Το Ρέθυμνο του Δημήτρη Στεφανάκη

Όνειρο με καλό τέλος

Στην Κρήτη δεν υπάρχει άλλος τόπος από το Ρέθυμνο, που να παραπέμπει τόσο έντονα στο μινωικό παρελθόν του νησιού. Τι άλλο είναι η Παλιά Πόλη του από μια σπαζοκεφαλιά που θα εγκλώβιζε για πάντα τον τερατώδη Μινώταυρο μέσα στη λαβυρινθώδη λογική της; Αν περάσεις τη Μεγάλη Πόρτα, σε καταπίνει η ονειρική πολιτεία στα αναγεννησιακά της σπλάχνα. Την ιστορία της διηγείται η καλοπελεκημένη πέτρα των Ενετών μαστόρων και τα ξύλινα καφασωτά στα Τουρκόσπιτα.

Ποιος σκέφτηκε να ρυμοτομήσει τόσο περίπλοκα το σώμα αυτής της πόλης; Οι άνθρωποί της οχυρώνονται πίσω από στενοσόκακα στις επελάσεις του βοριά, του μόνου ανίκητου κουρσάρου. Αν δοκιμάσεις να τη διασχίσεις χωρίς να τη γνωρίζεις, κινδυνεύεις να βρεθείς δεσμώτης του χρόνου. Οι σκιές όσων έζησαν και πέθαναν εδώ γλιστρούν μέρα μεσημέρι στις προσόψεις των μεγάρων της Ενετοκρατίας. Ανακατεύονται με τις δικές μας, περνούν στα σώματά μας, στοιχειώνουν στιγμιαία ξένες υπάρξεις.

Καλοκαίρι και η ζέστη ναρκώνει κάθε υποψία ζωής. Κρήνη Ριμόντι, Κυρία των Αγγέλων, Νεραντζέ Τζαμί, Ναός του Αγίου Φραγκίσκου… μια μικρή συνωμοσία αισθητικής εξυφαίνεται μπροστά στα μάτια σου. Ζητάς αναπόφευκτα την έξοδο στη θάλασσα, το οργισμένο μελτέμι, τον άσωτο ορίζοντα. Τότε μόνο ξαναβρίσκεις μέσα σου την ανάσα του ζωντανού ανθρώπου, το χτύπο στα ρολόγια του σύγχρονου κόσμου. Προσπερνάς τη μαγεία του μικρού ενετικού λιμένα με το διάσημο φάρο και παίρνεις τη μεγάλη οδό για τα μπάνια του Ιουλίου.

*Ο Δημήτρης Στεφανάκης είναι συγγραφέας. Το τελευταίο του βιβλίο «Φιλμ νουάρ» κυκλοφορεί από τις εκδ. Ψυχογιός