Cunk on Earth: Η Diane Morgan παίζει ιδιοφυώς τη χειρότερη δημοσιογράφο στον κόσμο

Ακούω πολλές φορές για το βρετανικό χιούμορ, να το περιγράφουν ως διανοητικό, πολυεπίπεδο και «κουλτουριάρικο», ως πιο έξυπνο χιούμορ για πιο έξυπνους ανθρώπους, που το πιάνουν. Φέρνω στο μυαλό μου το χιούμορ των Monty Python, του «A bit of Fry and Laurie», του «Garth Marenghi’s Darkplace», του «Toast of London», του «Mr. Bean» ή του «That Mitchell and Webb Look» και απορώ. Βλέπω όλες αυτές τις απίστευτες περφόρμανς και τις αξέχαστες ατάκες και αδυνατώ να πιστέψω ότι η μέθοδος σύλληψής τους δεν ήταν η προσπάθεια να συλλάβει κανείς το πιο ανόητο πράγμα όλων των εποχών. Όταν λέμε «είναι τόσο χαζό που είναι ιδιοφυές», ίσως απλά ξορκίζουμε το πόσο μας αρέσει το χαζό. Η ιδιοφυία του είναι η ζωηρότητα με την οποία παίζει. Το να είσαι ελεύθερος να είσαι χαζός δεν σε κάνει σπουδαίο κωμικό, αλλά είναι μια καλή αρχή.

Το «Cunk on Earth» (παραγωγή του Charlie Brooker) είναι αυτό που λέμε «mockumentary», δηλαδή κωμωδία σε φόρμα ντοκιμαντέρ ή σάτιρα που προσποιείται το ντοκιμαντέρ. Είναι μια κωμική σειρά δομημένη σαν τυπικό ντοκιμαντέρ για την εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού, με σταθμούς όπως η Αναγέννηση, η αρχαιοελληνική φιλοσοφία, η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και η Αμερικανική Επανάσταση. Η μιστερμπινική μεν, λαλίστατη δε δημοσιογράφος Philomena Cunk (Diane Morgan) συνομιλεί με παντός κλάδου ειδικούς, πολλοί από τους οποίους πασχίζουν να απαντήσουν τις ερωτήσεις της. Γιατί; Ορίστε μερικές:

• «Ήταν η εφεύρεση της γραφής μια σημαντική εξέλιξη ή ήταν πιο πολύ σαν “πυροτέχνημα”, σαν τη ραπ μέταλ;»
• «Πώς έχτισαν τις πυραμίδες οι Αιγύπτιοι; Από πάνω προς τα κάτω ή από κάτω προς τα πάνω;»
• «Είναι αλήθεια ότι μπορείς να ακούσεις το Σινικό Τείχος από το διάστημα;»
• «Θα μπορούσες να αποκαλέσεις τον Ιησού Χριστό το πρώτο διάσημο θύμα της κουλτούρας ακύρωσης;»

Τα χαζά ονόματα είναι ένα εμβληματικό γνώρισμα του ηλίθιου χιούμορ και το όνομα «Philomena Cunk» αντηχεί στο κεφάλι μου από τη στιγμή που εισέβαλλε στη συνείδησή μου, ως ιδανικό παράδειγμα... Είναι τόσο… τέλεια χαζό. Είναι τόσο χαζό όσο το «Bigus Dickus», αλλά ακόμα καλύτερο, γιατί είναι απείρως πιο δύσκολο να αποκωδικοποιήσεις τι, ακριβώς, το καθιστά τόσο άψογα βλαμμένο. Δε θα μπορούσα, εννοείται, να αφουγκραστώ το όνομα «Philomena Cunk» χωρίς να έρθει στο νου η φάτσα της Diane Morgan, που ενσαρκώνει το ρόλο μοναδικά, με την εθιστική Βόρεια προφορά της και τις ξεκαρδιστικές της ερμηνευτικές μικρο-αποφάσεις. Είναι φανταστική, δε τη χορταίνεις.

Δείτε τη σειρά και σίγουρα θα αναρωτηθείτε αν οι ειδικοί είναι στο κόλπο. Η απάντηση είναι πως ναι, γνωρίζουν το concept των συνεντεύξεων με τη Philomena – άλλωστε, θα ήταν πολύ δύσκολο και νομικά αμφίβολο να μη το γνώριζαν – αλλά δεν γνωρίζουν τι ακριβώς θα πει. Παρομοίως, η Diane Morgan δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα απαντήσουν κι έτσι γεννιούνται οι συνθήκες για μπόλικο αυτοσχεδιασμό. Το «Cunk on Earth» είναι κωμωδία με περιτύλιγμα ντοκιμαντέρ, όχι ντοκιμαντέρ με νότες κωμωδίας, αλλά οι απαντήσεις των ειδικών είναι σοβαρότατες. Είναι, λοιπόν, και ελαφρώς εκπαιδευτικό, αλλά πολύ επιδερμικά.

Μετά από δυο-τρία επεισόδια, η σειρά αποδεικνύεται αρκετά επαναλαμβανόμενη. Έχει αρκετούς λαγούς στο καπέλο, άσσους στο μανίκι και ούτω καθεξής, αλλά εκτυλίσσεται χωρίς σπουδαίες εκπλήξεις. Εκεί που πας να βαρεθείς, η Philomena λέει κάτι αρκετά ξεκαρδιστικό για να σε κρατήσει μέχρι το επόμενο, και το επόμενο επεισόδιο. Το σενάριο περπατά κάπως άκομψα τη γραμμή μεταξύ κάποιου βαθμού γείωσης του χαρακτήρα και της απόλυτης καρικατούρας. Καμιά φορά, η Philomena λέει κάτι τόσο ανυπόστατο και βλακώδες, που δεν είναι καν αστείο. Σε κανένα σημείο, όμως, δε βαρέθηκα απλά να χαζεύω την υπέροχη ερμηνεία της Morgan. Πραγματικά, ένας τελειοποιημένος χαρακτήρας, στα χέρια μιας σπουδαίας κωμικού.