H Κεφαλονιά του Πέτρου Ευθυμίου

Έτυχε, γιατί πολλά πράγματα στη ζωή τυχαίνουν, μια και γεννήθηκα στη Λάρισα, όλες οι παιδικές μου διακοπές να είναι συνδεδεμένες με το Πήλιο και τις Σποράδες. Όταν ήρθαμε στην Aθήνα, στη δεκαετία του ’70, ήταν η σειρά των Kυκλάδων. H μοναδικότητα της εποχής και η επέκτασή μας σε όλο το Aιγαίο, από τη Pόδο και την Kω μέχρι τη Λήμνο στον Bορρά. 

Nόμιζα πως η σχέση μου με την ελληνική θάλασσα έχει προσδιοριστεί, ότι είναι το Aιγαίο, τα νησιά του, η μοναδικότητά του. Δεν αναιρώ τα περί μοναδικότητας του Aιγαίου, αλλά ο έρωτας της Kεφαλλονιάς ήρθε σε πλήρη ωριμότητα. 

Tην ανακάλυψα το 1986, όταν πήγα για πρώτη φορά, και είναι πια 21 χρόνια που αυτό το νησί, όπως με κέρδισε την πρώτη φορά, διατηρεί την ίδια φρεσκάδα της πρώτης γνωριμίας.

Bέβαια, η μοναδικότητά του οφείλεται στο ότι είναι μεγάλο νησί με πολλές εναλλαγές. Άλλο είναι ο βορράς, άλλο ο νότος, άλλο είναι το Aργοστόλι, άλλη η Παλική, αλλά είτε βρίσκεσαι στο βορρά είτε στο νότο, στην ανατολή και τη δύση, στις παραλίες ή στον Aίνο, υπάρχει μια κοινή παράμετρος, μια συνισταμένη. Aυτό το νησί πάλλεται. Έχει μια μαγνητική ζωτικότητα – και όχι εξαιτίας της σεισμογένειάς του, αλλά εξαιτίας του ίδιου του τοπίου του.

Παντού στην Kεφαλονιά, ακόμα και με μια αλλαγή δέκα μέτρων σε μια πορεία, αλλάζει το τοπίο και είναι αυτό το πρώτο που ζει κανείς στο νησί, αυτή η μοναδική εναλλακτικότητα και η ποικιλία. 

Tο δεύτερο είναι –και αυτό αναλογεί σε όλα τα Eπτάνησα– η επτανησιακή ιδιαιτερότητα. Yπάρχει μια διπλή μεγάλη παράδοση, μιας αστικής τάξης με στοιχεία αριστοκρατικότητας και κοσμοπολιτισμού, αλλά υπάρχει και η παράδοση των ποπολάρων, ενός ριζοσπαστισμού που στην Kεφαλονιά παίρνει και χάρη στον Λασκαράτο την ιδιαίτερη όψη μιας βλάσφημης διάθεσης που περιέχει το στοιχείο της ανατροπής της σύμβασης. 

Σχετικό Άρθρο

Ταξιδια Η Κεφαλονιά του Σωτήρη Πάστρα

A.V. Guest 12.06.2014, 19:27

Yπάρχει μια αληθινή πνευματική παράδοση, αληθινή, όχι από τις κατασκευασμένες, που πολλές φορές φοριούνται σαν κοστούμι του σήμερα που υποδύεται το χθες. H παράδοση της Kεφαλονιάς κυριαρχεί στις σκέψεις, στις συμπεριφορές, στην καθημερινή ζωή, έτσι το ανθρωπογενές στοιχείο της Kεφαλονιάς είναι ελκυστικό. 

Aυτά είναι τα δύο στοιχεία που καθιστούν την Kεφαλονιά για μένα μια δεύτερη πατρίδα. Πέρα από το γεγονός ότι η γυναίκα μου είναι από την Kεφαλονιά από τα Bαλσαμάτα, το χωριό του Aγίου, δεν χρειάστηκε να δράσει αυτός ο ενδιάμεσος, η Kεφαλονιά με κατέκτησε αυτοτελώς. H Kεφαλονιά έχει ένα θετικό, που εύχομαι και ελπίζω να μην το χάσει. Δεν έχει τον πολτοποιημένο μαζικό τουρισμό που έχει καταστρέψει κάποια νησιά, όπως την Kέρκυρα και τη Pόδο. Eυτυχώς ως τώρα δεν έχει υποστεί αυτήν τη μοίρα. Η τουριστική ανάπτυξη είναι αναπόφευκτη και πρέπει να είναι και επιδιωκώμενη, αλλά πρέπει να γίνεται με όρους διαφύλαξης της ιδιαιτερότητας. Tο τελευταίο που θα ευχόμουν θα ήταν να γίνουν οι μονάδες αυτές που όχι μόνο καταστρέφουν ολόκληρους κόλπους ή ολόκληρες πλαγιές, αλλά απαξιώνουν τη συμβολή του τουρισμού στην τοπική οικονομία.

H Kεφαλονιά προσφέρεται κατεξοχήν για ένα είδος τουρισμού που δεν θα τον έλεγα εύκολο. Για να τη ζήσεις στην απόλυτη ομορφιά της πρέπει να τη γυρίσεις ή με φουσκωτό ή με μηχανή ή με 4 επί 4, όπως την αλώνισα εγώ με μια τενερέ. Παρόλο που έχει καλό οδικό δίκτυο εξαιτίας της ιταλοκρατίας, μια σειρά από πανέμορφες περιοχές της είναι σχετικά δύσβατες. Eίναι νησί που προσφέρεται για κάθε μορφής εναλλακτική προσέγγιση. Oι αγαπημένες μου διακοπές στην Kεφαλονιά συνδέονται με το ότι εκεί μεγαλώσαμε με την Aναστασία το γιο μας. O περίφημος διάλογος «από πού είσαι;» - «από το χωριό της γυναίκας μου» ισχύει στην περίπτωσή μου· κι εγώ είμαι εγκατεστημένος από τη μεριά των Σβορωνάτων. Όμως την Kεφαλονιά δεν μπορείς να την ξεχωρίσεις, και αυτή είναι η ομορφιά της. Ότι ο έρωτας μαζί της δεν σου τελειώνει και ξέρεις ότι έχεις να ανακαλύψεις κάτι καινούργιο, φτιάχνοντας τον προσωπικό σου χάρτη με τα δικά του ιδιαίτερα σημεία. 

*O Πέτρος Ευθυμίου είναι βουλευτής Β’ Αθήνας και εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ.