Η Ικαρία της ηθοποιού Τζωρτζίνας Λιώση

Η αλήθεια είναι πως λίγοι μπορούν να μιλήσουν για την Ικαρία με τρόπο τέτοιο που οι λέξεις να σταθούν αντάξιες της πραγματικότητας. Δεν νομίζω πως είμαι ένας από αυτούς τους ανθρώπους, όμως επιβιώνει ένα βαθιά συναισθηματικό «γιατί» στην προσπάθειά μου αυτή.

Πριν χρόνια άκουσα τον αγαπημένο μου φίλο, Ικαριώτη στην καταγωγή, να συμβουλεύει κάποιον για το νησί και να τον προτρέπει στη δεύτερη, το πολύ τρίτη ημέρα παραμονής του, εάν δεν έχει αγαπήσει την Ικαρία, να φύγει και να μη δώσει δεύτερη ευκαιρία· δεν θα ήταν γι’ αυτόν. Καταλήγω χρόνια μετά πως πράγματι λειτουργεί κάπως έτσι. Το νησί υπάρχει με τέτοιο τρόπο που σου χαρίζεται απλόχερα η ευκαιρία να καταλάβεις αν είναι για σένα απ’ την ώρα που φτάνεις στο λιμάνι του Αγίου Κηρύκου. Δεν θέλω να γράψω για όλα όσα μπορεί και να έχουμε ακούσει, δεν θα σου γράψω για τα πανηγύρια του Αυγούστου ή για τη σχέση των ανθρώπων με τον χρόνο.

Θέλω να σου προτείνω να κατέβεις στον Να και να περπατήσεις στον Ναό της θεάς Άρτεμις, σε ό,τι μας έχει απομείνει, και έπειτα να σκαρφαλώσεις προσεκτικά για να δεις το ηλιοβασίλεμα. Μπορείς να πας στη Μεσακτή, τα κύματα εκεί συχνά έχουν τέτοιο μέγεθος που εσύ μοιάζεις μικρός και έτσι μπορείς να κολυμπήσεις στα ανταριασμένα κύματα της νιότης σου. Θέλω να σου προτείνω να πας στα Θέρμα και να βρεις αυτή τη διαδρομή με σημάδια από μπλε μπογιά σε βράχους που καταλήγει στα παλιά λουτρά. Προτού φύγεις από εκεί μάζεψε λίγο αλάτι και κράτα το στις τσέπες σου. Στην επιστροφή θα σου αξίζει ένα γλυκό και ένας καφές απ’ το ζαχαροπλαστείο Μέλισσα. Πριν φύγεις από το νησί φέρε μαζί σου μέλι, βάλσαμο, ούζο Δολύχι, γλυκό του κουταλιού τριαντάφυλλο και λίγο από το μπλε ουλτραμαρίν που θα βρεις στις Σεϋχέλλες, να μοιραστείς κάτι με τους φίλους σου ή να σε αναζωογονεί όταν είσαι στη θλιμμένη πόλη. Αυτό που θα σου δώσει η Ικαρία είναι η πληρότητα του τίποτα. Τίποτα να μη σου λείπει και τίποτα να μη σου περισσεύει.

Η Τζωρτζίνα Λιώση είναι ηθοποιός.