Βίλατζ Λιμπερταδόρες: Η εκπομπή που κάνει σέντρα στα χωριά

Τσίπουρα, τρακτέρ και τάκλιν, θείες που πριν απ’ το ματς ξορκίζουν τη γρουσουζιά και το μάτι, ιερείς που μετά τη Θεία Λειτουργία και τις δεήσεις υπέρ ψυχών ρίχνουν και μια παράκληση στον Μεγαλοδύναμο για την ομάδα, βοσκοί που στο ημίχρονο φεύγουν να ταΐσουν τα ζώα τους, ταβερνιάρηδες που δεν σερβίρουν, για να παρακολουθήσουν τον αγώνα. Χάρη σ’ αυτή την εκπομπή, γνωρίσαμε τέτοιες μορφές από Έβρο και Φλώρινα έως Σφακιά και Ηράκλειο. Θεσσαλούς και Πελοποννήσιους, Κιλκισιώτες, Ηπειρώτες, Βίλατζ Λιμπερταδόρες, και ζήτω η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει, όπως και «καθετί μοναχικό στον κόσμο αυτό». Αυτό θα πει (ή μάλλον, και αυτό θα πει) «Βίλατζ Λιμπερταδόρες»: μια εκπομπή που, με αφορμή τα τοπικά πρωταθλήματα, ταξιδεύει στις εσχατιές της χώρας, σε κάμπους, βουνά, ραχούλες, στάνες, νησιά και στεριές απάτητες, και ψάχνει να βρει την αγνή και ρομαντική μπαλίτσα, χωρίς τους μεγάλους χορηγούς και τους λεφτάδες προέδρους.

Το αφιλτράριστο ποδόσφαιρο που αναζητά η «Βίλατζ Λιμπερταδόρες» είναι νταλκάς, γκαϊλές, καψούρα και αρρώστια, φανέλα ιδρωμένη από ψυχές που καίγονται να βγάλουν τον τόπο τους από την ανυπαρξία, που αρνούνται να συνθηκολογήσουν με την εγκατάλειψη. Κρεοπώλες ή αγρότες, ηλεκτρολόγοι ή τζαμάδες τις καθημερινές, μα μόλις έρθει η Κυριακή, κοίτα να δεις μεταμόρφωση σε σούπερ ήρωες τα αλάνια! Οι Κυριακές του ματς στο χωριό είναι γιορτή και χαρά, διονυσιασμός και πανηγύρι. Στα Βιλατζοχώρια, τα μπιφτέκια είναι ζουμερά, τα κρασιά χύμα, τα λουκάνικο αγνής παραγωγής και στη μία και μοναδική πλατεία το γλέντι τρικούβερτο. Η μπάλα είναι η αφορμή, η αιτία είναι η παρέα, η φιλία, η συντροφικότητα, η κοινοτική ζωή.

Η εκπομπή προτάσσει μια ιδιαίτερη τηλεοπτική αισθητική και ηθική, είναι ένα ταξιδιωτικό ντοκιμαντέρ, μια κοινωνιολογική σειρά, μια ηθογραφική και λαογραφική καταγραφή της ελληνικής υπαίθρου. Που οι άνθρωποί της υποδέχονται με μεγάλη χαρά το συνεργείο της τηλεόρασης, ανοίγουν τα σπίτια τους φιλόξενα και μιλούν για το χωριό τους, την ομάδα και τα έπη της.

«Καλωσόρισες, πουλί μου, μοναξιά ελληνική μου, από αγάπη φεύγεις, έρχεσαι, πηγαινοέρχεσαι σαν την πνοή μου». Αυτοί οι στίχοι του Διονύση Σαββόπουλου θα μπορούσαν να είναι η ιδρυτική διακήρυξη μιας παρέας που συνειδητά επιλέγει κάθε βδομάδα να βγει στον δρόμο για να συναντήσει εκεί έξω μια πεισματάρα άλλη Ελλάδα.

Info 
Σκηνοθεσία / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Κώστας Αµοιρίδης
Διεύθυνση Παραγωγής: Θανάσης  Νικολάου
Αφήγηση / Κείμενα: Στέφανος Τσιτσόπουλος
Οργάνωση Παραγωγής: Αλεξάνδρα Καραµπουρνιώτη
Δηµοσιογραφική Έρευνα: Σταύρος Γεωργακόπουλος
Μοντάζ: Παύλος Παπαδόπουλος, Χρήστος Πράντζαλος, Αλέξανδρος Σαουλίδης, Γκρεγκ Δούκας
Εικονοληψία: Γιάννης Σαρόγλου, Ζώης Αντωνής, Γιάννης Εμμανουηλίδης,
Δημήτρης Παπαναστασίου, Κωνσταντίνος Κώττας
Ηχοληψία: Παύλος Γκέροβ, Τάσος Καραδέδος
Σχεδιασμός Γραφικών: Θανάσης Γεωργίου
Εικονογράφηση: Βασίλης Γκογκτζιλάς
Μουσική τρέιλερ: Bonzai