Ηλεκτρική διέγερση ελπίδας για παράλυτους (video)

Τέσσερις παράλυτοι άνδρες ανέκτησαν την ικανότητα να κινούν τα πόδια για πρώτη φορά με την τοποθέτηση μιας ηλεκτρικής συσκευής στις σπονδυλικές τους στήλες. Σύμφωνα με την έκθεση Αμερικανών γιατρών, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Brain, οι τέσσερις άνδρες είναι παράλυτοι από το στήθος και κάτω για περισσότερα από δύο χρόνια και κατάφεραν να λυγίσουν τα γόνατά τους, τα δάκτυλα των ποδιών και τους αστραγάλους τους αλλά δεν κατάφεραν να περπατήσουν. Η επιτυχία, αν και σε μικρό αριθμό ασθενών, ξαναζωντανεύει την ελπίδα ότι μια νέα θεραπεία μπορεί να βοηθήσει πολλούς από τα 6 εκ. παράλυτων Αμερικανών, συμπεριλαμβανομένων και 1,3 εκ. ανθρώπων με τραυματισμό στο νωτιαίο μυελό.

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η ηλεκτρική διέγερση καθιστά τη σπονδυλική στήλη πιο δεκτική στα λιγοστά μηνύματα που εξακολουθεί να λαμβάνει από τον εγκέφαλο. «Ένα από τα πράγματα που αναδεικνύει αυτή η έρευνα είναι ότι υπάρχει πιο μεγάλη προοπτική για ασθενείς με τραυματισμό του νωτιαίου μυελού να αναρρώσουν ακόμη και χωρίς αυτή την ηλεκτρική διέγερση», είπε στο πλαίσιο συνέντευξης η επικεφαλής της νέας έρευνας Σούζαν Χαρκέμα, ειδική στη νευρολογική αποκατάσταση στο Ερευνητικό Κέντρο Τραυμάτων Νωτιαίου Μυελού του Πανεπιστημίου της Λούισβιλ.

Η έρευνα βασίζεται στην περίπτωση ενός παράλυτου ασθενή, για την οποία υπήρξε δημοσίευση ευρημάτων από την ομάδα της κ. Χαρκέμα το 2011. Ο παίκτης του μπέιζμπολ σε επίπεδο κολεγίου, Ρομπ Σάμμερς, είχε τραυματιστεί σε αυτοκινητιστικό ατύχημα το 2006 που προκάλεσε την παράλυση του σώματος του κάτω από το λαιμό. Στα τέλη του 2009 στον κ. Σάμμερς τοποθετήθηκε μια συσκευή κάτω από την περιοχή που είχε υποστεί τη βλάβη. Η συσκευή που ζυγίζει 72 γραμμάτια άρχισε να μεταδίδει ηλεκτρισμό σε διάφορες συχνότητες και εντάσεις, διεγείροντας νευρώνες του νωτιαίου μυελού. Τρεις μέρες αργότερα ο ασθενής στάθηκε μόνος του. Το 2010 έκανε τα πρώτα του δειλά βήματα. Η μερική ανάρρωσή του έτυχε ευρείας δημοσιότητας, αλλά ακόμη και η ομάδα της Λούισβιλ νόμιζε ότι αυτού του είδους η διέγερση μπορούσε να βοηθήσει μόνο ασθενείς με τραύμα στο νωτιαίο μυελό που είχαν ακόμη κάποια αίσθηση στα παράλυτα άκρα τους.