Οι Παξοί του εικαστικού Πάβλου Χαμπίδη

Σαν ροφός διαγράφονται οι Παξοί (μαζί με τους Αντίπαξους) στο χάρτη. Κι από κάτω οι σπηλιές και οι αψίδες. Στέκομαι πάνω από τα διάφανα, πράσινα, βαθιά νερά και ζω την αφθονία της καλοκαιρινής εμπειρίας.

Όταν αποδέχθηκα την πρόσκληση του Χριστόφορου Μπόικου για τα τέλη του περσινού Αυγούστου, δεν φανταζόμουν τη χαρά που θα μου προσέφερε η φιλοξενία του αυτές τις λίγες ημέρες. Η αποβίβαση στο νέο, όπως λένε, λιμάνι δεν προϊδεάζει με τίποτα τη θριαμβευτική είσοδο στην πλακόστρωτη και γεμάτη σκάφη προκυμαία του Γάη. Εκεί όπου η θάλασσα γίνεται πλέον κανάλι καθώς το νησάκι Άγιος Νικόλαος ορθώνεται πολύ κοντά και παράλληλα με το μικρό όρμο.

Όλα φαίνονται σε μία απίθανα ανθρώπινη κλίμακα· οι φυσικές διαστάσεις του νησιού, τα όμορφα παλιά σχολεία και οι δυτικότροπες εκκλησίες με τη γοητεία της πατίνας και τους ρόμβους στο διάκοσμο των θυρωμάτων τους.

Η εμπειρία είναι «άμεση» και «απτή» –δυσκολεύομαι να το εξηγήσω ίσως–, είναι σαν να τ’ αγγίζεις όλα.

Στέκομαι στη δυτική ακτή και είμαι, λες, αποκομμένος απ’ τη γη μέσα στο αχανές πέλαγος· κι ύστερα, περπατώντας ανατολικά λίγα λεπτά, βρίσκομαι απέναντι από τους ορεινούς όγκους της Ηπείρου. Τελικά δεν είμαι χαμένος κάπου στον Ειρηνικό...

Οδοιπορία στα Γραμματικαίικα. Στο βάθος η Λάκκα. Σαν μέσα σε πίνακα του Caspar David Friedrich.

Σχετικό Άρθρο

Ταξιδια Η Χαλκιδική του Θοδωρή Μαραντίνη (Onirama)

A.V. Guest 10.07.2013, 17:03

Απόγευμα πάνω στο καμπαναριό της Υπαπαντής. Κάτω ακριβώς από τις καμπάνες.Βουτιές γύρω στη Λάκκα και τους Λογγούς.

Μια βόλτα στο νοτιότερο μέρος του νησιού καταλήγει στους αιχμηρούς και σαν στεγνά σφουγγάρια βράχους, απ’ όπου αντικρίζει κανείς μία λωρίδα (ο χάρτης διαψεύδει αυτή την εντύπωση) γης με απόκρημνες ακτές. Οι Αντίπαξοι. Το μυαλό μου γλιστράει στα Αντικύθηρα, την Αντίπαρο...

Θυμάμαι και τη βόλτα στο Μουσμούλι –όπου τελικά δεν έφτασα– μέσα σε μια τζιτζικωδία χωρίς έκταση και τέλος. Και την απρόσμενη συνάντηση μ’ ένα ζευγαράκι φασιανών!

Ίλιγγος στην Καστανίδα. Και οι Άγιοι, δεκάδες οι Άγιοι που έχουν κατακλύσει το νησί. Μένει η γεύση ενός τόπου του οποίου ο νηφάλιος τουρισμός, η βασική απ’ ό,τι φαίνεται δραστηριότητα, δεν έχει εκφυλίσει την καθημερινότητα. Ευτυχώς.

Σχετικό Άρθρο

Ταξιδια Τα Κύθηρα του Αιμίλιου Χειλάκη

A.V. Guest 10.07.2013, 16:45

Του χρόνου τον Αύγουστο, με αφορμή την έκθεση, θα κάνουμε το γύρο και με βάρκα.

*Ο Πάβλος Χαμπίδης είναι ζωγράφος