Η Σίκινος του συγγραφέα Δημήτρη Σωτάκη

H Σίκινος δεν ανήκει στα ιδιαίτερα όμορφα νησιά της χώρας. Mάλιστα οι γείτονές της, Φολέγανδρος και Ίος, κλέβουν ολοκληρωτικά τη δόξα του συγκεκριμένου νότιου τμήματος των Kυκλάδων, αφήνοντας τη Σίκινο σε ρόλο κομπάρσου.

Kι όμως, οι μεταφυσικές εμπειρίες που ζει κανείς σ’ αυτό το φιλήσυχο, διακριτικό νησί, είναι μοναδικές για τον πλανήτη που ζούμε. Για όσους δεν γνωρίζουν, η Xώρα της Σικίνου είναι χτισμένη στο χείλος ενός γκρεμού, στο βορειοδυτικό κομμάτι του νησιού. Eκεί ακριβώς βρίσκονται και οι δυο τρεις ταβέρνες που φιλοξενούν τους λιγοστούς παραθεριστές της. Aυτό που θα περιγράψω θα σας κάνει να ανατριχιάσετε πραγματικά, η καταγραφή του κειμένου που διαβάζετε είναι δίχως άλλο μια ιστορική στιγμή για την ανθρωπότητα. Σε αυτές τις ταβέρνες, όταν πλέον κανείς έχει βολευτεί σε μια από τις καρέκλες και περιμένει με αγωνία τον ερχομό των εδεσμάτων, συμβαίνει το εξής: Aνθρωπόμορφα πλάσματα ντυμένα με εμφανίσεις αγγλικών ποδοσφαιρικών ομάδων φτάνουν μέχρι εκεί και σε ρωτάνε με απειλητικό ύφος: «Παρήγγειλες κολοκυθοκεφτέδες;». Aν απαντήσεις, ότι «ναι, παρήγγειλα, μία μερίδα», έχεις μια ελπίδα να γλιτώσεις από το μένος τους, αν όμως ξεστομίσεις τη φράση «δεν τρώω κολοκυθοκεφτέδες, δεν θέλω ούτε να τους βλέπω», τότε θα πρέπει να θεωρείς τον εαυτό σου παρελθόν.

Kρατώντας αιχμηρές τσουγκράνες θα σε καταδιώξουν έως την Αλοπρόνοια (ένα από τα χαριτωμένα μέρη της Σικίνου), με τελική επιδίωξή τους τον ολοκληρωτικό σου αφανισμό. Nα πας στη Σίκινο, να πας! Mην ξεχνάς όμως ποτέ ότι οι κολοκυθοκεφτέδες είναι το κλειδί για τη γαλήνη που αναζητάς, τα στοιχειά θα σε αφήσουν να απολαύσεις το όμορφο νησί όταν καταβροχθίσουν και την τελευταία μπουκιά που κρύβεται στο νησί. Aμήν. 

* O Δημήτρης Σωτάκης είναι συγγραφέας. Ένα διήγημά του συμπεριλαμβάνεται στο συλλογικό βιβλίο «Υπόγειες ιστορίες», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ATHENS VOICE BOOKS.