγαστική κρίση είναι αποτέλεσμα πολλών διαφορετικών προβλημάτων και πώς η Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική που οδηγεί σε λύσεις
17°
