Η Σύρος του δημοσιογράφου Βαγγέλη Περρή

Σύρος: Βουτιές για αχινούς στο Τάλληρο. Το νερό μπαίνει στη μύτη. Μάχη με τους αφρούς από τα απόνερα του πλοίου «Απόλλων». Μυρωδιά από το πλαστικό της σαμπρέλας. Τα παιδιά του ορφανοτροφείου πέφτουν στη θάλασσα φορώντας τα μπλε σορτσάκια της γυμναστικής. Τσίγκινα κουβαδάκια. Γεμιστά. Ξυλάγγουρο. Καρπούζι. Ιδρώτας από ποδόσφαιρο στου Μπαρούμη. Παιχνίδι. Με πλαστελίνη. Με κουκούτσια βερίκοκου. Με καπάκια αναψυκτικών. Με παλιά «Μίκυ-Μάους».

Μεσημεριανό διάβασμα κόμικς. Νυχτερινές κινηματογραφικές προβολές στον τοίχο του 3ου Δημοτικού. Παγωτό απ’ την ξύλινη καρδάρα του κυρ-Σταύρου. Παγωτό ξυλάκι απ’ τον παππού. Παγωτό χωνάκι απ’ τη μηχανή του Φρέρη. Το παλιό μαγιό πετιέται. Τζιν ξεπλυμένα με χλωρίνη. Χίπικα μακό. Μαγνητόφωνο με μπαταρίες και κασέτα με το “Heart of Gold”. Πάρτι για δύο. Το Φλωράκι. Ούζο με χταπόδι στης Σπεράντζας.

Βαρκάδα μέχρι την Αγία Μπακού που έχει γυμνιστές. Το Δελφίνι μόνο δικό μας. Το φεγγάρι κι εμείς μέσα στη θάλασσα. Πολαρόιντ και αφιερώσεις. Το βότσαλο χοροπηδάει πάνω στη θάλασσα. «Αν φτάσει μέχρι την Τήνο θα σ’ αγαπώ για πάντα». Ξημέρωμα στον Άγιο Νικόλα. Μπαλκόνι με μοβ βοκαμβίλιες. Αφιερώσεις στο ραδιόφωνο. Ένα ξωκλήσι βαμμένο γαλάζιο. «Μου βάζεις ιδέες…». Στην αυλή κρεμασμένα τέσσερα μαγιό. Μικρά χνάρια πάνω στην άμμο του Μέγα Γυαλού. «Μπαμπά, θα κάνουμε χορευτικό;». Η Σύρος είναι η ζωή μου. Τα καλοκαίρια, το καλύτερο κομμάτι της.

* Ο Βαγγέλης Περρής είναι δημοσιογράφος